Ceramicznie II

Ciąg dalszy romansu z ceramiką. Duża patera...

 

Ceramicznie...

Po latach (przeszło trzydziestu latach!) przez przypadek (kto wierzy w przypadki?!) powróciłam do swojej przygody z ceramiką. Przed laty był to krótki, ale intensywny romans, można powiedzieć: gorący, bo w tle rozpalony piec... Pełne emocji oczekiwanie na wynik wypału, niespodzianki i nieoczekiwane efekty szkliwień... słowem - młodzieńcze zauroczenie, pełne żaru i niekonsekwencji. Ale - jak to w życiu - skrzecząca rzeczywistość ściągnęła mnie na ziemię, zostały najważniejsze zadania, a drobne miłostki musiały usunąć się w cień. Teraz, po latach, spotkanie z dawną miłością poruszyło struny w sercu i... zagrało. A właściwie zaśpiewało ptasim trelem.
I tak to wyglądało:

 

 

Nowości

Postanowiłam odświeżyć nieco bloga, bo zakurzył się niemiłosiernie od nieużywania. A ponieważ podobno  narząd nieużywany zanika, więc przestraszyłam się się, by i on nie zanikł.

Kończy się okres karnawału, za parę dni zapusty, ostatki, śledzik lub podkoziołek*... Jak zwał tak zwał, koniec z karnawałem, rozpoczynamy przygotowania do Wielkanocy.

U mnie w pracowni na poddaszu już stoją świeżutkie, ledwo zniesione jajeczka. Czekają na warsztaty.

*) niepotrzebne skreślić

• Królewskie, krakowskie, z "naszą" damą z łasiczką, na bogato!

 

• Z kwiatową kompozycją (przypominające "sekrety" za szkiełkiem z naszego dzieciństwa), z imitacją turkusu na spodzie

 

•  Odpowiednik zimowych krajobrazów w bombce, ale w wiosennym wydaniu, z szemrzącym strumykiem, kamienistą ścieżką i mostkiem, domkiem zatopionym w zieleni, z ukwieconym balkonem... a wszystko to unosi się na lazurytowej konsze (dziwna odmiana "konchy" - ech, ta języka polska!) - oto  kraina dzieciństwa i przednia zabawa podczas tworzenia

 

 

 

•   I kontynuacja bajkowych klimatów: malachitowe jajeczko z wróżką wśród ptaszków - słodki wdzięczny temat dla małych i dużych dziewczynek

 

Bajkowe światy w zimowych klimatach...

Drzwi z tajemnicą

Moja pracownia ukrywa się pod samym dachem, nad głową słyszę tupot gołębi, zbiegających po stromiźnie dachu. Do okna zaglądają mi gałęzie kasztanowca, szczelnie oddzielając mnie od świata; nad nimi już tylko niebo...

Jak śpiewała Iga Cembrzyńska:
A ja mam swój intymny mały świat
Hen za morzem smutków, za górami marzeń tam.
Wiedzie doń zagubionych ścieżek ślad
Senne półksiężyce mogą wskazać drogę wam...

Do tego świata brakowało mi tylko odpowiadającego mu wejścia, które zapowiadałoby tajemnicze rzeczy, które się tam dzieją...

Przy pomocy pędzla i farb zamieniłam więc stare, białe, malowane olejno, odrapane drzwi w takie:

 

W dalszym ciągu ornamentalnie...

 

... ale bardziej cukierkowo, czy raczej cukierniczo. Skojarzenia z rafaello, cukrem pudrem lub lukrem jak najbardziej wskazane. Ale dopuszczalne również skojarzenia z puszystym śniegiem, roziskrzonym mrozem i lodowatymi podmuchami zamieci.
Taki mamy klimat... ;)
 

Można było uczestniczyć w warsztatach

Normalnie ornamentalnie

Ornamenty, reliefy, płaskorzeźby, zdobienia, barokowo, bogato, staro, retro - wszystko po trochu. Taka propozycja na tegoroczne święta. Na choinkę i na stół. Dla zainteresowanych także na warsztaty http://rawska.art.pl/warsztaty/.

Karuzela, karuzela...

W zeszłym roku na blogach królowały karuzele. Pierwszą zrobiła chyba Vika Krzyżaniak. Ponieważ każdy chciał mieć taki słój-karuzelę i u mnie w pracowni robiłyśmy swoje wersje. Nie mam wszystkich udokumentowanych, ale oto mała próbka:

Wiosenne jajo z wróżką

W tym sezonie modne są wyciski z form silikonowych, wypukłe ornamenty, czasem złocenia i efekt lustra, inkrustacje kryształkami lub elementami biżuteryjnymi. Nosi się je na co dzień i od święta, łącząc dowolnie różne stylistyki. Zapewne w czasie Wielkanocy na salonach królowały będą wytworne pisanki wykonane w tym guście.
Dla zainteresowanych sposobami wykonania podobnych ozdób polecamy warsztaty 'WIOSENNE JAJO Z WRÓŻKĄ" :)

http://rawska.art.pl/warsztaty/wiosenne-jajo-wrozka/