MM czyli Miscellaneous of Migoshia

Sama słodycz

2012-02-06T10:37:00.000+01:00

Duża deska, prawie 50 cm, nieregularne bogi, łagodny łuk na górze - aż prosiła się o wkomponowanie w nią pięknej Madonny o spojrzeniu pełnym słodyczy i przesłodkim Dzieciątku o ujmującym spojrzeniu. Chciałoby się zatopić w tych spojrzeniach, tak patrzeć i patrzeć na nich, a oni żeby patrzyli na nas...

Dopasowanie do deski wymagało trochę domalowania szat, "rąbka", który Matka z głowy zdjęła, żeby przykryć Dzieciątko itp. Ale najważniejsze dla mnie były złocenia - oddanie wszystkich subtelności lśnień na szatach, innego połysku na cierniach, wypukłości złoconych nimbów. Wykorzystałam więc różne sposoby złoceń szlagmetalem, ale też metalicznych farb i werniksów. Z efektów jestem bardzo zadowolona, udało mi się zróżnicowanie złoceń na poszczególnych fragmentach, ale nie udało mi się pokazać tego na zdjęciach. Nie mogę powtórzyć sesji zdjęciowej, bo Madonna z Dzieciątkiem powędrowała już do ludzi, ale nawet gdybym mogła, to nie umiem lepiej. Trudno, musicie uwierzyć na słowo...

Gasimy już świeczki na choince

2012-02-02T23:58:00.029+01:00

Święta, święta i... po świętach.

Uroczystość Ofiarowania (Pana Jezusa) lub Oczyszczenia Najświętszej Maryi Panny (tzw. Matki Boskiej Gromnicznej), obchodzona 2 lutego, jest ostatnim świętem okresu Bożego Narodzenia. Dlatego chowa się tego dnia żłóbki, jeśli nie usunięto ich już po oktawie Trzech Króli, w domach rozbiera się choinki, a w kościołach święci świece.
Święto to obchodzono w Jerozolimie już w drugiej połowie piątego wieku procesją z zapalonymi świecami. Najprawdopodobniej tam je też najpierw wprowadzono, a stamtąd rozpowszechniło się po całym świecie.

"Ze wszystkich świąt Matki Boskiej najuroczyściej obchodzono święto Matki Boskiej Oczyszczenia, czyli Matki Boskiej Gromnicznej. Uroczystość ta nastraja wiernych poważnie, a obrzędy z nią związane nasuwają myśli o znikomości rzeczy światowych, o godzinie śmierci, na którą zawsze powinniśmy być przygotowani, gdyż nie wiemy "dnia i godziny".
Nazwa "Gromnicznej" pochodzi od zwyczaju święcenia w kościele świec woskowych, zwanych gromnicami, które chronić mają od gromów i wszelkich niebezpieczeństw. Świece te wyrabiano dawniej w domu z własnego wosku pszczelnego, dziś kupuje się gotowe, wykonane fabrycznie. Przed zaniesieniem do kościoła przystrajają często gromnice kwiatami sztucznymi i kokardami; w Lubelskiem owijają lnem i ozdabiają koralami lub paciorkami; w innych znów okolicach okręcają świece długimi kolorowymi stoczkami, tak zwanymi biażejkami. Nazwa "błażejek" pochodzi od dawnego zwyczaju zapalania stoczków w dzień świętego Błażeja, 3 lutego, podczas święcenia gruszek i jabłek, których lud używał jako lekarstwa na ból gardła.
Gromnice, przyniesione do kościoła, poświęca ksiądz przed sumą, odmawiając przy tym specjalne modlitwy, poczem odbywa się procesja z zapalonymi gromnicami, na pamiątkę przyniesienia Dzieciątka Jezus po raz pierwszy do świątyni Jerozolimskiej. Płonące świece trzymają wierni przez czas nabożeństwa, bacząc uważnie, by która nie zgasła, co byłoby złą wróżbą dla tego, który ją trzyma.
Zapaloną gromnicą błogosławi gospodarz, wróciwszy z kościoła, pola swoje, podwórze, zwierzęta, robi kopciem znak krzyża nad drzwiami i oknami domu, aby zabezpieczyć dobytek od gromów, nawałnic i gradów. Dym ze zgaszonej gromnicy stara się lud wchłaniać w siebie jako ochronę przed bólem gardła.
Gromnice poświęcone przechowuje się nad obrazami świętych, posługując się nimi w ważnych i groźnych momentach życia. Z gromnicą zapaloną wychodzi się naprzeciw kapłanowi, niosącemu choremu ostatnią Pociechę, a w chwili śmierci daje się konającemu gromnicę do ręki, by uprosić dla niego wstawiennictwo Matki Boskiej. W czasie burzy i gromów stawiają zapaloną gromnicę w oknie lub przed obrazem Najświętszej Panny, a gdy pożar wybuchnie w pobliżu, wynoszą płonącą gromnicę przed dom, odmawiając litanię i modlitwę o odwrócenie niebezpieczeństwa.
Ponieważ od "Gromnic wilcy stadem dochodzą", uważano z dawien dawna Matkę Boską Gromniczną jako opiekunkę zagród i ludzi, chroniącą przed napaścią wilków. Tego dnia nikt nie odważał się chodzić do lasu z obawy przed rozzuchwalonymi wilkami.
Z pogody, jaka jest w dzień Matki Boskiej Gromnicznej, wnioskują gospodarze, jak długo będzie trwała zima i jakie będą urodzaje. I tak - długie sople lodu, zwisające z dachu, zapowiadają niezwykły urodzaj marchwi; szron zaś pokrywający drzewa, obiecuje obfity plon w sadach. Według wierzeń ludu nawet zwierzęta wysnuwają rzekomo wróżby ze stanu pogody w dzień Matki Boskiej Gromnicznej. Niedźwiedź n. p. burzy swoją budę, jeżeli dnia tego jest duży mróz, a naprawia ją, o ile jest odwilż, bo czuje, że długa będzie jeszcze zima."

(źródło:http://msza.net/i/rb_mbg.html)

Tego nie robi się kotu...

2012-02-01T23:59:00.002+01:00

Po cichutku, na paluszkach odeszła na tamten brzeg, zabierając w kieszeni wielki kawał mojej młodości...

Dziękuję Jej za wzruszenia i chwile zachwytu przy jej wierszach, za to, że nie mogły być recytowane, a musiały być powiedziane. Dobrze i mocno powiedziane. Dzięki temu ja, egzaltowana nastolatka, przeszło 30 lat temu, mogłam przekonywająco opowiadać na konkursach recytatorskich o kondycji tego sto pociech, bądź co bądź człowieka... Za tamte moje małe sukcesy też Jej dziękuję.
Na długo przed sztokholmską nagrodą była dla mnie największą Poetką. Byłam dumna, po otrzymaniu nagrody Nobla, że ja już wcześniej poznałam się na Niej. I byłam z Niej dumna, że Ona nic a nic się nie zmieniła.
Pani Wisławo... dziękuję...

Nie lubiła być fotografowana, więc tu żartobliwie pozowała w masce.

Zachciało mu się szczęścia,

zachciało mu się prawdy,

zachciało mu się wieczności,

patrzcie go!

Ledwie rozróżnił sen od jawy,

ledwie domyślił się, że on to on,

ledwie wystrugał ręką z płetwy rodem

krzesiwo i rakietę,

łatwy do utopienia w łyżce oceanu,

za mało nawet śmieszny, żeby pustkę śmieszyć,

oczami tylko widzi,

uszami tylko słyszy, rekordem jego mowy jest tryb warunkowy,

rozumem gani rozum, słowem: prawie nikt,

ale wolność mu w głowie, wszechwiedza i byt

poza niemądrym mięsem,

patrzcie go!

Bo przecież chyba jest,

naprawdę się wydarzył

pod jedną z gwiazd prowincjonalnych.

Na swój sposób żywotny i wcale ruchliwy.

Jak na marnego wyrodka kryształu -

dość poważnie zdziwiony.

Jak na trudne dzieciństwo w koniecznościach stada

nieźle już poszczególny.

Patrzcie go!

Tylko tak dalej, dalej choć przez chwilę,

bodaj przez mgnienie galaktyki małej!

Niechby się wreszcie z grubsza okazało,

czym będzie, skoro jest.

A jest - zawzięty.

Zawzięty, trzeba przyznać, bardzo.

Z tym kółkiem w nosie, w tej todze, w tym swetrze.

Sto pociech, bądź co bądź.

Niebożę.

Istny człowiek.

Gorrrąca herbatka w zimny wieczór

2012-01-28T22:43:00.001+01:00

Tak wygląda prawdziwa zima: śnieg za oknem, mróz na szybach, ciepłe kapcie na nogach, przytulny pled na kolanach, a w rękach parująca filiżanka z aromatyczną herbatą Jeszcze pachnie podsuszona choinka, chrupią ostatnie, zeschłe pierniczki, szeleszczą kartki książki-prezentu mikołajkowego, mruczy kot. Jest bajkowo...
Chwilo, trwaj...
Żeby przedłużyć tę chwilę, żeby herbata zbyt szybko nie stygła, ubieramy kubek w ciepły, filcowy kubraczek
:)))

Le maschere

2012-01-15T22:24:00.000+01:00

Na wczorajszym pokazie w Tuluzie powstały trzy maski. Czas karnawału, więc pora odpowiednia.
W ruch poszły kraki, perlen-peny, bitum, mieniący się lakier itp. Nie minęły dwie godzinki, a już trzy damy mogłyby wybrać się na bal maskowy.

Acheiropoietos

2012-01-08T23:44:00.038+01:00

Pierwszą ikoną była twarz Chrystusa – Bogaczłowieka. Przez tajemnicę wcielenia twarz człowieka zjednoczyła się z Obliczem Boga. Pierwszą materialną ikoną było odbicie tego Oblicza na chuście Abgara – „Nie ludzką ręką uczyniony obraz”.
Ta ikona ikon – Veraikon czyli Obraz Prawdziwy jest podstawą i przyczyną tworzenia wszystkich ikon. Oblicze Chrystusa – Boga odbija się i powiela w twarzach Bogurodzicy i świętych jak światło w naszych oczach, i dzięki temu możemy powiedzieć, że tak naprawdę istnieje Jedna Ikona przepisywana przez wieki, tak jak Ewangelia w kościele i dla kościoła – dla całego zgromadzenia ochrzczonych.

(tekst: M. Bogucki)

Moja pierwsza ikona została uroczyście poświęcona w dniu między świętem Objawienia Pańskiego a świętem Chrztu Pańskiego. Chciałabym, aby "otulenie" tymi datami było znakiem bezpiecznego "otulenia" towarzyszącego mi podczas pisania kolejnych ikon.

Na Wieczór (Trzech) Króli

2012-01-06T00:36:00.000+01:00

Na wieczór dobre jest światło. Na dobry wieczór dobre jest dobre światło. Dobre światło to żywe światło. Najlepiej z kominka, ze świecy. Albo z lampionu, w którym płonie tea-light...

A na ten dzień Objawienia Pańskiego polecam Wam do poczytania moje ulubione opowiadanie "Czwarty król"

Nowy Rok bieży...

2012-01-01T23:07:00.006+01:00

Na Nowy Rok życzę wszystkim morza energii, fajerwerków twórczych pomysłów, wodospadów inspiracji, kaskad natchnień, i przede wszystkim Muzy, a nie musu...

a tutaj - na dobry początek - mój zestaw sutaszątek w dodających energii, słoneczno-wiosennych kolorach:

brosza z funkcją "obrączki" na apaszkę lub szal
kolczyki, niepodszywane niczym, dzięki temu ślicznie przepuszczające światło
wisiorek, również niepodszywany i przejrzysty

Można to nosić niezależnie od siebie, nie stanowią kompletu, łączy je tylko energetyczna kolorystyka.

Bomb(k)owy prezent

2011-12-29T19:59:00.001+01:00

Prezencik dla pary, która w te święta obchodziła 55-tą rocznicę szczęśliwego pożycia małżeńskiego :)))

Błogosławionych Świąt

2011-12-24T22:54:00.004+01:00

Bóg widział - począwszy od Adama - że Jego wielkość budziła w człowieku opór, że człowiek czuł się ograniczony w byciu sobą i zagrożony w swojej wolności. Bóg zatem wybrał nową drogę. Stał się Dzieckiem. Stał się zależny i słaby, potrzebujący naszej miłości. Teraz - mówi nam ten Bóg, który stał się Dzieckiem - już nie możecie się Mnie bać, teraz możecie Mnie tylko kochać.

Wilhelm od św. Teodoryka

po ciepłych, rodzinnych spotkaniach, wieczerzy wigilijnej i kolędowaniu

czas na Pasterkę...

Zielone, słodkie choinki

2011-12-22T22:19:00.002+01:00

Siedzicie w kuchni, mielicie mak, moczycie śledzie i grzyby...
Ja też :)
A w tak zwanym międzyczasie wyrosły mi zielone choinki.

Wczoraj spadł pierwszy śnieg, pojawiły się pierwsze, nieduże jeszcze, bałwanki...

Lawina bombek

2011-12-20T23:12:00.001+01:00

Planowałam tutorial banieczki z przedziałem, z zimowym pejzażem w środku, zasypaną śniegiem, oprószoną brokatem. Lawina prac przedświątecznych zdmuchnęła ten plan i przywaliła go kilkunastometrową warstwą innych obowiązków. Banieczki powstały, ale za tutorial musi Wam wystarczyć pokaz slajdów, powstałych podczas pracy.

Korzystałam z różnej wielkości bombek z pleksi (od 4 cm do 12 cm), z przekłądką (przedziałem, separatorem) w środku. Masa imitująca sztuczny śnieg dowolna, brokat jasny. W ruch poszły pędzle i szpachelki.

Na wigilijny stół

2011-12-19T21:45:00.001+01:00

komplet na stół wigilijny:

serwetnik w kształcie czajniczka (a właściwie dwóch czajniczków, bo drugi jest niewidoczny, ukryty za serwetkami)
pudełko mieszczące komplet sześciu obrączek na serwetki
okrągły świecznik na tea-lighta

będzie pasował do obrusu:

Muzyczna świeca

2011-12-16T23:03:00.000+01:00

Zimowe świece

2011-12-16T00:03:00.001+01:00

Powstało w tym roku na moich oczach wiele pięknych świec
(tu ciepłe słowa dla wszystkich moich Pań-Kursantek ;)
niestety, brak aparatu fotograficznego pod ręką nie pozwala mi na pokazanie wszystkich.

A to moja tegoroczna, z ulubionym motywem:

Immacolata

2011-12-08T23:20:00.001+01:00

Dzisiejsza uroczystość Niepokalanego Poczęcia NMP przywołała wspomnienie wizyty w muzeach watykańskich. Przeżycie niezapomniane...

Cała wizyta w muzeach polegała na tym, żeby razem ze swoją osobą ciągnąć własną szczękę, która żyła swoim życiem w okolicach podłogi. Poobijawszy się po zakamarkach korytarzy, pokręconych schodach i krużgankach, płynąc z głównym nurtem w jedynym słusznym kierunku (kaplicy Sykstyńskiej), znienacka zostałam wrzucona do niewielkiej, ale JAKIEJ!, sali... tu szczękę spokojnie zostawiłam na podłodze i poddałam się słuchaniu oczami długiej, barwnej opowieści płynącej ze ścian...

Oto Komnata Niepokalanego Poczęcia (Sala dell'Immacolata)

tu sceny i postaci alegoryczne, epizody ze Starego Testamentu, cała historia niepokalanego poczęcia od dyskusji o Niepokalanym Poczęciu, przez ukoronowanie aż po fresk przedstawiający uroczyste ogłoszenie dogmatu przez papieża Piusa IX, właśnie 8 grudnia 1854 roku (papież uczynił to w Bazylice św. Piotra w Rzymie w obecności 54 kardynałów i 140 arcybiskupów i biskupów).
A wszystko solennie i ze szczegółami, z wymienieniem wszystkich zainteresowanych, opisane freskami Francesca Podesti.

Dogmat stanowił, co następuje:
Ogłaszamy, orzekamy i określamy, że nauka, która utrzymuje, iż Najświętsza Maryja Panna od pierwszej chwili swego poczęcia - mocą szczególnej łaski i przywileju wszechmocnego Boga, mocą przewidzianych zasług Jezusa Chrystusa, Zbawiciela rodzaju ludzkiego - została zachowana nietknięta od wszelkiej zmazy grzechu pierworodnego, jest prawdą przez Boga objawioną i dlatego wszyscy wierni powinni w nią wytrwale i bez wahania wierzyć.

Pośrodku pomieszczenia stoi olbrzymia gablota ruchomej biblioteki Niepokalanego Poczęcia. Zebrano tam wiele tłumaczeń papieskiej bulli Ineffabilis Deus (na podstawie której ten dogmat został ustanowiony).

Wrażenie było ogromne, do tego stopnia, że obiecałam sobie, ze 8 grudnia muszę Wam to pokazać, co niniejszym czynię...

A ja tu sobie po cichutku, w zaciszu swojej pracowni, coś kombinuję w pewnym temacie... jak myślicie, co to będzie?

Św. Mikołaj

2011-12-06T14:44:00.000+01:00

Jeśli byliście grzeczni dostaniecie worek prezentów (jak niektórzy na zdjęciu) - proporcjonalnie do zasług

A jeśli chcecie jeszcze popracować nad sobą, polecam dobre miejsce na dobre uczynki:

zrob1malykrok

Pamiętacie? Już kiedyś polecałam Wam tę stronę do pomocy dzielnym siostrom z Jarosławia. Benedyktyńską pracą i wytrwałością, przy pomocy tych, którzy odważyli się zrobić ten jeden mały krok, dokonały prawdziwych cudów. Sami zobaczcie!

św. Mikołaj 2010
św. Mikołaj 2009

Kiermasz... misz-masz... wybierasz... i masz...

2011-12-02T15:55:00.001+01:00

Zbliża się ciężki czas dla św. Mikołaja - praca... praca... praca...
fabryka zabawek zapewne pracuje pełną parą, magazyny wypchane po dach, renifery czekają w zaprzęgu, niecierpliwie przebierając nogami...
potem to niewygodne wpychanie przez kominy... wciskanie pod łóżka, albo podkładanie pod poduszkę...
I wszystko szybko, szybko, żeby zdążyć...
Ech, ciężki żywot dobrego świętego...
Więc żeby mu pomóc organizujemy dekupażowy kiermasz rzeczy przeróżnych, cudnych i na pewno niepowtarzalnych, - w niedzielę, 4 grudnia, w godzinach 9.00 - 14.00. Kiermasz odbędzie się tutaj

Krakowiacy! i górale! przyjezdni! i przechodni! przybywajcie! Pomóżcie św. Mikołajowi - wybierzcie, kupcie i podarujcie bliskim ;)))

W zeszłym roku wyglądało to tak:
KIERMASZ RĘKODZIEŁA 2010

a w tym tak:
KIERMASZ RĘKODZIEŁA 2011

Sneedronningen czyli Królowa Śniegu

2011-11-26T17:34:00.000+01:00

W dalszym ciągu zimowe klimaty. Tym razem pudło na kapelusze (lub tort) dla pięknej damy, i dodatek w postaci oryginalnej bombki-sopla na choinkę.
Komplet zatytułowany "Królowa Śniegu".
Pudło z tektury, bombka ze styropianu, perłowe masy, farby, brokaty, kryształowe szkiełka, perełki - pełen przepych.

Trudno oddać prawdziwy kolor, bo biel w zależności od oświetlenia jest albo ciepło kremowa, albo błękitno mroźna, i balans bieli też tu nie pomoże, więc znów nadmiar zdjęć...

Dalej sypie...

2011-11-24T23:24:00.000+01:00

Sypnęło banieczkami...
Tym razem bardziej pracowita technika "malowania brokatowego".
Trudno sfotografować migocący brokat, dlatego zasypuję Was zdjęciami, przez które chciałabym pokazać urok i wdzięk tej techniki:

Sypnęło...

2011-11-15T00:19:00.002+01:00

Sypnęło...
ale nie śniegiem, tylko brokatem. Znak, że już sezon zimowy się zaczął.
Na początek mała, cichonocnie kolędowa:

oraz wielka, wręcz słoniowa, składana, z wnętrzem przygotowanym na ewentualne prezenty (wchodzi jak nic kilogram mieszanki wedlowskiej ;)))

może nie kolędowo, ale śpiewająco:

Były raz sobie cztery słonie,
Małe, wesołe, zielone słonie,
Każdy z kokardką na ogonie,
Hej, cztery słonie!

Cztery słonie, zielone słonie
Każdy kokardkę ma na ogonie,
Ten pyzaty, ten smarkaty,
Kochają się jak wariaty!

Biżuteria na choinkę

2011-11-12T20:23:00.001+01:00

Święta na dalekim horyzoncie, ale przygotowania już w toku. Zamiast zagniatać ciasto na piernik, żeby zdążyło dojrzeć, podrabiam stare szkło srebrzone...

Wyszły ozdoby w stylu retro, piękna biżuteria dla naszej choinki, o efekcie lustrzano-złoconym, wysadzane ozdobnymi kamieniami.
Medalion z damą:

Sopel:

Sposób wykonania demonstrowałam na pokazie w Tuluzie.

Polecam krakowiankom śledzenie nowinek na stronie pokazów we wzmiankowanym sklepie hobbystycznym. Zawsze prezentujemy jakieś nowości, trendy, sposoby i różne różności na zmianę z rozmaitymi rozmaitościami :)))

Filcowe ślimaczki

2011-11-08T16:57:00.000+01:00

Prezentuję energetyczne, pełne witamin, dojrzałe owoce jesieni:

Rozweselająco dyndając grzeją uszka, cieszą oczy i dostarczają dziennej dawki wigoru.

Pozdrawiam jesiennie...

Eleusa

2011-11-06T23:04:00.000+01:00

Mimikra

2011-11-03T23:27:00.000+01:00

Zagapiłam się i zgubiłam... na chwilę odwróciłam wzrok i... nie mogłam znaleźć! Gdzie ja ją położyłam?

Powrót (zapewne chwilowy) do klasycznego decoupage, mix ryżowo-serwetkowy.W środku ćwierka ptaszek... Ptaszka trudno było sfotografować, bo się mienił.

Pralinkowe pudełko

2011-10-21T23:29:00.002+02:00

Jutro w Tuluzie czeka nas słodkie spotkanie:

Zapraszam ;)

................................................................................................................................................

Postscriptum:
Na spotkaniu o godz. 11-ej, znanej wszystkim jako godzina najlepsza na "małe conieco" (pisownia kubusiowo-puchatkowa), udało się zrobić w podobnym klimacie zegar tiramisu. Nie ma wprawdzie jeszcze wskazówek, ale już ma kukułkę ;)))

Jesienne róże

2011-10-17T23:45:00.002+02:00

Jesienne róże, róże smutne herbaciane
Jesienne róże są jak usta twe kochane...

W komentarzach poniżej Rudy napisał taki piękny wiersz, że musiałam go umieścić w poście, żeby nie zginął gdzieś w odmętach komentarzy.

Rudy - dziękuję Ci bardzo!

Pomyślała róża: "Chciałabym być liściem,
wyglądać liściasto, a nie tak kwieciście.
Nie posiadać kolców, lśnić zielenią, złotem,
szaleć z panem Wiatrem, nie myśleć co potem..."

Myślał sobie listek:"Tak bym chciał być różą,
mam tak mało wdzięku, a ona ma dużo...
Jedwabiste płatki zawsze zachwyt budzą,
za to ostre kolce natrętów ostudzą"

Gorące pragnienia mogą im się ziścić:
Liście są różami, a różyczki - liśćmi.

Szuflandia

2011-10-12T12:24:00.000+02:00

Szafa z zeszłego tysiąclecia... wtedy bardzo nowoczesna, przesuwne drzwi
(samodzielnie montowane przez małżonka, który teraz okrzyknięty byłby "bohaterem swojego domu"),
okropne białe boki i wnętrze szafy
(bo wtedy była ogromna różnica w cenie białych i drewnopodobnych płyt),
i białe fronty szuflad, widoczne wprawdzie tylko po otwarciu (przesunięciu) drzwi, ale jednak...
Żeby nie było, że szewc bez butów chodzi postanowiłam coś z tym zrobić...

Fronty szuflad dostały nowy look, mój ulubiony motyw serwetkowy, mój ulubiony aksamitno-matowy lakier, moje ulubione okucia stary brąz i ulubione masy perłowe przez ulubiony szablon.

Zdjęcia nie oddają kontrastu między aksamitnym w dotyku motywem a lekko zmieniającymi się w oświetleniu wypukłymi literami. Trudno...

Reszta szafy czeka na dalszy ciąg zmian, a ja wreszcie z przyjemnością otwieram szafę, żeby popatrzeć sobie na szuflady.

Na zdrowie!

2011-10-10T19:03:00.001+02:00

Dla wszystkich zmarzniętych - na rozgrzewkę!
dla zmartwionych (po wyborach) - na pociechę!
dla zadowolonych (po wyborach) - na wiwat!

Osobiście zrobiona i zdegustowana - moooocna!!!
I już poszła w świat :)

When knitting becomes an obsession...

2011-09-20T23:19:00.000+02:00

Przygotowuję się intensywnie do wystartowania z warsztatami rękodzieła (wszelakiego), więc jestem zakręcona zupełnie. W głębokim niedoczasie - sięgającym mniej więcej miesiąca - kolejno nie dotrzymuję obiecanych terminów. Stąd moje opóźnieniem. in. w pisaniu obiecanego postu o technikach patynowania. Wybaczcie.

Ale za to... na deser...

...wszystkim zakręconym craftciarkom, hafciarkom i dziewiarkom, dekupażystkom, biżuteriankom i filcowiankom i dedykuję mój ulubiony film. Dotyczy właściwie każdej dziedziny rękodzieła, każdej naszej dłubaniny.

Każda z nas zna to uczucie w palcach...

;)))

Miłego oglądania.

I pamiętajcie:

Czekoladka, której człowiek nie miał ochoty zjeść, nie liczy się jako czekoladka.

Patynowanie

2011-09-06T22:27:00.000+02:00

Dzisiaj zajawka nowego tematu - patynowania.

Fantastyczna zabawa: przedmiot z gipsu, żywicy, biskwitu, styropianu itp. przerobić na do złudzenia przypominający spatynowany brąz, spiż, miedź, czy też stary, omszały kamień.

Tutaj:

gipsowy aniołek na kuli

biskwitowy, gładki wazon (bez wypukłego wzoru)

aniołek ze skrzypkami ze sztucznej żywicy

aniołek - stary kamień; kula, na której siedzi - brąz
stary brąz na wazonie
grynszpan szlachetny na grającym aniołku

Więcej szczegółów w następnym poście.

A zainteresowanych zapraszam na kurs

Do pracy, rodacy!

2011-09-05T16:42:00.000+02:00

Wrzesień - miesiąc rozpaczy uczniowskiej i dopustu nauczycielskiego...

Planujemy zajęcia swoje i dzieci, zagospodarowujemy nadchodzące długie, jesienne popołudnia, zimowe wieczory. Już teraz zapowiadają wczesną, chłodną jesień. Będzie zimno, mokro, ciemno... będzie strasznie...
Co robić, żeby przeżyć do wiosny? Najlepiej coś fajnego :))) radosnego, twórczego, energetyzującego.
Niczym sprzedawca ubezpieczeń przygotowałam ciekawą ofertę dla Was. I dla siebie też. Żeby się nie nudzić, żeby było inspirująco i pożytecznie. Ubezpieczenie dobrego humoru na jesienną pluchę, srogą zimę i odległą wiosnę.
Od września do czerwca.

"Całościowy" kurs decoupage: od podstaw, przez postarzanie, spękania, złocenia, 3d, aż po ikony.

W warsztaty rękodzieła upakowałam ciasno, jak do walizki zamykanej kolanem, żeby się więcej zmieściło, masę ciekawych technik: filcowanie (na sucho i mokro), sutasz, scrappbooking, biżuterię (m. in. ze sznurków, organzy itp.), fimo, yo-yo, różne techniki plastyczne (stemple, szablony, patynowanie) i kilka niespodzianek na deser.

Informacje i zapisy tutaj

Jeśli nie wiesz, czy chcesz uczestniczyć w czymś takim, zobacz jak wyglądały nasze szafki podczas przechowywania prac w ciągu roku:

Zapraszam :)

Ostatni dzień wakacji

2011-08-31T23:15:00.087+02:00

W przedostatni dzień wakacji udało mi się zaliczyć w doborowym towarzystwie moją ulubioną trasę z przecudnymi widokami. Ropoczęliśmy wjazdem na Palenicę

(najchętniej przejechałabym najpierw 3 razy w górę i w dół, zanim wyruszyłabym w dalszą wędrówkę, bo uwielbiam wszelkie kolejki krzesełkowe).

Pogoda była idealna, lekkie słońce, lekki wiatr, lekkie stopy...

(uwielbiam przemierzać połowę trasy boso - tak miękka trawa bywa w niewielu miejscach na świecie, no i może w raju)

Uważać tylko trzeba na kłujące dziewięćsiły (ale one usadawiają się dyskretnie na uboczu) i wyskakujące spod stóp wielkie, zielone pasikoniki.

W połowie trasy czeka zawsze chłodna, orzeźwiająca, leciutko musująca żentyca vel żętyca*

oraz - bezwstydnie wypinające się i pozwalające podglądać się innym - owieczki vel łowiecki

Zaś na końcu trasy - Homole z pieniącą wodą...

A zanim się skończy ta wędrówka trzeba napaść oczy widokami: z lewej pas Radziejowej z Prehybą, z tyłu masyw Trzech Koron, z prawej Magura Spiska... i przestrzeń, przestrzeń, przestrzeń... wiatr we włosach...

Taaaa... a teraz do roboty!

...........................................................................................................................

Żentyca, żętyca (gwar. zyntyca[1], zintyca, zimbora) – serwatka z mleka owczego, ściętego podpuszczką, otrzymywana przy wyrabianiu oscypków i bundzu z mleka owczego.

Popularna wśród górali karpackich. To podobnie jak serwatki z mleka krowiego pozostałość po potraktowaniu mleka podpuszczką, która ścina większość białek - z nich właśnie powstaje bundz. Pita przede wszystkim na halach, mocno schłodzona i świeża (słodka) lub skwaszona po kilku dniach. W XIX wieku stosowana była jako środek leczący drogi oddechowe, szczególnie gruźlicę (brak potwierdzenia właściwości leczniczych). U nieprzyzwyczajonych do niej osób może wywołać działanie przeczyszczające (podobnie jak serwatka czy maślanka).

28 września 2005 Ministerstwo Rolnictwa i Rozwoju Wsi wpisało żentycę na Listę Produktów Tradycyjnych.

Napój ten ma barwę białą lub lekko kremową.

Żentyca wpisana na listę produktów tradycyjnych powinna mieć też zawartość wody od 60 do 70%, soli do 0,5%, tłuszczu: żentyca owcza od 3 do 4%, a żentyca owczo–krowia od 2 do 3%.

/źródło: Wikipedia/

Efekt papieru czerpanego

2011-08-24T23:16:00.001+02:00

Papier czerpany – to rodzaj papieru wytwarzanego w procesie czerpania, na który składa się etap wyodrębnienia pojedynczych włókien z surowców roślinnych oraz etap formowania papieru z wodnej zawiesiny włókien, odwadnianej na sicie.
Początkowo do produkcji papieru czerpanego używano łyka krzewów i drzew morwowych i odpadów konopnych. Wraz ze wzrostem zapotrzebowania na papier czerpany zaczęto stosować innych surowców: len, słoma ryżowa, łodygi bambusa itd. Współcześnie do produkcji papieru czerpanego korzysta się z bardzo szerokiej listy surowców. Papier czerpany algowy wykonuje się z zielonych alg weneckiej laguny. W Bawarii wykonuje się papier piwny z osadów browarnianych o różnych barwach i zapachach.
Proces produkcji
    * gotowanie masy roślinnej w wodzie z dodatkiem popiołu drzewnego lub mleka wapiennego
    * płukanie masy
    * miażdżenie
    * rozprowadzenie masy w wodzie
    * zlanie do kadzi
    * czerpanie ramką z sitem
    * przekładanie sitem formowym dla ograniczenia formatu i grubości arkusza
    * odsączenie wody
    * przełożenie arkuszy suknem wełnianym (co daje charakterystyczną dla papieru czerpanego fakturę)
    * zaklejenie w celu uniknięcia przesiąkania atramentu (można też dodać kleju do pulpy)
    * suszenie
    * wygładzanie kamieniami

Metodę tę stosowano powszechnie do XIX wieku.

Tyle informacji za Wikipedią...
No cóż, teraz mamy XXI wiek. Przepis na dziś?
Odkręcamy słoik z gotową masą papierową w dowolnym kolorze, wdychamy z przyjemnością lekko mydlany zapach, delikatnie mieszamy, żeby sprawdzić czy konsystencja nam odpowiada. Jeśli kręcimy nosem na odcień, mieszamy z innym kolorem, bądź dodajemy trochę farby lub pigmentu.
Nakładamy szpachelką na dowolne podłoże, masa świetnie trzyma się wszystkiego. Możemy lekko przewałkować przez folię dla uzyskania równej, sprasowanej powierzchni. Możemy zaprasować razem z kwiatami, listkami czy ziołami, możemy suszone kwiaty tylko lekko powciskać. Możemy rozprasować na folii na kształt kartki papieru. I zostawić do wyschnięcia.
Ot, i tyle roboty - signum temporis... żadnego gotowania, płukania, odsączania.
Tylko od czasu do czasu przegonić kota, coby nam nie przewędrował przez rozwałkowany papier zostawiając swój ślad (co widać na załączonym obrazku).

P wyschnięciu można malować, dekupażować. Rozwałkowaną na papier stronę używać do zaproszeń, kartek, etykiet.

Wesołej zabawy!

Mamy cel?

2011-08-23T09:48:00.001+02:00

Pytanie retoryczne ;)
mamycel.pl - nowe miejsce w sieci dla wszystkich zakręconych w jakimś temacie, pasjonatów jakiejś dziedziny, twórczych, a nienasyconych. Nie wiem, co z tego będzie, ale ponieważ wszystko zależy od tych, którzy tam są (będą), to chodźmy i my - będzie gwarancja, że będzie fajnie ;))).

Matki Boskiej Zielnej

2011-08-15T23:36:00.000+02:00

Co dajemy do bukietu? Kłosy zbóż: pszenicę, żyto, jęczmień, owies, kukurydzę, ziele cykorii podróżnika, szałwii, bylicy piołunu, wrotyczu, lebiody, mięty, ruty, dziewanny, krwawnika, rozmarynu, hyzopu, dziurawca, anżeliki (dzięgiel litwor), fiołek czarownika (barwinek), dalej: głóg, leszczynę, kalinę, jarzębinę, dalej kwiaty: malwy, mieczyki, georginie(dalie), chabry (bławatki), koniczyna, rudbekie (złocienie), nagietki, firletki, "koszyczki Najświętszej Marii Panny" (werbena), "łzy Matki Boskiej"(groszek), "pantofelki Matki Boskiej" (tojad), "warkoczyki Najświętszej Panienki” (dziewanna), a także „złote włosy Matki Boskiej” (len), a także mirt, makówki, oraz nabite na patyk warzywa i owoce (np. marchew i pietruszkę z nacią, jabłko, miniaturowe dynie, kalarepkę, ziemniaka)...

Według Zygmunta Glogera w ziemi krakowskiej do poświęcenia niesiono 12 roślin: warkocz Najświętszej Panienki, obieżyświat, trojeść, żabie skrzeki, boże drzewko, rotyć, lubczyk, leszczynę z orzechami, żyto, konopie, len i miętę.

Witold Pruszkowski "Niedziela zielna" /internet/

Wniebowzięcie Najświętszej Marii Panny jest najstarszym świętem maryjnym w całym roku liturgicznym.
Uroczystość obchodzona jest w Konstantynopolu od V wieku (w kościele wschodnim święto nosi nazwę Zaśnięcie NMP), a w Rzymie od VII wieku.

„Wniebowzięcie NMP ze wszystkich świąt ku czci Bogarodzicy to uroczystość najdawniejsza, bo sięgająca pierwszych wieków chrześcijaństwa i zawsze solennie obchodzona. Z obchodem tym kościelnym, który rozmaite dawniej nosił nazwy jak: Śmierci, Odpocznienia, Zaśnienia i wreszcie Wniebowzięcia, łączy się w kraju naszym starodawny zwyczaj święcenia ziół polnych, które dziewczęta wiejskie, nazbierawszy dnia poprzedniego, przynoszą do świątyń aby je kapłan przed wielkim ołtarzem poświęcił” (Zygmunt Gloger, „Rok polski”).

O! wy kwiaty mej młodości prosto z łąki zioła
Co na Matkę Boską Zielną znoszą do kościoła
I stawiają Częstochowskiej, by podniosła rączkę,
Nad firletkę, macierzankę i nad srebrną drżączkę
Nad rozchodnik i lawendę, nad rutę i miętę,
Bo to wszystko przecież Boże, bo to wszystko święte...

Jan Lechoń

.................

Kwiaty z pół okolicznych uszczknięte i zioła,
Przenajmilsze ofiary pracowitej wioski
Przyniosły swe zapachy do wnętrza kościoła,
Przyniosły przed oblicze dobre Matki Boskiej.

W górze jako głos starczy, organ przepowiada,
W dole z piersi ludu płynie pieśń kościelna,
U stóp Twych, jasna Pani, wieś swe dary składa,
O pół rządczyni mądra, o królowo zielna.

Przed ołtarzem ksiądz szepcze łacińskie wyrazy,
Woń kwiatów coraz żywiej nad głowy się wznasza:
Ochraniaj nas od klęski, chorób i zarazy,
Królowo ziół przedziwna, pół rządczyni nasza!

Rozśpiewały się usty, organ wciąż przewodzi,
Ten w piersi się uderza, ten znak krzyża czyni:
Obraniaj nas od wojny, ognia i powodzi.
O ziół królowo można, naszych pól rządczyni.

Wacław Rolicz-Lieder , „W Matkę Boską Zielną”

Chrystus Pantokrator

2011-08-03T15:28:00.000+02:00

Intensywnie "wakacjuję" (co wcale nie znaczy, że odpoczywam - wręcz przeciwnie!). To raczej znaczy, że intensywnie pracuję, chłonę nowości, inspiracje, ładuję akumulatory i przygotowuję się w pocie czoła do pracy po wakacjach. Jakkolwiek by to bezsensownie nie brzmiało znaczy tylko tyle, że nie miałam czasu nawet pomyśleć o blogu. A nawet jak pomyślałam, to było to poza zasięgiem (możliwości).
Wrzucam - tylko dla zaznaczenia, że jestem - dekupażową ikonę na brzozowej, nieokorowanej desce, z moim ukochanym przedstawieniem Chystusa Pantokratora.
Przed Jego spokojnym obliczem odpływam...
... czego i Wam życzę...

Wakacje z sutaszem

2011-06-22T23:15:00.000+02:00

/błękitnooki/

Zakochałam się w czwartek niechcący –
nie zdążyłam zawołać pomocy.

Gdyby zdążyć, to ktoś
może podałby coś
i dopomógł dziewczynie tonącej.

Zakochałam się nienaumyślnie –
pomyślałam, że może czar pryśnie.
Ale czar nic a nic –
raczej wzrósł, niźli prysł –
i rozkwita codziennie pomyślniej...

/kabaret Starszych Panów, śpiewa Barbara Kraftówna/

A przedmiotem tej mojej nagłego i niespodziewanego afektu jest... sutasz. Zobaczyłam go na wiosnę i wsiąkłam. Naoglądałam się cudów na blogach sutażystek i na wakacje pojechałam z pudełkiem pełnym koralików i tasiemek. Pierwsze dwa wieczory poświęciłam na rozpracowywanie techniki i rozplątywanie nitek. Na trzeci dzień zawiesiłam swój zielonooki wisior na piersi i dumnie obnosiłam go po weneckich uliczkach, a nawet bezczelnie popłynęłam w nim na Murano! A co! Wszyscy w szklanych millefiori,a ja w sutaszu ;) Następny, błękitnooki, pięknie harmonizował z toskańskim niebem. Kolejny, niedokończony jeszcze, żarzy się ostrym pomarańczem i seledynem...

/zielonooki/

Coś czuję, że lato będzie pod znakiem sutaszu...

Sezamie, Sezamie, otwórz się!

2011-05-16T01:02:00.000+02:00

Kłopoty z bloggerem nie pozwoliły mi dać wcześniej notki informującej o wystawie prac z decoupage'u moich i moich przezdolnych kursantek (wszystkie pozdrawiam serdecznie).
Na parę godzin otworzył się prawdziwy Sezam ze skarbami. A było tam wszystko: shabby chic, spękania jedno- i dwuskładnikowe, pasty strukturalne, szablony, decoupage trójwymiarowy, ikony i cuda-wianki.
Niniejszym więc zapraszam w wirtualną podróż po tej wystawie, która choć trochę da wyobrażenie o tym, jak było.

Filc-yk w zalotach

2011-05-11T15:33:00.000+02:00

Nunofilcowy szaliczek - zwiewny i lekki, bo taka pora roku. Mam nadzieję, że będzie pasował do pewnych rudych włosów ;)

Oraz filcowy naszyjnik zatytułowany "Tiramisu" z wielką porcją czekoladowo-kawowych kulek filcowych.

Naprawdę, rozmiar XXL...

Papieskie ptasie mleczko

2011-05-02T21:29:00.001+02:00

Pamiętny 1 maja 2011 roku...

po prawdziwej uczcie duchowej, postanowiłam zafundować sobie ucztę dla podniebienia i uczcić ten dzień deserem w papieskich kolorach i anielskim smaku...

Ponieważ Dukan wciąż jest moim nieodłącznym przyjacielem (czyt. stróżem), musiałam postępować wg jego przykazań. Zmodyfikowałam lekko przepis na "leciutkie jak obłoczek ptasie mleczko" i wyszło, co pokazuję:

Papieskie ptasie mleczko

wg. diety Dukana

Warstwa biała:

1 szklanka mleka 0 % lub 0,5 % tłuszczu
3 - 4 tabletek słodzika
aromat waniliowy
1 łyżeczka żelatyny

Schłodzić bardzo mocno mleko (w zamrażalniku, prawie do zeszronienia). W odrobinie gorącego mleka rozpuścić żelatynę, lekko przestudzić, dodać parę kropli aromatu waniliowego i pokruszone tabletki słodzika. Zmrożone mleko mocno zmiksować, dodać przestudzoną żelatynę i znowu mocno zmiksować, do puszystego spienienia. Wlać do foremki. Niech zastygnie.

Warstwa żółta:

1 szklanka mleka 0 % lub 0,5 % tłuszczu
3 - 4 tabletek słodzika
aromat cytrynowy
skórka otarta z cytryny
1 łyżeczka galaretki cytrynowej (bez cukru)

Schłodzić mleko jak wyżej. Rozpuścić galaretkę cytrynową w odrobinie gorącego mleka lub wody, dodać skórkę z cytryny, aromat i pokruszone tabletki słodzika. Dobrze wymieszać. Zmrożone mleko mocno zmiksować, dodać przestudzoną galaretkę i znowu mocno zmiksować, do puszystego spienienia. Wlać do foremki na warstwę białą. Zostawić w lodówce do zastygnięcia.

Przed "wyrzuceniem" z foremki można na moment włożyć foremkę do gorącej wody, żeby masa ładnie się "odkleiła".

Piękne i poruszające:

/źródło: internet/

Wedding cake "Tea time"

2011-04-30T17:46:00.001+02:00

Przeczytałam wczoraj o przedślubnej diecie wybranki księcia Williama. Okazało się, że wraz ze swoją matką i siostrą (aby stroje ślubne wisiały na nich tak, jak na prawdziwych modelkach), przeszły na dietę Dukana. Zrobiło to na mnie duże wrażenie, bądź co bądź, księżna Cambridge i ewentualna przyszła królowa na tej samej diecie, co ja?! Ohoho!
Wprawdzie uważam, że zupełnie niepotrzebnie (wszystkie trzy były szczupłe i ładne), bo jeszcze moment, a będą wyglądać jak zasuszone sztokfisze... no, ale teraz może już odpuszczą?
W każdym razie zainspirowało mnie to to wymyślenia na cześć Młodej Pary tortu weselnego (wg diety Dukana) w klimacie angielskim, a mianowicie herbaciano-cytrynowego, który nazwałam Tea Wedding Cake:
spód z ciasta biszkoptowego z zieloną herbatą, masa jogurtowo-cytrynowa i galaretka z zielonej lub białej aromatyzowanej herbaty.
Miałam dwie malutkie tortowniczki w kształcie serc, więc biszkopt zrobiłam z jednego jajka, w przypadku większej tortownicy, proszę sobie proporcjonalnie zwiększyć proporcje.

Tort weselny wg. diety Dukana

"Tea Time" Wedding Cake

BISZKOPT

1 jajko
1,5 łyżki słodziku w proszku (nie tabletki, bo po upieczeniu ciasto będzie słone)
1 łyżka maizeny (skrobi kukurydzianej)
1/2 łyżki zmielonych na mąkę otrąb (najlepiej owsianych)
opcjonalnie zamiast otrąb można dla koloru dodać herbatę matcha
1 łyżeczka (kopiata) aromatyzowanej herbaty (np. zielona z opuncją figową lub biała różana), a nawet miętowej
1/2 łyżki octu lub soku z cytryny
1/2 łyżeczki proszku do pieczenia lub sody oczyszczonej

Herbatę wysypać z torebki ekspresowej - jest wtedy drobniutko zmielona. Jeżli bierzemy liściastą, to pokruszyć na drobno w palcach, bądź zmielić w młynku do kawy. Herbata powinna aromatyczna, jeśli nie mamy zielonej, to choćby earl-grey.

W młynku mielimy też otręby.

Jeśli mamy herbatę matcha (to specjalna sproszkowana japońska herbata w kolorze intensywnej zieleni), to możemy ją użyć zamiast otrąb. Uzyskamy wtedy lekko zielony odcień ciasta.

Białko ubić na sztywną pianę, powoli ubijając dodać słodzik.

Do żółtka dodać ocet, intensywnie zamieszać. Dodać je do białek, dalej miksując.

Dodać powoli, delikatnie mieszając, sypkie składniki - maizenę wymieszaną z proszkiem, zmielone otręby (można nie dawać otrąb, zamiast tego samą maizenę), oraz sypką herbatę.

Przełożyć do formy wysmarowanej ciekłą parafiną i wstawić do nagrzanego do 160 - 180 st. C piekarnika. Piec 30 - 40 min (w zależności od wielkości blachy), sprawdzając patyczkiem, czy ciasto jest upieczone.

MASA

1/2 opakowania jogurtu naturalnego 0% tłuszczu
1/2 szklanki mleka 0% tłuszczu
8 - 10 tabletek słodzika (pokruszonych)
3 łyżki żelatyny
starta skórka z cytryny
aromat cytrynowy

Żelatynę rozpuścić dokładnie w gorącym mleku, dodać słodzik, aromat cytrynowy. Gdy przestygnie (ale zanim się zsiądzie) zmiksować dokładnie z jogurtem i startą skórką z cytryny.

Jeśli ktoś nie ma wprawy w obchodzeniu się z żelatyną, lub chce "szybko", to proponuję inną kolejność. Mleko schłodzić mocno w lodówce (np. parę minut w zamrażalniku). Do garnuszka wlać 1/5 szklanki wrzącej wody, wsypać żelatynę, intensywnie mieszać do rozpuszczenia. Gdyby rozpuszczała się z trudem postawić na moment na gazie, ale nie dopuścić do zagotowania lub przypalenia (wyższa temperatura ułatwi rozpuszczanie). Potem wlać zimne mleko, a następnie całość wlać do jogurtu. Chwilę miksować, żeby było puszyste. Lekko tężejące wylać na ciasto. Schłodzić w lodówce, żeby stężało.

GALARETKA

sok z 1/2 cytryny
2 torebki aromatyzowanej herbaty
2 łyżeczki żelatyny
8 tabletek słodziku
opcjonalnie1 łyżeczka herbaty matcha do posypania (dla koloru - bo wygląda jak zielony puder)
listki mięty lub melisy do ozdoby

Herbatę zaparzyć w 3/4 szklanki wody, rozpuścić w niej żelatynę, dodać słodzik i sok z cytryny. Masę jogurtową można posypać matchą (będzie ładnie zielona). Położyć cieniutki plaster cytryny (dla aromatu ze skórką) - nie dawać przypadkiem kiwi (dla koloru) i to nie dlatego, że dieta zabrania, tylko galaretka się nie zsiądzie! Przyozdobić zielonymi listkami melisy lub mięty (ja dałam listki geranium). Zalać tężejącą galaretką.

Damą być... ach! damą być!

2011-04-28T22:28:00.000+02:00

Wielkie kaboszony (dla porównania wielkości - obok pudełko zapałek) z damami, tak "arystokratycznie", wszak jutro królewska impreza w United Kingdom

...i po świętach

2011-04-26T22:53:00.002+02:00

...pozostały niedojedzone mazurki, nadgryzione babki i syte brzuszki. Oraz cały mazurek wg. diety Dukana
(wymyśliłam ciasto z kruche z parafiną, masę krówkową z niesłodzonego mleka skondensowanego ze słodzikiem, ozdobione żurawiną i kropelkami lukru)
Nie tknęłam go nawet. Z pełną premedytacją dwa dni Świąt poświęciłam na radosne smakowanie wszystkich moich ulubionych potraw - słodkich mazurków, puszystych babek, żurku wielkanocnego i chrzanówki. I innych. I nie żałuję.
I został jeszcze dziwny stworek, hybrydowy baranko-zajączek wielkanocny, zostawiony "na koniec", bo trudno było zdecydować od której strony zacząć jeść. No i zaczęliśmy "od d... strony", to znaczy "drugiej strony"...

Alleluja! Radosne Alleluja!

2011-04-24T20:40:00.000+02:00

Najlepsze życzenia z okazji Świąt Wielkanocnych dla wszystkich odwiedzających mnie na blogu!
Dziękuję za wszystkie życzenia i wzajemnie życzę Wam obfitości wszelakich łask, pozytywnych emocji, wspaniałych inspiracji i twórczego działania!
Wciąż czekam na wolniejszą chwilę, by móc spokojnie poodwiedzać Wasze blogi, pooglądać owoce Waszej pracy, zostawić jakieś słowo w komentarzach...

Wielkanocny baranek

2011-04-21T23:08:00.008+02:00

Zawsze miałam ochotę zrobić wielkanocnego baranka z foremki. Nawet kiedyś dostałam taką foremkę. Każdego roku czekała w piwnicy na święta wielkanocne. Ale zawsze na koniec było masę innej roboty, a pudełko "sięzapodziało". I tak przymierzałam się do tego od kilku lat. Jak pies do jeża. W końcu udało się zgrać 3 podstawowe elementy:
1. są święta wielkanocne
2. udało się foremkę znaleźć w piwnicy PRZED świętami, a nie już po wszystkim
3. w tym roku podchodzę do przygotowań lajtowo, to znaczy robię, co chcę ;)
A chcę baranka. A mogę nawet chcieć zajączka, bo okazało się, że w pudełku są dwie foremki.
Ale do święconki baranek jest najważniejszy.
Odsyłam do swojego zeszłorocznego postu, gdzie pisałam o zwyczajach świątecznych.

Na początek trzeba przećwiczyć skręcanie i rozkręcanie foremek. Okazuje się to bardzo proste. Potem należy posmarować wnętrze foremek roztopionym masłem, pędzelkiem silikonowym lub palcem. Ciepłe masło ładnie pokryje wszystkie zagłębienia. Można posypać tartą bułką (drobniutką, przesianą przez sitko).

Na koniec szczelnie skręcić

Potem trzeba się zdecydować na rodzaj ciasta. Spróbowałam kilka (ucierane,biszkoptowe i drożdżowe). Najlepiej wychodzi drożdżowe.

Ciasto biszkoptowe

(porcja na jednego zwierzaka)

Składniki:

2 jajka
2 łyżki mąki
2 łyżki cukru
szczypta soli
1 płaska łyżeczka masła
1 łyżka wody

Rozpuścić masło. Jajka z cukrem miksować na puszystą masę. Dodać roztopione masło oraz mąkę i sól. Delikatnie wymieszać.
Do zajączka można dodać łyżeczkę kakao dla koloru.

Napełnić foremkę

Wstawić do nagrzanego do 180 st. C piekarnika. Piec ok 15 - 20 minut.

Po wyjęciu z piekarnika formę zawinąć na kwadrans w mokrą, zimną ściereczkę.

Potem rozkręcić foremkę i wyjąć baranka (lub zajączka, zależy do czego się włożyło).

lub zajączka

Ciasto drożdżowe

(duża porcja na baranka i zajączka)

Składniki:

1/2 kg mąki
1 jajko
3 żółtka
150 ml mleka
4 dag cukru
120 g masła
4 dag drożdży
szczypta soli

Drożdże rozetrzeć z cukrem, dodać lekko ciepłe mleko, połowę mąki. Zostawić w ciepłym miejscu na kwadrans, aby podrosły. Dodać jajko i żółtka, resztę mąki i chwilę wyrabiać. Jak będzie elastyczne, dodać przestudzone masło, jeszcze chwilę powyrabiać i odstawić do wyrośnięcia.

Piec ok. 40 min w 180 st. C.

Na razie jeszcze są gołe i łyse. Baranek być może będzie ufryzowany lukrem lub kokosem, a zajączek może będzie oblany czekoladą?

Wielkanoc z Dukanem - tiramisu

2011-04-20T20:55:00.002+02:00

Przygotowuję się mentalnie do wielkanocnego menu z uwzględnieniem ograniczeń Dukana. Babka da się zrobić, serowiec tym bardziej, zagwozdkę mam z mazurkami, bez których nie wyobrażam sobie świątecznego stołu. Ale żeby nie zazdrościć "normalnym" stołownikom trzeba się przygotować na różne okoliczności.

Przy okazji niedawnego pobytu "w gościach" na urodzinach, wiedząc, że planowany jest torcik tiramisu dla solenizantki (najprawdziwszy, z mascarpone!), a wiedząc, że nie dałabym rady się oprzeć ( bo uwielbiam! ) zabezpieczyłam się i przyszłam z własnym ersatzem. Wyglądał jak należy i smakował wyśmienicie, i choć na pewno daleko mu było do tego prawdziwego tiramisu, to przynajmniej mogę powiedzieć, że leżał koło niego;)

Składniki:

ciasto wg. przepisu "babeczka-w-4-minuty"
serek homogenizowany 0% (1-2 opakowania)
opcjonalnie (niekoniecznie) 2 żółtka
jogurt naturalny ("super gęsty" Bakomy, duży)
słodzik
żelatyna (lub agar agar)
aromat (migdałowy, waniliowy itp.)
kawa do nasączenia ciasta
kakao odtłuszczone do posypania (lub kawa rozpuszczalna)

Ciasto można zrobić z podwójnej ilości, na małej tortownicy. Ilość serka i jogurtu zależy od grubości warstwy. Ja miałam malutką tortownicę i użyłam po jednym opakowaniu. Ponieważ robiłam to ad hoc, i to z głowy, czyli z niczego, a w dodatku nie zapisałam sobie ilości użytych składników, więc na razie (dopóki nie powtórzę) nie mogę podać dokładnych proporcji np. słodziku czy żelatyny. Myślę, że ok. 10 tabletek słodziku wystarczy, a żelatyny na obie masy razem ok. 20 g (ze 3 łyżeczki).

Ciasto po upieczeniu i wystudzeniu nasączyć, jak tort, kawą z kroplą aromatu migdałowego lub łyżeczką amaretto ;))) (III. faza).
I. wersja

Jeśli decydujemy się na wzmocnienie smakowe, do masy z serkiem homogenizowanym dodajemy 2 żółtka utarte ze słodzikiem. Jeśli nie, to do serka dodajemy tylko słodzik, aromat (np. migdałowy lub arakowy), łyżkę kakao oraz 1/3 żelatyny rozpuszczonej w odrobinie gorącej wody. Delikatnie mieszamy, wykładamy na ciasto. Można posypać kakao.

Resztę żelatyny (2/3), również dokładnie rozpuszczonej w odrobinie gorącej wody, dodajemy do jogurtu ze słodzikiem oraz aromatem np. waniliowym lub śmietankowym. Delikatnie mieszamy, wykładamy na masę serową.

Obficie posypujemy kakao lub kawą rozpuszczalną.

Wstawiamy do lodówki. Podajemy mocno schłodzone.
II. wersja (uproszczona)
Ciasto - jak wyżej. Serek mieszamy z jogurtem, aromatem i słodzikiem. Dzielimy na dwie części. Do jednej dodajemy kakao. Do obu rozpuszczoną żelatynę. Dalej jak w poprzedniej wersji - układamy warstwy, posypujemy kakao, schładzamy.

Hybrydowe jajeczko-pisanka

2011-04-19T16:58:00.001+02:00

Hybrydowe jajeczko filcowo-scrapowe:

Na razie czeka w kieliszku na decyzję o swoim dalszym losie - czy zostanie położone przy równie hybrydowym bukiecie-palmie wielkanocnej, a może wśród aksamitek i niezapominajek (bo ślicznie się kolorystycznie komponuje) czy też zawiśnie nad nimi, czy może poświęci się i powędruje w wielkanocnym koszyczku jako "święconka"?

Niedziela Palmowa

2011-04-17T19:03:00.000+02:00

Niedziela pod znakiem palmy. Tym razem chciałam Wam pokazać nietypowy bukiet , który w przeddzień Niedzieli Palmowej wręczany był twórcom po premierze teatralnej Bardzo a propos, nieprawdaż?
Chwała jakiejś kreatywnej kwiaciarni w Tarnowie :)

i dla porównania wielkości:

Kolorowo, fikuśnie, radośnie

2011-04-13T23:57:00.001+02:00

pisanka-wydmuszka gęsia

Otul się wiosną

2011-04-05T20:18:00.001+02:00

W chłodniejszy dzień warto się otulić ciepłym filcem

Do popołudniowej kawy po prostu MUSZĘ coś słodkiego. I proponuję błyskawiczny deser dla dukanowców:

Jogurtowy pucharek

Składniki:

owocowy jogurt - raz dziennie wolno (OSM Sanok, 0% cukru i 0% tłuszczu, słodzony aspartamem)
super gęsty naturalny jogurt (Bakoma, 0% tłuszczu)
ciemne kakao o obniżonej zawartości tłuszczu (ok. 10%, np. Wedla lub DecoMorreno)

Do jogurtu owocowego wrzucam kawałki naturalnego (daje się kroić nożem - rewelka!!!), posypuję kakaem.
Słodycz owocowego przełamana delikatnością naturalnego, do tego kakaowy kontrapunkt - świetny dodatek do espresso.
Polecam ;)

Zantedeschia na szkle

2011-04-04T20:57:00.000+02:00

Szklany stolik (średnica ok 40 cm, wys. ok. 60 cm), ozdobiony dwustronnym papierem do decoupage, tło z papieru ryżowego.

Ciekawy widok od spodu - przedmiot nie ma "tyłu", można go oglądać z wszystkich stron ;)

Twist, twirl & turn around

2011-03-31T23:55:00.005+02:00

Zakręcona... zakręcooona...

Przedstawiam Wam drewnianego bączka, wykąpanego w kolorowej farbie.

Puszczony w odpowiednio szybki ruch demonstruje właściwości barwy białej w fizyce, jako składającej się z barw prostych

Na gładkiej powierzchi dodatkowo buczy (ale nie pytajcie dlaczego),

potem zaczyna tracić równowagę i kręci się z trzepotem na boku jak złoty znicz z Pottera:

A na deser:

Twister malinowy dla Dukanowców

Składniki:

jogurt chudy bardzo gęsty (np Bakomy "super gęsty")
parę kropli koncentratu barszczu buraczanego (dla koloru i kwaskowatego smaku)
parę kropli aromatu malinowego
kropla aromatu cytrynowego
ew. parę kropli cytryny
słodzik dla smaku (np. 4 - 6 tabletek)

Tabletki słodziku rozgniatamy między łyżeczkami, wsypujemy do schłodzonego jogurtu, dodajemy resztę składników, miksujemy lub mieszamy dokładnie.

Pychota! Jedwabisty, gęsty, aromatyczny... aż się kręci w głowie...
twirl... twirl... ćwir... ćwir...

Wiosenna garderoba

2011-03-28T22:20:00.001+02:00

Zgodnie z zasadami płodozmianu -
(jak się obiecało różne różności i rozmaite rozmaitości, to trzeba być konsekwentnym)
dziś trochę decoupage.
Wiosenne wieszaki do damskiej garderoby, oraz dziecięce dla małego marynarza i małej babeczki :

Owsianka dla Dukanek

1 szklanka mleka 0%
3 łyżki otrąb owsianych
sól
słodzik do smaku
ew. cynamon lub wanilia
ew. jajko

W mikrofalówce:

otręby zalewamy mlekiem, dodajemy szczyptę soli, wstawiamy na 1,5 minuty, zostawiamy na 3 - 5 minut do spęcznienia, dodajemy słodzik do smaku, mieszamy, ewentualnie podgrzewamy, jeśli lubimy gorące

(ja uwielbiam, jak parzy podniebienie i jak już po zjedzeniu jeszcze talerz paruje; to samo dotyczy herbaty ;)))

Na kuchni (czyli normalnie):

otręby zalewamy mlekiem, możemy zostawić na pół godzinki do napęcznienia (albo nawet na całą noc), dodajemy szczyptę soli, podgrzewamy do zagotowania, można chwilę pogotować

(ale to zupełnie niekonieczne, otręby - w odróżnieniu od płatków - nie wymagają gotowania, zgęstnieją same po chwili)

dodajemy słodzik, zostawiamy na chwilę do zgęstnienia
Wersja full-wypas:
do gorącej owsianki dodajemy rozbełtane dokładnie jajko, jeszcze chwilę trzymamy na ogniu energicznie mieszając, aż zgęstnieje. Uważamy, żeby nie za długo, bo zetnie się białko. Będzie gęsta i bardzo sycąca.

Jak ktoś lubi może dodać trochę aromatu waniliowego, cynamonu lub kakao.
Można też jeść na słono, wtedy dodajemy więcej soli. Hardcorowcy mogą nawet dodać szczyptę wegety lub ciut kostki rosołowej.
Jeśli jemy na słodko, to sól i tak trzeba dodać, bo ładnie podkreśli smak potrawy

W marcu jak w garncu

2011-03-26T20:23:00.000+01:00

Już ucieszyłam się wiosenną aurą, już przetrzepałam wiosenną garderobę, już przegoniłam mole, a tu nagle, przy sobocie, po robocie - zawiało, znów zasypało świat na biało...
Na kursie kwieciłyśmy wielkanocne pisanki, myśląc, że czarujemy wiosnę,
(w ferworze pracy zapomniałam wyciągnąć aparat fotograficzny, żeby je uwiecznić - przepraszam Panie bardzo),
a wróciłyśmy do domu przemarznięte i przemoczone
(a niektóre z Pań czekała długa droga - pozdrawiam Mielec, Racławice - mam nadzieję, że bezpiecznie i bez poślizgu dotarły z niepotłuczonymi wydmuszkami).

Ale nic to... Marzanna utopiona, to tylko ostatnie podrygi zdychającej ostrygi...

A ponieważ dzisiaj jeszcze dodatkowo kradną nam godzinę
(pamiętajcie o przesunięciu wskazówek zegara w dobrą stronę!)
więc podaję przepis na błyskawiczne jajeczko, oszczędzające nam cenny czas.

Jajeczko styropianowe, obciągnięte materiałem, bez użycia kleju

Potrzebne materiały:

styropianowe jajko
ścinki dowolnych materiałów
ostry nóż
nożyczki
wstążeczka do przewiązania
pomocniczo: szpilki, nitka lub drucik

A oto sposób wykonania, szybki i prosty:

Wbijamy w czubki jajka szpilkę i za pomocą nitki lub drucika (który dodatkowo przy naciąganiu możemy lekko wbić w styropian) dzielimy jajko na części (ćwiartki, ósemki itp.)

Po zaznaczonych liniach podziału nacinamy ostrym nożem wgłębienia ok. pół centymetra

Przycinamy kawałki materiału o kształcie ponacinanych pól z półcentymetrowym zapasem po obu stronach

Na czubkach można sobie przyszpilić materiał, ewentualnie obciąć nadmiar materiału i za pomocą noża lekko naciągając i opinając jajeczko wcisnąć w szczelinę,

Przy małym jajeczku te szczelinki wydają się duże, ale przy większym można zostawić tak, jak jest.

Dla ozdoby można przez "fugi" przeciągnąć wstążeczkę

Ładnie wyglądają wstążeczki satynowe lub aksamitki:

Powodzenia!

Wiosna.. ach, to ty!

2011-03-21T21:02:00.000+01:00

"Jak na pierwszy dzień wiosny przystało, będzie słonecznie i dość ciepło. W kolejnych dniach również będzie pogodnie. Po chwilowym ochłodzeniu w przyszłym tygodniu, możemy spodziewać się już prawdziwej wiosny - na początku kwietnia będzie już nawet 20 stopni!"

(za prognozą pogody na www.tvn24.pl)

I faktycznie tak było - słonecznie i dość ciepło.

Na pierwszy dzień wiosny pasują cieplutkie, filcowe, energetyczne jajeczka kwiatowe.

Tajemnica miasteczka i arka Noego

2011-03-18T23:36:00.000+01:00

W miasteczku krąży legenda, że Noe właśnie u nich zbudował swą arkę, umieścił w niej wszystkie domostwa, całe zagrody z inwentarzem, przesadził ogródki i zabrał wszystkich mieszkańców. Arkę budował z pomocą miejscowych cieśli, nawet zachowało się zdjęcie z montażu kadłuba na pochylni, malowania i suszenia w suchym doku:

a także próby na uwięzi:

zdjęcia wysłane na KONTAKT24 nie ukazały się w tamtejszej telewizji, bo została zalana przez potop. Na szczęście zachowały się w archiwach jednego mieszkańców, którego pradziadek...

... przepraszam, przypominają mi, że muszę zażyć jakieś leki...

o czym to ja..?

Aha! No więc to śliczne miasteczko, którego zimową wersję zamknęłam w banieczce, tym razem postanowiłam zamknąć w jajeczku. Pomysł prosty, samonarzucający się, wręcz oczywista oczywistość.A wszystko przez to, że pojawił się papier z domkami w wersji letniej.

Śnieg stopniał, zazieleniły się trawniki, zakwitły kwiaty, drzewa owocowe i krzewy. W ruch poszła sztuczna trawa, mchy i porosty, żwirek do wysypywania dróżek, perlen- i glass-peny.

Uwaga! Bo to wciągająca zabawa, której końca nie widać. Zacznie się niewinnie od klejenia latarni, przez konstruowanie żurawi do studni, zaczną się włóczyć po podwórku koty, będziemy polować (w sklepach) na żółte kaczuszki i kurczaczki, a jak już zaczniemy sypać ziarno kurom, to znak, że czas przerwać!

I biegiem marsz do innych, poważniejszych obowiązków.

Na przykład malowanie, dekupażowanie, filcowanie, dzierganie i wydrapywanie jajek.

Ale o tym następnym razem.

Wiosna w miasteczku

2011-03-17T22:57:00.000+01:00

Wiosna zbliża się wielkimi krokami, u Was w ogródkach już wygrabione, posprzątane, powysadzane bulwiaste, wysiane psiankowate (lub odwrotnie). Ja tylko podglądam przebiśniegi i krokusy w przyblokowych, miejskich ogródkach - ot, urok "wielkiego" miasta.
Jak w dobrej historii z dreszczykiem przydałoby się jakieś "NAGLE" albo "WTEM" najlepiej jeszcze "ZNIENACKA"...
I proszę: mówisz - masz!
Ale oto, NAGLE, podczas zwykłego miejskiego spaceru po sklepach, ZNIENACKA, wpadłam PRZYPADKOWO do pięknej krainy, kolorowej, roziskrzonej słońcem, z domkami tonącymi w kwiatach, z kaskadami kwiatów spływających z balkonów, wiatrem od morza owiewającym latarnię morską...
Spokojne urocze miasteczko...

I co Wy na to? Jak myślicie, co z tego będzie?

Odpowiedź już jutro...

No i kolejne pisaneczki, tym razem marmurkowe

Wiosenna wymiana postów czyli "Zrób się na post"

2011-03-13T23:59:00.000+01:00

Dzisiejszy post jest odzewem na hasło krakowskich dominikanów w sprawie postu. Wielkiego Postu. Albowiem dziś jest 1. niedziela Wielkiego Postu. I młodzi z Beczki mają pomysł na post. Jest świetny. Zresztą poczytajcie sobie sami tutaj.

Dzisiejsza wiosenna pogoda, ciepły wiatr, błękitne niebo i słońce wpisały się pięknie w tę ideę.
A ja w swojej craftowej dłubaninie również poddałam się już nastrojowi przygotowań do Świąt.
I tym pierwszym tegorocznym strusim jajem ogłaszam, że uważam sezon jajeczny za otwarty!

Szklana pogoda

2011-03-10T21:20:00.004+01:00

Post wcześniej był Tłusty Czwartek, a tu już kolejny czwartek, ba! minęła nawet Środa Popielcowa... czas pędzi jak szalony. Ale przez parę dni bywało w odwiedzinach słoneczko, z trudem przebiło się przez chmury i brudne, zimowe okna. Wiatr trochę pomógł, trochę może zdenerwował meteopatów, ale rozwiał chmury i pokazał się prawdziwy kolor nieba. Po prostu "pogoda".

A ja trochę poeksperymentowałam ze szkłem, w ruch poszły perlen-peny, farby "mrożące" szkło, szablony.

Trudno sfotografować dobrze szkło, ale tu trochę próbek:

Nie zdążyłam w karnawale, i trochę mi głupio w poście kusić Was serniczkiem vel serowcem, ale... co mi tam!
Niedawno "moja kursantka", cudowna osoba (pozdrawiam, Pani Mario!) uraczyła mnie wspaniałym wypiekiem (wg diety Dukana). Połowę zjadłam natychmiast po powrocie z zajęć, resztę podzieliłam, zamroziłam i delektowałam się przez kilka dni. Dostałam przepis na to rozpływające się w ustach, cudowne w smaku ciasto, no i oczywiście upiekłam sobie kolejne.

Nie byłabym sobą, gdybym nie do przepisu nie dorzuciła swoich 3 groszy, na szczęście nic to nie zepsuło, ale naturalnie nie jest obowiązkowe.

Sernik wg Dukana

Składniki:

1/2 kg chudego twarogu
4 jajka
2-3 łyżki słodziku w proszku (proponuję więcej dla lubiących słodko, np 3 i 1/2 lub nawet 4)
3 łyżki zmielonych otrąb owsianych
1 łyżeczka maizeny (mój dodatek, działa stabilizująco)
3/4 szklanki mleka 0% tłuszczu
aromat waniliowy (lub sernikowy - można taki upolować) + cytrynowy jak ktoś lubi

Otręby zmielić w młynku do kawy na mąkę. Białka ubić na twardą pianę. Ser, żółtka, słodzik, aromat, otręby i maizenę zmiksować z mlekiem na masę. Dodać ubitą pianę. Masę przelać do tortownicy wyłożonej pergaminem (z braku tortownicy z kominkiem w środek wstawiłam szklaneczkę).

Piec ok godziny w temp. 160-170 st C.

Przestudzić, a następnie schłodzić w lodówce.

W razie kryzysu można zjeść bezkarnie cały!!! Ogranicza nas tylko dzienna dozwolona ilość maizeny i otrąb.

Tłusty Czwartek u Dukana czyli ratuj się, kto może!

2011-03-03T14:37:00.002+01:00

Nie mogę w tak trudnym momencie, jakim jest

ociekający tłuszczem, demoralizujący, groźny, uzbrojony w kuszące aromatyczną różą, polane lukrem i posypane obficie skórką pomarańczową, z wdzięczną obrączką wokół pulchnej talii pączki... o, bogowie! !! trzymajcie mnie!!!

Tłusty Czwartek, zostawić na pastwę pokus braci i siostry, walczące pod szyldem Dukana.

Dzielę się więc swoim eklektycznym przepisem, pozbieranym z kilku, przetestowanym w mikrofali (bo szybko! a przy pukającej do drzwi pokusie to ważne), na ersatz-pączka z marmoladą.

A ponieważ podaję tylko przepisy, które osobiście wypróbowałam, więc na razie nie dzielę się przepisem na konfiturę różaną, choć natknęłam się na takową, ani na pączki pieczone w piekarniku, bom nie sprawdziła.

ParaPączek (wybaczcie, niebiosa!) wg diety Dukana

Składniki:

(na dwa małe pączki, pączusie, pączęta...)

(wiadomo, że wszystko niskotłuszczowe)

1 jajko
2 łyżki twarogu mielonego
2 łyżki otrąb owsianych (lekko zmielonych)
1 łyżeczka maizeny (skrobi kukurydzianej)
2 łyżki mleka w proszku
2 łyżki jogurtu naturalnego
1 płaska (niepełna) łyżka słodziku
1 płaska łyżeczka proszku do pieczenia
dowolny aromat i ew. ciut kakao dla koloru
1 łyżka marmolady pomarańczowej (dukanowej, przepis tutaj)

Wszystkie składniki (oprócz marmolady) miksujemy.
Dalej można zrobić na 2 sposoby:

do 2 filiżanek wkładamy po 1/4 masy, wstawiamy do mikrofalówki na 1 minutę, wyjmujemy, wydrążamy środek, wkładamy łyżeczkę marmolady, zakrywamy resztą ciasta, starając się, aby zachować kształt kopuły. Ciasto jest dosyć zwięzłe, więc daje się tak ułożyć. Wkładamy do mikrofalówki na 3,5 minuty.

do 2 filiżanek wkładamy po 1/4 masy, w środek wkładamy łyżeczkę marmolady, zakrywamy resztą ciasta, starając się, aby zachować kształt kopuły. Ciasto jest dosyć zwięzłe, więc daje się tak ułożyć. Wkładamy do mikrofalówki na standardową moc na 4,5 minuty.

Po wyjęciu wyrzucamy na talerzyk, posypujemy "cukrem pudrem" vel słodzik w proszku + ciut cynamonu, ewentualnie "lukrujemy" jogurtem smakowym.

Udajemy, że to pączek ;)
Dumni i bladzi udajemy się na wagę, gdzie z satysfakcją stwierdzamy, że warto było!

Smakowicie, coś dla oka i dla brzucha

2011-03-01T22:17:00.001+01:00

Naplotkowała sosna, że już się zbliża wiosna.
Kret skrzywił się ponuro- przyjedzie pewno furą.
Jeż się najeżył srodze – raczej na hulajnodze.
Wąż syknął – ja nie wierzę, przyjedzie na rowerze.
Kos gwizdnął – wiem coś o tym, przyleci samolotem.
Skąd znowu – rzekła sroka, ja jej nie spuszczam z oka
i w zeszłym roku w maju widziałam ją w tramwaju.
Nieprawda! Wiosna zwykle przyjeżdża motocyklem!
A ja wam to dowiodę, że właśnie samochodem.
Nieprawda! Bo w karecie! W karecie? Cóż pan plecie?
A wiosna przyszła pieszo. Już kwiaty za nią spieszą.
Już trawy przed nią rosną i szumią – witaj wiosno.

/Jan Brzechwa/

Wiem, że to jeszcze nie pora, ale zaczął się marzec - piąta pora roku (przedwiośnie), więc tak na powitanie...

Bezy w czterech smakach (zgodne z dietą Dukana)

Składniki:

białka (dowolna ilość)
po 1 płaskiej łyżce słodzika na białko
1 łyżeczka soku z cytryny
1 łyżeczka maizeny (skrobi kukurydzianej)
łyżeczka kakao i aromat czekoladowy (bezy czekoladowe)
łyżka soku z cytryny i zapach cytrynowy (bezy cytrynowe)
łyżeczka otrąb owsianych i aromat orzechowy (bezy orzechowe)
łyżeczka kiszonego barszczu czerwonego /lub barwnika spożywczego/ i aromat malinowy (bezy owocowe)

Białka z odrobiną soli ubić na sztywno, pod koniec dodać słodzik, ubijać jeszcze chwilę, aż masa zrobi się lśniąca, dodać maizenę i sok z cytryny.
Podzielić na części. Do jednej dodać kakao i aromat czekoladowy, do drugiej otręby i aromat orzechowy, do kolejnej sok z cytryny i aromat cytrynowy, do ostatniej barszcz /dla koloru/ i aromat malinowy.

Wyłożyć na wyłożoną papierem blachę - za pomocą łyżki uformować "kupki" lub wyciskać z rożka jak bitą śmietanę.
Włożyć do nagrzanego do 200 t. C piekarnika na 10 minut, a potem zostawić do wysuszenia w 100 st. C na 2 - 3 godziny.

Jeżeli nie dodamy otrąb i maizeny (a spokojnie możemy je pominąć), możemy je jeść bezkarnie w dowolnej ilości ;)

"PoraReraksu"

2011-02-27T23:55:00.002+01:00

Niedzielny wieczór... czyli "PORA RERAKSU" ;)

Pudełeczka ozdobione metodą transferu, jedno dające odpoczynek oczom impresjonistycznym motywem nenufarów, drugie wprowadzające w stan bezwładności gałki oczne.

Zapatrzcie się chwilę w kółeczka, pozwólcie im się kręcić, a oczom rozjeżdżać...

To Wasz CZAS RERAKSU ;)))

I coś dla brzuszka, zwłaszcza dukanowskiego, wygłodniałego i stęsknionego za chlebkiem:

Chleb wg Dukana (bardzo, bardzo ziołowy)

Składniki:

5 dag drożdży
3 żółtka
150 g otrąb owsianych (opakowanie)
1 mały jogurt naturalny 0% tłuszczu (180 g)
1/2 szklanki skrobi kukurydzianej
1 łyżeczka słodziku
1/2 szklanki mleka 0% lub wody
1 łyżeczka soli
przyprawy (kminek mielony, zioła prowansalskie, majeranek, 3 mini kostki Knorra: cebula, czosnek, pietruszka, może być cebulka prażona lub jakikolwiek inny zestaw ulubionych ziół)
do posypania kminek i czarnuszka

Otręby zalewamy jogurtem i zostawiamy do nasiąknięcia.

Drożdże rozcieramy ze słodzikiem (odważni mogą dać ciut zwykłego cukru - drożdże to lubią, a może nasz organizm nie zauważy?) i skrobią kukurydzianą, zalewamy lekko ciepłym mlekiem lub wodą, zostawiamy w ciepłym miejscu do wyrośnięcia.

Gdy wyrosną mieszamy wszystko razem (otręby z jogurtem, żółtka, sól, przyprawy i drożdże), wyrabiamy lekko.

Keksową formę (taką mniej więcej 26 cm x 10 cm) smarujemy płynną parafiną i posypujemy otrębami (mogą być pszenne).

Wlewamy ciasto do formy, posypujemy kminkiem i czarnuszką, zostawiamy na pół godziny do wyrośnięcia.

Piekarnik nagrzewamy do 220 st. C. Pieczemy 30-35 minut.

Zostawiamy w wyłączonym piekarniku i otwartych drzwiczkach na pół godziny. Wyjmujemy z formy, zostawiamy do wystudzenia.

Kroimy na kromeczki. Pakujemy do woreczków w porcje po dwie kromeczki i mrozimy. Wystarcza nam na tydzień, po dwie kromeczki dziennie.

Pierwsza porcja może mieć 3 kromeczki - dwie dla nas, trzecia dla naszego łakomstwa ;)

mniam...

Karnawał w Wenecji

2011-02-21T23:02:00.002+01:00

Za PAP:

Około 50 tysięcy turystów przybyło w ten weekend do Wenecji, by wziąć udział w uroczystym prologu do rozpoczynającego się oficjalnie 27 lutego tegorocznego karnawału w tym mieście. W niedzielę po Canal Grande przepłynęły udekorowane łodzie.

W ramach tych przygotowań pod Pałacem Dożów wzniesiono płynącym z fontanny winem zbiorowy toast "za karnawał i za Wenecję", a następnie odbyła się parada około stu łodzi i gondoli. W pierwszej z nich siedział burmistrz miasta Giorgio Orsoni.

/Wikipedia/

Głównym motywem karnawału 2011 będzie wiek XIX, a bohaterkami - kobiety tamtego stulecia, z księżniczką Sissi (1837-1898), żoną cesarza Franciszka Józefa I, cesarzową Austrii i królową Węgier na czele.
Na weneckich balach i na placach mają w tym roku dominować długie suknie i peleryny, krynoliny, cylindry oraz inne akcesoria mody tamtych czasów. Każdego wieczoru na Placu świętego Marka będzie można tańczyć walce i tanga.

kadr z filmu "Sissi: The Fateful Years of an Empress"(1957)

Oficjalnie tegoroczny karnawał otworzy w niedzielę 27 lutego w południe tzw. Lot Anioła z dzwonnicy bazyliki świętego Marka. Na linach zjedzie z niej osoba, której tożsamości jeszcze nie ujawniono. Co roku są to znane osobistości świata kultury, sportu i rozrywki. Kolejne dni wypełnią zabawy taneczne, koncerty na placach i w teatrach, spektakle.
6 marca odbędzie się tradycyjny konkurs, w czasie którego wybrany zostanie najpiękniejszy kostium karnawału.

To tyle tytułem przypomnienia o imprezie. Karnawał wenecki lubię ze względu na maski i stroje. Ale one czekają na mnie latem. I ja już przebieram niecierpliwie nogami na wakacje...

A zimę wolę spędzać w domku, z filiżanką aromatycznej herbaty, przy mruczącym kocie i wśród swoich masek.

Zapraszam:

i tu

miłego oglądania :)

W garderobie

2011-02-20T23:26:00.000+01:00

Wieszaki garderobiane, z imionami, coby nie pomylić kreacji we wspólnej szafie ;)
Milusie dla rąk - polakierowane preparatem w dotyku przypominającym zamsz ( z wyjątkiem tego z irysami), przyjazne dla ubrań - bo dzięki temu nie zsuwają się z ramiączek. Z zapachowymi woreczkami, rozsiewającymi delikatną, a przyjemną woń przy wyciąganiu z szafy - aż chce się włożyć takie świeżo pachnące ciuszki.

Ponieważ widzę, że Dukanek wokół sporo, to kolejny bezpieczny deser, ratujący podczas napadu "na słodkie"

Shake czekoladowy (wg diety Dukana)

Składniki:

1 duży jogurt lub kefir 0% tłuszczu (ja lubię Jovi, bo jest jedwabisty)
1/2 kostki (lub więcej) białego sera 0% tłuszczu (może być homogenizowany, jeśli taki znajdziecie)
słodzik do smaku (np. 2 płaskie łyżki)
1 czubata łyżka odtłuszczonego kakao
aromat czekoladowy (lub toffi, migdałowy, dowolny)
1/2 szklanki mleka 0%
2 kostki lodu

Proporcje tych składników są naprawdę dowolne, robicie pod własny smak. Możliwa jest wersja owocowa, wtedy zamiast kakao ciut barszczu czerwonego kiszonego (lub koncentratu, jeśli jest bez cukru) - tak tylko dla koloru, i aromat malinowy, brzoskwiniowy, jagodowy lub truskawkowy.
Shake orzechowy - to kakao, łyżka otrąb dosypana na końcu, aromat migdałowy i orzechowy.

Wszystko powinno być zimne, z lodówki. Intensywnie 1 min. miksujemy (nożykami) na puch.

Pycha!!!

Gdyby ktoś pytał o aromaty, że niby skąd orzechowy, toffi czy jagodowy, to te i wiele innych (tiramisu, kokosowy, irish whisky, zabajone, gruszkowy) kupicie na stronie http://www.smartcoffee.pl

Na pomarańczowo

2011-02-18T22:57:00.002+01:00

Dzisiaj ciąg dalszy zabawy z tkaniną, tym razem z preparatem maksymalnie usztywniającym (Deco-Steif Vivy)
Wygląda to jak niewinna spódniczka jeansowa dla 3-latki i torba lniana? Owszem, w poprzednim wcieleniu.
Teraz robi za osłonkę na doniczkę. Sztywne, twarde, niezmieniające kształtu.

A robimy to w następujący sposób:

wylewamy preparat do miseczki, w rękawiczkach gumowych (bo szkoda rąk) namaczamy dowolną tkaninę i dokładnie ją nasączamy masując, potem wyciskamy, lub wykręcamy (w zależności od rodzaju tkaniny) i modelujemy. Wnętrze możemy wypchać gazetami owiniętymi w folię, sklejonymi taśmą. Po zastygnięciu łatwo będzie to usunąć, a utwardzony przedmiot nie będzie potrzebował dodatkowego wsparcia, bo będzie wystarczająco usztywniony, aby utrzymać się o własnych siłach w zadanym kształcie.

Tkanina ładnie się modeluje i drapuje, można wykorzystać cienkie tiule, szyfony, sztuczne jedwabie, jutę, gazę itp. Udrapować materiał można na dowolnym przedmiocie: kamiennym, szklanym, styropianowym, tekturowym, drewnianym itd. (bez dodatkowego użycia kleju).

Uważać tylko trzeba, żeby nie pieniło się i nie zostawał nadmiar preparatu na tkaninie, bo będzie niełdnie wyglądał po wyschnięciu.

A teraz dalszy ciąg pomarańczowego koloru, czyli to, co tygrysy lubią najbardziej... mniam...

mianowicie:

Dżem pomarańczowy (wg diety Dukana)

Składniki:

1/2 kg marchewki
3 pomarańcze
2 cytryny
4 stołowe łyżki słodzika w proszku lub 50 tabletek
2 czubate łyżeczki żelatyny
kilka kropli aromatu pomarańczowego

Marchew ścieramy na tarce, albo pomagamy sobie drobnym, a hałąaującym sprzętem kuchennym, dodajemy troszkę wody i gotujemy 20 minut. Miksujemy. Ścieramy skórkę z cytryn i wyciskamy z nich sok, dodajemy do masy, dodajemy także aromat.
Jeszcze przesmażamy.
W małej ilości wody rozpuszczamy słodzik, dodajemy, kosztujemy (ilość słodziku tak naprawdę jest umowna, zależy od naszego smaku).
Lekko studzimy.
W odrobinie wrzątku rozpuszczamy żelatynę, dodajemy do masy. Mieszamy dokładnie.
Nakładamy do wyparzonych słoiczków, stawiamy do góry nogami, żeby się zassały. Potem przechowujemy w lodówce. Albo w spiżarni.

Pomarańcze chowamy do lodówki, przypominając sobie baśń "O trzech pomarańczach".
Wiemy przecież, że na diecie Dukana pomarańcze są niedozwolone.

A dżemik ( w ilościach przyzwoitych) używamy do naleśników, deserów i innych. Do złudzenia przypomina dżem pomarańczowy.
Oto przykładowe śniadanko:

Chlebuś lub bułeczki dukanowe wkrótce...

Modnisie

2011-02-17T22:17:00.006+01:00

Luty - znakomity miesiąc na planowanie wakacji. Ja już mam zaplanowane :))) Nie tylko ja...

Teraz dużo przygotowań... Postanowiłyśmy (z moją Czarodziejką) wyczarować trochę wakacyjnej garderoby. W końcu nie ubieramy się u Prady...

Bardzo sobie chwalę preparat do tkanin pozwalający naklejać serwetki na ciemne tło.

Ślicznie współgrają z dziecięcymi wzorami kolorowe konturówki do tkanin.

Preparatów do tkanin było kilka, wzorów wakacyjnych (a przy okazji i innych) sporo. Pracy też sporo. Na szczęście na cztery ręce szło sprawnie. Ja wycinałam i kleiłam, Czarodziejka suszyła i prasowała.

Dumne, mogłyśmy spokojnie usiąść i odpocząć...

Najlepiej przy lodach...

Uwaga! Wszystkie "Dukające"! Lody wg Dukana:

Lody jogurtowe

Składniki:

1 duży jogurt naturalny 0% (400 g)
1/2 kostki sera 0% (100 g)
1 jajko
3 łyżeczki słodzika w proszku lub 6 pokruszonych tabletek - lub do smaku
3 łyżki mleka 0% lub jogurtu naturalnego 0% (ja wolę jogurt)
aromat waniliowy

Serek miksuję z jogurtem na puch, ucieram żółtko ze słodzikiem i aromatem, dodaję masę jogurtową, delikatnie mieszam z ubitą pianą z białka. Wkładam na 2 godziny do zamrażalnika, co pół godziny mieszam ("kręcę lody") - zapobiega to zmrożeniu masy i pozwala utrzymać puszystą i miękką konsystencję.

Jak nie możemy wytrzymać, po godzinie możemy zjeść zimne, ale półpłynne (widać na jednym zdjęciu). Jeśłi potrzymamy dłużej w zamrażalniku zmienią się w twardy, niezjadliwy kamień lodowy. Więc najlepiej pilnować czas!
Podajemy polane jogurtem, posypane cynamonem i z łyżeczką marmoladki pomarańczowej ;)
Wiem, że nie wolno ani marmoladki, ani pomarańczowej, ale TA jest specjalna, dla Dukanek. Przepis następnym razem...
Smacznego!
PS
Testuję inne smaki - cytrynowe, czekoladowe, orzechowe (sic!) Wyniki testów wkrótce.

Babeczka w 4 minuty!

2011-02-10T23:45:00.006+01:00

Dziergam, filcuję, dekupażuję, kleję, testuję, eksperymentuję, chociaż efektów na razie na blogu nie ma.
Na razie...
Ale żeby blog już mi całkiem nie zarósł chwastami albo nie zapleśniał MUSZĘ się czymś podzielić.
A ponieważ gdzie się nie obrócę ktoś "jest na Dukanie", więc podam rewelacyjny przepis na szybki deserek dla łasuchów będących na tejże diecie.

Miałam go nazwać "szybki numerek z murzynkiem", ale doszłam do wniosku, że mi już nie przystoi, więc przemianowałam na "4-minutową babeczkę". Ale niech się Wam nie kojarzy z żadnym bunga bunga.

Składniki:

3 - 4 łyżki otrąb (ja biorę 1 łyżkę otrąb pszennych /suche paprochy/ i 2 łyżki owsianych) - mielimy je na mąkę w młynku do kawy
1 jajko
2 łyżki (bardzo płaskie) słodzika w proszku lub 6-8 pokruszonych tabletek - lub do smaku
1 łyżeczka odtłuszczonego kakao
3 łyżki mleka 0% lub jogurtu naturalnego 0% (ja wolę jogurt)
1 niepełna łyżeczka proszku do pieczenia
zapach migdałowy i pomarańczowy (po 2 - 3 kropelki każdego)

Do dużego kubka (ja mam ogromniastą filiżankę z IKEI) wrzucamy wszystkie składniki i miksujemy kilkanaście sekund na puszystą półpłynną masę. Wstawiamy do mikrofalówki na 4 minuty.
Po tym rekordowo krótkim czasie - jak na wypieki - wyskakuje nam apetyczny murzynek lub pulchniutka babeczka (w zależności od tego, kogo robiliśmy)!
Polewamy to np. jogurtem waniliowym (Jovi, pitny, 0% tłuszczu i 0% cukru) lub robimy omdlewająco pyszny sos czekoladowy
(jogurt 0% + ser biały + łyżeczka kakao + słodzik + aromat migdałowy i pomarańczowy - wszystko zmiksowane na puszystą masę).
Posypujemy cynamonem.
Deser możemy wszamać bezkarnie. Nawet codziennie. Zawsze wychodzi. Polecam!

Jemy ciepłe, polane obficie zimnym jogurtem, podobno zimne twardnieje. Podobno. Nie mam pojęcia. Nigdy nie dopuściłam do tego, żeby wystygł. I tej wersji będę się trzymać!

Zostałam wyróżniona przez docię - bardzo dziękuję! Niestety nie wiem jak się wyrobię w spełnianiu obowiązków nałożonych w związku z wyróżnieniem! nie mam czasu poodwiedzać Waszych blogów, a tu trzeba by wybrać 10... i wybrać rzeczy sprawiające przyjemność... a ja nawet nie mam czasu o nich pomyśleć! Ale jak tylko się obrobię (tzn wyjdę na prostą po zakończeniu zaplanowanych prac) - zaraz się za to zabiorę.

Zrób jeden mały krok

2011-02-06T23:49:00.002+01:00

Zrób jeden mały krok...

naprawdę warto...

Wspomnienie lata

2011-01-30T22:34:00.001+01:00

Wspomnienie lata... albo już marzenie o letniej przygodzie...
Lampion do postawienia np. przy kąpieli w wannie... zmrużyć oczy, zanurzyć się w pianie, do ucha przyłożyć muszlę.. zasłuchać się w szum morza...

bliźniaczy lampion już się suszy ( bo wespół w zespół raźniej będzie)

Filcowe korale

2011-01-27T10:14:00.003+01:00

Ciepło, w filcowych bamboszach, z aromatyczną białą herbatą różaną, wełnianym pledem na kolanach i igłą (do filcowania) w ręku...

(korale i broszka)

Zaraz po Dniu Babci był Dzień Dziadka, więc żeby dziadkom nie było żal, że nic o nich:

– Jasiu, ile lat ma twój dziadek?

– Tego nie wiem, ale mamy go już bardzo długo...

;)

Sen zimowy...

2011-01-21T23:59:00.005+01:00

Sądząc po częstotliwości wpisów można by sądzić, że zapadłam w sen zimowy. Nie jest to prawda. Zapadłam tylko w jakąś (chwilową, mam nadzieję) czeluść czasową, zupełnie rozbieżną z działaniem, to znaczy - robota pędzi, czas pędzi, ale wszystko w przeciwnym kierunku.
W babcinowy dzień wrzucę tylko ku pamięci (znak, że nie próżnuję) zdjęcie pt. "zakątek babci", bo filc jakoś tak babcinie kojarzy się z bamboszami...

I dla podrasowania nastroju żarcik, który mnie dziś ubawił:

– Babciu, czy czarownice latają w powietrzu?
– Ależ, wnusiu, tyle razy mówiłam ci, że czarownic nie ma!
– Wiem, babciu! Ale czy latają?

Epifania

2011-01-06T22:10:00.005+01:00

Uczeni w Piśmie wiedzieli, gdzie musiał się narodzić Mesjasz – ale siedzieli całkiem spokojnie w Jerozolimie.
Trzej królowie zdani byli tylko na plotkę – ale ta plotka tak ich poruszyła, że podjęli długą podróż.

Søren Kierkegaard

Kacper + Melchior + Baltazar

czy raczej

Christus Mansionem Benedicat

(Chrystus Mieszkanie Błogosławi)

("The Journey of the Magi" James Jacques Joseph Tissot, wikimedia)

Trzeba pilnować właściwej gwiazdy, oświetlającej dobrą drogę, aby na końcu wędrowania PRAWDA nam się objawiła...
A tymczasem, na krótki przystanek, proponuję opowieść o Czwartym Królu...

Wprawdzie pisałam to już rok temu, ale wracam do tej opowieści co roku.
I Wam też polecam.
Coby nam się Trzej Królowie nie zaczęli kojarzyć li tylko z trzema klawiszami Ctrl Alt Delete albo z dłuższym weekendem na nartach.

I na deser żartobliwie o odwiedzinach w stajence ;)

...

cd mojej drogiej szmaragdowej pieśniarki

2011-01-05T23:51:00.000+01:00

Caro Emerald (internet)

Żebyście nie musiały szukać daleko, podrzucam jeszcze dwie przecudne piosenki uroczej Caro Emerald, razem tworzą idealny komplet - po nich długo, długo NIC...
No i teledyski, zwłaszcza te stylizowane na lata 40-te / 50-te, z zabawnymi animacjami i świetnymi pomysłami - po prostu cud-miód-malina!!!

O, Caro, caro mio...

2011-01-04T23:48:00.014+01:00

Caro Emerald (fot. internet)

Oczarowana pięknym głosem, powabem kobiecego ciała (którego nigdy za wiele) i klimatem czasów Philipa Marlowe, prezentuję Wam moją ulubioną piosenkę Caro Emerald, która to piosenka, na równi z kolędami, towarzyszyła mi przez całe święta.
Taki spóźniony "prezent" na dobry Nowy Rok ;)

Noworocznie

2010-12-31T21:07:00.001+01:00

W nadchodzącym Nowym Roku 2011

życzę Wam,

aby nie był gorszy od poprzedniego,

ale i nie był lepszy od następnego,

zdrowia i pieniędzy (resztę sobie kupicie),

a piernik świąteczny niech Wam przypomina,

żebyście nie spierniczyli sobie tego, co macie!

Świątecznie

2010-12-23T18:20:00.000+01:00

W przedświątecznej krzątaninie (zanim całkowicie odetnie mnie od internetu) przemycam serdeczne życzenia świąteczne dla wszystkich odwiedzających mojego bloga:

Niech ten świąteczny, święty czas, gdy Ziemia łączy się z Niebem, by przyjąć Nowonarodzonego,

będzie dla Was błogosławiony,

chwile przy Wigilijnym stole napełnią Was radością i pokojem,

rozpalą nadzieją i miłością,

a nadchodzący Nowy Rok darzy pełnią szczęścia, bogactwem inspiracji i twórczego entuzjazmu.

Na świąteczny stół

2010-12-17T21:17:00.001+01:00

Dziś pokażę Wam zestaw na świąteczny stół - imitacja marmuru na drewnie i szkle. A właściwie wariacja na temat marmuru - trochę ciepłych beżów, ecru i umbry, trochę pryskanych kropek białych i brązowych, podcieniowanych żyłek, także złotych ( a co! natura naturą, a świątecznie i złoto musi być!)

oraz dla lubiących głęboki, zielony kolor lasu anielska karteczka na święta:

Wyniki candy

2010-12-15T23:55:00.003+01:00

Z wielką pompą i przy użyciu fanfar odtrąbiono zakończenie Pierwszego, Rocznicowego Candy u Migoshi!

Zainteresowanie przeszło moje najśmielsze oczekiwania! Komentarzy (czyli chętnych) było ponad 160!!!
Bardzo mnie to ucieszyło, a jednocześnie zobligowało do starań, aby sprostać Waszym oczekiwaniom, pokazywać ciekawe rzeczy i wreszcie zacząć pisać mądrze. Z przyjemnością zaglądałam na Wasze blogi, niestety - z braku czasu - tylko pobieżnie, bez zostawiania komentarzy, ale za to obiecując sobie powrót w wolnej, świątecznej chwili. Juz sobie ostrzę pazurki na caaaały poświąteczny tydzień i oblizuję się ze smakiem na oczekiwana ucztę. Bo, zaprawdę powiadam Wam, cuda widziałam na Waszych blogach!

Ale - revenons à nos moutons - mówmy już o wynikach candy, bo zapewne na to czekacie.

Już rano, po moich urodzinach (dziękuję za pamięć i życzenia *) zaczęłam przygotowywać losy pod czujnym okiem św. Mikołaja...

Trwało to i trwało, bo ilość była ogromna, a ja niewprawiona - przecież to mój pierwszy raz...
Ale już po godzince całość była ukończona i zaakceptowana przez strażnika:

Spakowaliśmy się zatem i powędrowaliśmy do Maszyny Losującej...

Ta, z początku nieśmiało, wyciągnęła pierwszy los...

Należał do nati

Potem, już z nieukrywaną przyjemnością, wyciągnięto kolejny los...

Należał do joli_zoli

i kolejne ruchy mieszająco-wyszukujące...

paluszki zwinnie i szybko rozprostowują los (a przecież też robią to pierwszy raz)

i mamy trzecią wylosowaną:

jest nią kasiekw

TADAAM!!! I tak oto mamy trójkę wygranych:

Natomiast dodatkowa nagroda dla 100. posta idzie do dzoana12

Wszystkim wygranym gratuluję, pozostałym dziękuję za udział w zabawie i liczę, że wszyscy zagościcie u mnie na dłużej ;)))

Osoby wylosowane proszę o kontakt na maila (podanie swoich adresów, na które prześlę wygrane).

Św. Łucja piecze piernik

2010-12-13T23:47:00.000+01:00

Dzień św. Łucji to według wszelkich reguł sztuki - ostatni już termin pieczenia piernika świątecznego.

Zakładam, że u wszystkich celebrujących tradycję gospodyń ciasto na piernik już od kilku tygodni leżakuje w chłodnym miejscu i czeka na gorącą chwilę, gdy zostanie włożone do rozgrzanego pieca...
I to jest właśnie ta chwila. Ostatnia już chwila. Albowiem po upieczeniu piernik musi jeszcze poleżeć, by zmięknąć dokładnie na czas... ten czas... wigilijny czas.

W zeszłym roku udało mi się nie spierniczyć sprawy, czym chwaliłam się tutaj.

Piernik staropolski

Ciasto należy przygotować co najmniej na miesiąc przed świętami Bożego Narodzenia (powinno leżakować w chłodzie 4 -6 tygodni), a piec 7 -10 dni przed świętami).

Ciasto:
•    1/2 l miodu
•    2 niepełne szklanki cukru
•    1 kostka (25 dag) smalcu (ew. margaryny)
•    1 kg i 1 szklanka mąki tortowej
•    3 jajka
•    1/2 szklanki mleka
•    3 płaskie łyżeczki sody oczyszczonej
•    szczypta soliPrzyprawy:
•    po 2 płaskie łyżeczki cynamonu i imbiru
•    1/2 łyżeczki pieprzu i imbiru
•    1 czubata łyżka ciemnego kakao
•    wg uznania kolendrę, gałkę muszkatołową, kardamonBakalie:
•    1 szklanka posiekanych orzechów włoskich (lub mieszanych)
•    1/2 szklanki posiekanej skórki pomarańczowej
•    1/2 szklanki rodzynek

Miód, cukier i smalec podgrzewać w garnku do rozpuszczenia, ciągle mieszając, aż wszystkie składniki się połączą. Następnie masę ochłodzić. Dodać do niej mąkę, jajka, sól, sodę rozpuszczoną w zimnym mleku
i przyprawy.
Rodzynki umyć i odsączyć. Ciasto dobrze wyrobić, pod koniec wyrabiania dodać bakalie.
Uformować kulę, włożyć do kamionkowego, szklanego lub emaliowanego naczynia, przykryć szczelnie folią i owinąć podwójnie złożoną ściereczką.

Naczynie z ciastem odstawić do leżakowania w chłodne miejsce (ale nie do lodówki).

Blachę do pieczenia wysmarować tłuszczem i wysypać mąką. Ciasto wyłożyć warstwą grubości najwyżej 5 cm, ponieważ podczas pieczenia bardzo rośnie.
Piec 40 - 45 min. 2 180 - 200 0C.
Po upieczeniu i ostudzeniu placek owinąć w ściereczkę i odstawić na 7 – 10 dni, aż ciasto zmięknie.

Piernik przekroić na 2 lub 3 warstwy, przełożyć dobrymi powidłami, bądź konfiturą z róży lub masą orzechową.
Polać polewą czekoladową.

Gaudete!

2010-12-12T23:59:00.003+01:00

Trzecia niedziela Adwentu
(już trzecia! - ależ ten czas pędzi, każda niedziela sadzi susy, aż adwentowe świeczki przygasają!)
nosi nazwę Gaudete - czyli ciesząca się? radosna? W każdym razie zaleca cieszyć się, radośnie oczekiwać Bożego Narodzenia. I słusznie. W tym codziennym pędzie, zakręceni w wirze pracy i obowiązków, raczej jesteśmy zmęczeni niż radośni. Trzeba wręcz przypominać o obowiązku radosnego oczekiwania.

Przy tej okazji z radością dziele się z Wami informacją o przesympatycznym kiermaszu, który odbył się w zeszłą niedzielę, tuż przed św. Mikołajem...
(biję się w piersi, że w swoim własnym pędzie i zawirowaniu dopiero teraz o tym wspominam)

A cieszę się tak bardzo, bo zaskoczyła mnie mile i ucieszyła niezmiernie ilość i jakość wystawionych prac.
Z dumą patrzyłam (po wyłożeniu tego całego" towaru") jak pięknie i obficie prezentowały się te wszystkie cuda, wykonane przez moje Panie, jak nazywam swoje "kursantki", gdyż - nie chwaląc się, albo i chwaląc nieskromnie - wszystkie u mnie pobierały nauki dekupażowe.

Na kiermaszu znalazły się dekupaże - szkatułki, kasetki i pudełka, herbaciarki i piórniki, serwetniki, listowniki i chusteczniki, a także inne przyborniki biurowe, wizytowniki, zegary, obrazy i obrazy ( także trójwymiarowe), nie zabrakło też ikon, dalej - świece, świeczniki i lampiony, butelki i wazony, talerze, tace i deseczki, kalendarze, lusterka, wieszaki i wieszaczki, doniczki, wreszcie świąteczne ozdoby: dzwoneczki, zawieszki i banieczki (bombki choinkowe), oraz biżuteria...
a także wyroby szydełkowe (serwetki, przestrzenne aniołki i gwiazdki), ceramiczne (choinki, lampiony, magnesy, zawieszki i koraliki), gipsowe świeczniki i aniołki, a także filcowa biżuteria (korale, kolczyki i broszki)

A wszystko pod czujnym okiem św. Mikołaja.

Zresztą sami popatrzcie:

A na więcej zapraszam do galerii

Naprawdę warto!

;)))

Raport z zasypanego miasta - ciąg dalszy

2010-12-09T01:09:00.000+01:00

Władze podległych mi miasteczek i siół podjęły zgodnie decyzje objęcia ochroną przed gwałtownymi atakami zimy wszystkich mieszkańców i ich domy. Nad wszystkimi gospodarstwami i osiedlami rozpięły szklane klosze chroniące przed zamieciami i zbyt wielkim, a groźnymi opadami śniegu. Wdzięczni mieszkańcy czują się teraz bezpieczni i "zaopiekowani". W ciepłych wnętrzach swoich domów mogą oddać się przygotowaniom do świąt, pieczeniem pierników, wędzeniem szynek, pisaniem kartek świątecznych, klejeniem łańcuchów na choinkę i błogiemu myśleniu o prezentach...

Św. Mikołaj grozi palcem

2010-12-06T21:25:00.000+01:00

Dziś piękny dzień dla grzecznych, na pewno dostali wymarzone prezenty. Niegrzeczni zapewne dostali rózgi.
Niektórym zaś św. Mikołaj pogroził palcem!

A tylko naprawdę nielicznym z nieba spłynął kropelką Aniołek...

Gdyby ktoś miał kogoś, komu chciałby pogrozić paluchem, to podaję przepis:

PALUCHY (finger cookies)

500 g mąki

250 g masła

220 g (szklanka) cukru

1 jajko + 1 żółtko

1/2 łyżeczki soli

1 łyżeczka proszku do pieczenia

zapach waniliowy i migdałowy

migdały

Zagnieść ciasto, schłodzić godzinkę w lodówce.

Migdały można użyć ze skórką albo obrane. Aby obrać należy je zalać wrzątkiem, po kwadransie bez trudu powyskakują z łupek.

Z ciasta rolować cieniutkie paluszki (najcieńsze jak się da, bo bardzo rosną podczas pieczenia i przestają być podobne do palców), zrobić po trzy nacięcia w dwóch miejscach, na czubku dokleić pazurek z migdała (jak ktoś lubi brud za paznokciem, to migdał można podkleić dżemem).

Piec ok. 10 minut w 200 st. C.

Raport z zasypanego miasta

2010-11-30T08:48:00.002+01:00

Poniedziałek, 29 listopada

Zima opanowała cały kraj.

Po ostatnich opadach śniegu krajobrazy są już białe. Nie ma najmniejszej wątpliwości, to już zima, która powoli, lecz stale utrwala się i nic nie wskazuje na to, by rychło nastąpiła odwilż. Wręcz przeciwnie, w najbliższym czasie nastąpi dalsze i to gwałtowne jej umocnienie się - twierdzi główny synoptyk kraju.

Sytuacja pogarsza się z każdą kolejną godziną. Paraliż dotknął niemal każdy element naszego codziennego życia. Spóźniały się autobusy, nie kursowały pociągi, na lotniskach odwoływane były kolejne loty. Strefa obfitych opadów śniegu od wczorajszego wieczora przemieszcza się z południa na północ naszego kraju.

Grube chmury opadowe przemieszczając się wgłąb kraju prowadzą intensywne opady śniegu, powodujące szybki przyrost pokrywy śnieżnej. Do nocy z poniedziałku na wtorek najwięcej śniegu spadnie na południu, wschodzie i w centrum kraju - prognozuje dalej synoptyk.

Pokrywa śnieżna w ciągu niecałej doby wzrośnie o 20-30 centymetrów. W apogeum śnieżyc w ciągu każdej godziny mogą spadać 1-2 centymetry śniegu. Późnym popołudniem opady przeniosą się do dzielnic centralnych i północno-wschodnich - informuje z ukrywaną satysfakcją.

Zima w ciągu kilku dni opanuje prawie całą Europę, jedynie poza regionami południowymi. Wszędzie będzie trzymać mróz, a z chmur sypać śnieg, nawet tam, gdzie zima jest zjawiskiem bardzo rzadkim - straszy dalej.

A w moich miasteczkach cisza i spokój. Burmistrzowie zadbali o odśnieżenie ulic (widoczny bruk w miasteczku), pilnują oświetlenia w nocy (działają latarnie), ustawili na ryneczkach świąteczne choinki. W domach mieszkańcy mają ciepło, w dzień dzieci biją się śnieżkami i lepią bałwana, wieczorem siedzą przy kominkach pijąc gorącą herbatę i nadsłuchując jak za oknem co chwila spadają z drzew czapy śniegu...

Jadę dalej, do kolejnych miasteczek. Pozbieram informacje, co tam u nich słychać i zdam sprawozdanie.

PS
Post wrzucony dopiero dziś rano, bo w nocy była awaria - zasypało mi internet ;) więc tekst trzeba czytać, jak pisany wczoraj.

Pożegnanie jesieni

2010-11-27T22:29:00.000+01:00

Ostateczne pożegnanie jesieni... spadł pierwszy śnieg...

Złota jesień odeszła na pola,
długą suknią zamiotła igliwie,
babie lato strzepnęła znad czoła
mgłą przykryła mój żal litościwie...

Złote dary jesieni w słoikach
drzemią słodko mieszając się z miodem,
pigwa wtula się mocno w cynamon
on ją grzeje i chroni przed chłodem

a ja lampę zapalam na oknie
i mrok trzymam na odległość ramion,
błogosławię blask ognia stokrotnie
i chcę z pigwą się wtulić w cynamon...

(sł. Agnieszka S.)

ostatnia jesienna banieczka... drewniana kopystka zapowiada kuchenne przygody - może ma na myśli pierniczki na choinkę?

kto wie?

Ostatni jesienny liść

2010-11-23T23:52:00.001+01:00

Wazon - imitacja drzewa (?) w wiśniowym kolorze, wykonany z jakiegoś dziwnego tworzywa (popularny wyrób chińskiego pochodzenia) - potrzebował zmiany image'u.
I otrzymał.

Otrzymał też nowe, indiańskie imię: "Ostatni jesienny liść".

Od jutra zmiana pogody.

ZIMA.

brrr...

Cecyliada

2010-11-22T21:44:00.001+01:00

I znowu skrzydlate harfy niosą muzykę niebiańskich sfer - wszak dziś św. Cecylii, patronki muzyki kościelnej.
Moje ulubione skrzydlate ikony cecylio-anielskie pokazałam Wam dokładnie rok temu tutaj. I dziś możecie tam zajrzeć lub zaglądnąć (po krakowsku) i obejrzeć (lub oglądnąć) ;-)))

Wrażliwsi lub "bardziej bojący się" niech uważają, by nie przestraszyć się śpiącej tam Cecylii, której ciało po kilkuset latach od śmierci znaleziono w stanie nienaruszonym (legenda do wglądu tamże)

A dziś dalszy ciąg Cecyliady - tym razem szkatułka z piękną damą, nazwaną na potrzeby chwili Piękną Cecylią, czarno-złota, z mieniącymi się złotą miką wypukłymi reliefami, które trudno mi było dobrze sfotografować. Kilka prób pokazuję, przy odrobinie dobrej woli może uda się te wypukłości dostrzec.

Do kompletu do tej dość dużej szkatułki (20cm x 20cm x 15cm) OLBRZYMIA (średnica 20 cm) bombka (vel bańka), otwierana, mieści w środku na pewno kilogram mieszanki wedlowskiej lub rafaello. Zdjęcie dolnej połówki osobno, bo do sesji zdjęciowej nie zdążyły wyschnąć doklejane nóżki. No a po sesji było już i po oświetleniu ;)

Lampion głęboko wieczorny

2010-11-21T13:15:00.000+01:00

Jeden z moich ostatnich jesiennych lampionów, głęboko wieczorny ciemnym szafirem (papieru ryżowego) i bogaty złotą kiścią winogrona (wypukłego reliefu z masy perłowej).

"Głęboko wieczorny" także z tego powodu, że nie razi mocnym światłem, tylko stłumiony ciemnym kolorem papieru ryżowego żarzy się tylko gorąco, pasuje do bardzo późnych godzin nocnych i skłania do zbliżenia wokół jego płomienia...

Prosty w wykonaniu, po oklejeniu szkła papierem ryżowym (nie musi być granatowy, może być w innym, mocnym kolorze), naklejamy na posmarowaną klejem powierzchnię szablonowy wzór:

Całość można dodatkowo polakierować, zabezpieczając przez to wypukły ornament przed ewentualnym uszkodzeniem.

Sposób wykonania wypukłego ornamentu pokazywałam w tutorialu o perłowym szablonie.

Cieszę się na tak duży odzew na moje candy ;)))

Przypominam o zostawianiu "namiarów do siebie", czyli adresów mailowych tych osób, które nie prowadzą bloga.

A ja się cieszę, że czeka mnie tyle odwiedzin na Waszych blogach, tyle nowych osób, miejsc, inspiracji i zachwytów.

Candy

2010-11-09T23:41:00.001+01:00

Z pewna taką nieśmiałością ogłaszam moje pierwsze candy.
Otóż - albo i owóż ;))) - równo rok temu popełniłam swój pierwszy post na tym blogu.
Z tej właśnie okazji zapraszam na rocznicowe, słodkie party...

Jako że blog traktować miał o miscellaneousach, czyli różnych różnościach i rozmaitych rozmaitościach, więc do rozdania mam cukierasy z różnych półek (rodzajów rękodzieła):

banieczkę vel bombkę z zimowym krajobrazem w środku pt. "Zasypało świat na biało"
zimowy lampion, ośnieżony i zmrożony pt. "Zimowe miasteczko"
filcowe kolczyki pt. "Plasterkowy potwór"

A także, ponieważ bloga zaczęłam od fimo, dla osoby, która napisze 100 komentarz (o ile dociągniemy do takiej liczby):

komplet biżuterii drewno+fimo (technika własna) pt. "Królowa Śniegu"

Zasady są ogólnie znane:

chętni na słodki poczęstunek informację o candy podlinkowują na swoim blogu (wraz ze zdjęciem)
jeśli ktoś nie ma bloga oczywiście też jest zaproszony, ale żeby nie było tak łatwo, to niech opowie o candy komuś swoimi słowami albo podlinkuje np. na Facebooku ;)))
należy zostawić komentarz pod tym postem do 14 grudnia (proszę o link do swojego bloga - chętnie odwiedzę)
dodanie do obserwowanych nie jest konieczne, ale będzie świadczyło, że blog się podoba i nie był to stracony rok ani zaśmiecanie blogosfery
zapisy przyjmuję do 14 grudnia, bo wtedy akurat mam urodziny ;)
losowanie następnego dnia po zamknięciu zapisów, czyli 15 grudnia. "Maszyna losująca" jest w trakcie testowania, paluszki działają bardzo sprawnie, mieszają energicznie i mają już bardzo precyzyjny chwyt, obawy budzą tylko psotne ogniki w czarnych, figlarnych oczkach...

Zapraszam wszystkich do odwiedzania i komentowania. I życzę dobrej zabawy!

Podróż sentymentalna

2010-10-26T21:30:00.001+02:00

To koniec walkmana. Sony kończy produkcję.
Takie tytuły krzyczały dziś na portalach. Wybrałam się więc w podróż sentymentalną. W czasie.

Rok 1987. Jesteśmy 5 lat po ślubie, mamy starego malucha (nie tego na zdjęciu, ten na zdjęciu to nasz najnowszy, pierworodny model), mamy też czarno-biały telewizor, mieszkamy w wynajętym mieszkaniu. Aby zadzwonić wychodzimy do budki telefonicznej. Na rozmowę międzymiastową (do rodziców) czekamy 2-3 godziny na poczcie. Ale mamy walkmana!!! Mój drogi (wtedy młody i piękny) B. zakupił był ten zagraniczny sprzęt, bo uznał, że jako muzyk powinien mieć taki gadżet. W słowniku wtedy nie funkcjonowało to słowo. Gadżet.

Szare czasy, jak widać na zdjęciu. Zdjęcia też tylko szare.

Ale było cudnie. Naprawdę było kolorowo.

Zimowy pejzaż zaklęty w kuli

2010-10-25T10:37:00.002+02:00

Planowałam pokazać Wam mój zimowy świat, gdy spadną u mnie pierwsze śniegi. Na razie jednak nie zapowiada się, a moja niespodzianka nie będzie już niespodzianką, bo pojawiły się już na blogach pierwsze zimowe banieczki z krajobrazem w środku.
Więc, niejako sprowokowana, ale i usprawiedliwiona (mój Tato odwiedza mnie właśnie wracając ze Szczawnicy, a tam właśnie porządnie zawiało i nie zamiotło -

jak w tym dowcipie o dozorcy, który bezradnie siedzi przy zaśnieżonej kamienicy, a na pytania mieszkańców o odśnieżanie mówi, ze to wina tych od prognozy pogody, bo zapowiadali, ze "zawieje i zamiecie", a tu zawiało, a nie zamiotło...

- więc zaliczam tamten śnieg, jako mój ;)

Broniłam się przed zimą, jak długo się dało. Ale ze względu na pracę (zamówiony pokaz robienia zimowej banieczki) musiałam po nocach, po kryjomu przed samą sobą, mrozić, śnieżyć, sypać i zamrażać...

Ponieważ nie uczestniczyłam w szkoleniu organizowanym przez producentów czy hurtowników, którzy instruowali, jak przygotować takie cuda przy użyciu ich preparatów, musiałam wymyślić swoją metodę. Papier z domkami (3d, do składania) już był dostępny, wyciągnęłam zapasy sztucznego śniegu z zeszłego roku (nowych preparatów, dostępnych już teraz jeszcze nie było), na giełdzie kwiatowej zaopatrzyłam się w szyszki, mchy, sztuczne i prawdziwe gałązki oraz inne cudeńka i zaczęłam się bawić.

Żeby sobie ułatwić i nie obciążać banieczki masami śniegu, wykorzystałam styropianowe kule, którym ścięłam wierzchołki (dobrany rozmiar kuli i plastikowej banieczki pozwalał na idealne dopasowanie w środku),
wnętrze bombki "zamroziłam" przezroczystym żelem (jak zamrożone szyby), gdzieniegdzie wrzuciłam gwiazdkę, brokatem udałam mróz i sople lodu, w końcu ośnieżyłam (można farbą, sztucznym śniegiem),
na styropianie nałożyłam sztucznego śniegu śniegu po pas,
domki ozdobiłam sztucznym śniegiem i wstawiłam w mokry sztuczny śnieg (dobrze się trzyma)
mchy, porosty, widłaki, szyszki i inne gałązki też oprószyłam śniegiem i też wstawiłam w mokry śnieg,
na choinkach w środku ustawionych na rynku lub w ogródkach powiesiłam banieczki zrobione z kropli perlen-penów (konturówek),
sypnęłam anielskim pyłem (najdrobniejszy brokat) i kryształkami "mrozu",
a na końcu i po wierzchu kropeczkami lodowej bieli zostawiłam ślad po burzy śnieżnej

Przygotowywałam kurs obrazkowy, ale ponieważ już się taki pokazał w sieci, nie będę się powtarzać (zwłaszcza, że bo roboty z tym co niemiara, fura zdjęć do obrobienia itp.).

Uczulam tylko, by przed zamknięciem wysuszyć dokładnie wszystko, co jest w środku, bo w przeciwnym wypadku na wewnętrznych ściankach będzie się osadzała wilgoć z suszącego się śniegu i będą zroszone i zamglone.

Zabawy jest z tym wiele, obudzone w nas dziecko na pewno nam w tym pomoże ;)))

Przypomną się wszystkie dziecięce zachwyty, marzenia, zabawy...

Powyciągamy z zakamarków wszystkie możliwe i niemożliwe drobiazgi, by upiększyć i wzbogacić te zamknięte w kulach, bajkowe światy...

Sama w jednej z banieczek zrobiłam jeziorko, na innej klomby obudowane paciorkami, lub ścieżki wysypane drobniutkimi kamyczkami, posadziłam iglaczki, ustawiłam ławeczki itp.

Teraz kombinuję z latarniami ;) żeby w klimacie złapać coś z Dickensa...

Ostrzegam, że to wciąga...

Urobek jesienny - część III.

2010-10-22T00:25:00.000+02:00

Powtarzam kolczyki "łezki z dziurką", bo poprzednio nie pokazałam drugiej strony. A są to kolczyki, które właściwie nie mają drugiej strony - obie strony są "równoważne".

Na zakończenie jesiennych zbiorów coś zielonego, zanim zasypie nas i zawieje...

Też nie wiadomo, która strona ma być "prawa".

Urobek jesienny - część II.

2010-10-21T00:24:00.000+02:00

Kolejny zestaw śniadaniowo-kawiarniany. Kakao, kawa z mlekiem, cappuccino z pianką, bawarka. Trochę śmietanki i wanilii. Posypać cynamonem. Zagryźć pierniczkiem imbirowym.

Zestaw od najmniejszego, na górze, przez średnie, do olbrzymich kół. Środkowe i dolne oczywiście z wypukłymi reliefami.