W dalszym ciągu ornamentalnie...

 

... ale bardziej cukierkowo, czy raczej cukierniczo. Skojarzenia z rafaello, cukrem pudrem lub lukrem jak najbardziej wskazane. Ale dopuszczalne również skojarzenia z puszystym śniegiem, roziskrzonym mrozem i lodowatymi podmuchami zamieci.
Taki mamy klimat... ;)
 

Można było uczestniczyć w warsztatach

Normalnie ornamentalnie

Ornamenty, reliefy, płaskorzeźby, zdobienia, barokowo, bogato, staro, retro - wszystko po trochu. Taka propozycja na tegoroczne święta. Na choinkę i na stół. Dla zainteresowanych także na warsztaty http://rawska.art.pl/warsztaty/.

Pierwszy śnieg

Spadł pierwszy śnieg, właściwie  poprószył nieśmiało. Siedzę w pracowni i też śnieżę i prószę, marznę dzieciom nosy, lepię im bałwana, mrożę sople i mnożę zaspy. Już czas... W końcu za miesiąc Święta!

W oczekiwaniu

Po spokojnie przeżytych Świętach,  w oczekiwaniu na Nowy Rok, bez specjalnych oczekiwań co do pogody. Trzeba być realistą:  Chcesz zimy? Zrób sobie sam. I taka właśnie, samo-zrobiona, schowana pod kloszem, towarzyszyła nam w święta:)
Miłego zimowania!

Zima? Świeta? - niemożliwe...

Zwiodła mnie pogoda, plusowa temperatura i słońce - ot, pora co najwyżej na czapkę (Poppy) czyli jesiennie. Otóż nieprawda! Już dawno po św. Mikołaju, za tydzień Święta, a za dwa Sylwester (czyli znowu /Nowy/ Rok w plecy).
Już pierniki powinny być upieczone (przepis oraz przypomnienie), roratnie lampiony 1  i 2 w codziennym użyciu.

Minął już fajny  kiermasz świąteczny, o którym zapomniałam Was poinformować, ale zapraszam do galerii zdjęć. Moi kochani kursanci stanęli na wysokości zadania i fantastycznymi pracami zakasowali nawet kiermasz na krakowskim rynku.
Na zaczarowanie zimy, żeby jej obecność była nie tylko kalendarzowa, ale objawiła się skrzącym śniegiem, pokazuję tegoroczną latarenkę zimową.

Ostatni dzwonek

Ze zdumieniem skonstatowałam, że w tym roku prawie wcale nie pokazywałam ozdób na choinkę. Nie wiem jak to się stało. A tu właśnie kończy się okres bożonarodzeniowy. Ostatni dzwonek, żeby jeszcze coś świątecznego pokazać. Pokazuję więc - nomen omen - dzwonek, kuleczkę oraz medalion z ulubionym motywem zimowej nocy.

Te dwie miniaturowe bombki (kuleczka i dzwoneczek) z pejzażykiem w środku są naprawdę maleńkie.. Trudno nawet mówić o pejzażyku, bo zmieściły się tylko miniaturowe  kościółki z dzwonniczkami i  ulepione (pewnie przez ministrantów) bałwanki.
Bardzo lubię te mini-mini banieczki.

A oto moje wyobrażenie cudownego, zimowego wieczoru - granatowa noc, sypie śnieg, skrzą się choinki, jasne światło w oknie zachęca do wejścia, na pewno w środku jest ciepło, na stole czeka gorąca herbata i pierniczki, na fotelu ciepły pled, a przy kominku śpiewają kolędy...
Więc - do przyszłych świąt!

Noworocznie

W pierwszym poście w tym Nowym Roku zapraszam na wirtualny spacer po krakowskim rynku (znalezione w sieci fotografie ze świątecznymi iluminacjami polskich miast zachwyciły mnie i koniecznie chciałam się tym podzielić).

A noworocznie życzę Wam masę zachwytów przez cały rok, inspirujących widoków, wspaniałych pomysłów i czasu na realizację wszystkich twórczych zamierzeń.

 

 fot. Damian Klamka/East News

Cicha noc...

Kolejny lampion-pejzaż poszedł w świat...

Bardzo lubię te lampiony z zaczarowanym światem i światłem w środku, pobudzające wyobraźnię i przypominające baśniowy świat dzieciństwa. Przywodzą mi na myśl te chwile, gdy z nosem przyklejonym do okna usiłowałam przez wychuchane na szybie kółeczko dojrzeć coś wśród ciemności. Śnieg, skrząc się, cicho leżał wokół domu, czasem z lekka osypując się z gałęzi, niechcący poruszanych wiatrem lub skrzydłem ptaka. Szyby zmrożone w przepiękne wzory były krainą, w której zdarzały mi się wszystkie przygody z bajek. Już dawno nie widziałam zamarzniętej we wzory szyby, jak już dawno...

Na nadchodzące święta życzę Wam takiej białej, spokojnej ciszy w duszy i aby Wasze serca rozgrzewały i rozjaśniały mrok tej nocy.
Na Nowy Rok zaś życzę wielu inspiracji, twórczych mocy i radości tworzenia.

PS
Ostatni moment na candy - zapraszam :)

Medaliony "mercury glass"

W serii "biżuteria na choinkę" powstał kolejny medalion w stylu "mercury glass".
Mój patent na efekt przypominający antyczne srebrzone szkło, to mix farby "mirror" (efekt lustra) i złoceń płatkami szlagmetalu.
Inna metoda to farba w sprayu (Krylon® Looking Glass - niestety, niedostępna na naszym rynku), spryskiwanie wilgotnej wodą (ew. z dodatkiem octu) i lekkie przecierki. Powstaja wtedy takie "wżery", imitujące stare, zniszczone szkła rtęciowe (srebrzone).
Ponieważ nazwa "biżuteria" zobowiązuje, więc piękne damy od Muchy (medalion jest dwustronny)  przybrana została (z braku kamieni swarovskich) ozdobnymi samoprzylepnymi kryształkami.

The final countdown

Już niewiele czasu zostało... Do świąt - 11 dni, do końca świata - 8 dni...
Tak czy siak - ostatni moment na pieczenie piernika. Przyda się jak na którąś z wymienionych okazji. W tym celu wyciągamy leżakujące od kilku tygodni ciasto (sprawdzony przepis tutaj). Bijemy się w piersi, że znowu w tym roku tak późno, dopiero ze św. Łucją, zamiast zaraz po św. Mikołaju...
Lepiej późno niż później, ale kolejny raz obiecujemy sobie, że w przyszłym roku to już na pewno upieczemy wcześniej, żeby ciasto zdążyło pięknie zmięknąć do świąt, a nie dopiero na Nowy Rok.

W międzyczasie popijamy gorącą czekoladę (albo cappuccino z pianką) z kubeczka w piernikowym kubraczku. Kubraczek uszyliśmy kilka tygodni temu, równocześnie z przygotowywaniem ciasta na piernik.

Smacznego!

PS

Zapraszam na candy :)

Candy lubilaeum

Z prawdziwą przyjemnością ogłaszam Candy lubilaeum *  czyli urodzinowe, albowiem w grudniu przypadają moje okrągłe urodziny, a w listopadzie minęły trzecie urodziny tego bloga.
Tak więc ja i mój blog ogłaszamy i zapraszamy na candydowanie :)))

Słodką (kandyzowaną) niespodzianką będzie

•  ścienny kalendarz na 2013 rok (format A3), z moim nieskromnym zdjęciem** 

• oraz anielskie serduszko  do powieszenia na choince lub w oknie:

 

(C)Kandydować mogą wszyscy, którzy podporządkują się poniższym, ogólnie znanym zasadom:

•     kandydaci na słodki poczęstunek informację o candy podlinkowują je na swoim blogu (wraz ze zdjęciem)
•     jeśli ktoś nie ma bloga oczywiście też może kandydować, ale żeby nie było tak łatwo, to niech opowie o candy komuś swoimi słowami albo podlinkuje np. na Facebooku ;)))
•     kandydat powinien zostawić komentarz pod tym postem do 24 grudnia (proszę o link do swojego bloga - chętnie odwiedzę)
•     dodanie mojego bloga do obserwowanych nie jest konieczne, ale będzie świadczyło, że warto było blogować i nie było to zaśmiecanie blogosfery
•     zapisy przyjmuję do 24 grudnia
•     losowanie nastąpi 26 grudnia, a wysyłka natychmiast, aby kalendarz doszedł "na czas". Mam już nowszą wersję "Maszyny losującej", jej paluszki działają bardzo sprawnie, podobnie jak poprzedniej, i mają już bardzo precyzyjny chwyt, zaś żywe iskierki w szarobłękitnych ślepkach świadczą o tym, że prądu podczas losowania nie zabraknie...

Zapraszam wszystkich do odwiedzania i komentowania. I życzę dobrej zabawy!

................................................................................................
*) lubilaeum nie dlatego, że lubiłam cukierki, tylko dlatego, że jubileusz ;)
**) nieskromnym, bo nieskromnie chwalę się swoim dekupażem, a nie że to fotka roznegliżowanej Dziuni (jakaż by to musiała być fotka, żeby przebić agenta Tomka?!)

Miscellaneous czyli Świąteczny kiermasz rękodzieła

Serdecznie zapraszam na świąteczny KIERMASZ DECOUPAGE'U I RĘKODZIEŁA w najbliższą niedzielę, 2 grudnia, w Katolickim Domu Kultury, ul. Bobrowskiego 6 w godz. 9 - 14.

Prace moje i moich kursantek - wystawione pod ocenę życzliwych, acz krytycznych spojrzeń - może ułatwią wybór prezentu na Mikołaja lub pod choinkę.
Serdecznie zapraszam!

Sercowe rozterki w stylu vintage

Na te święta powstaje nowa seria postarzanych banieczek (nomen omen bombek) w stylu  vintage z welwetowymi  aniołkami spadłymi z Merkurego.
Dlaczego z Merkurego? Bo taką nazwę ("mercury glass") ma równolegle powstająca kolekcja szklanych, stylizowanych na stare, antyczne szkło srebrzone.
A dlaczego spadłe? Bo nie załapały się na tamto szkło. Siedzą więc zmartwione, z podpartymi bródkami, na tych zimnych, srebrzonych serduszkach.
A dlaczego welwetowe? Bo w odróżnieniu od zimnego, błyszczącego, gładkiego chłodu srebrnych serc one są mięciutkie w dotyku, aksamitno-welurowe, cieplutkie.

Pozdrawiam cieplutko :)

CREATIVE CHRISTMAS KRAKÓW 2012

Mam przyjemność serdecznie zaprosić na  Świąteczną Akademię Rękodzieła Artystycznego Rękodzielnik czyli kreatywny weekend (8 - 9 grudnia) w Krakowie, podczas którego odbędą się warsztaty z różnych technik rękodzieła artystycznego oraz targi ze stoiskami artystów, rękodzielników, rzemieślników, wytwórców rozmaitych produktów.
Organizator tego przedsięwzięcia pisze poważnie i odpowiedzialnie, że : "Warsztaty poprowadzą wysoko wykwalifikowani specjaliści, instruktorzy oraz twórcy z różnych zakątków kraju, mający kilkuletnie doświadczenie w danej technice." Popieram w całej rozciągłości te słowa, zwłaszcza że sama poprowadzę tam trzy warsztaty decoupage :)))
Więcej informacji (adres, harmonogram itp.) na stronie Rękodzielnik  oraz Creative Christmas Kraków 2012

Zapraszam serdecznie. Naprawdę warto :) 

 

Śnieżna kula czyli trzy kroki do zimy

 
Dzisiaj proponuję podróż do krainy dzieciństwa. Dla mnie, w ówczesnej szarej rzeczywistości, były to okruchy baśniowego świata, zamknięte w szklanej kuli. Teraz jest zatrzęsienie  takich śnieżnych kul w sklepach, ale zrobione własnoręcznie mają swój urok. Zwłaszcza jak zamknie się w tym zaczarowanym świecie np. zdjęcie znajomego bobasa (wycięte i zalaminowane).

Sposób jest prosty, efekt pewny, a wykonanie szybkie - w trzech krokach.

Potrzebne rzeczy:

• szklany słoik z zakrętką
• figurki, choinki itp. do środka 
• woda destylowana lub przegotowana
• brokat (najlepiej biały)
• gliceryna
• klej (na gorąco, silikonowy lub epoksydowy)

 Wykonanie:

•  Krok pierwszy  

Do wewnętrznej strony zakrętki przyklejamy figurkę. 

 Uwagi:
Figurka musi być odporna na wodę, to znaczy, że nie zardzewieje, nie napęcznieje ani nie rozsypie się, a  jej farba nie puści koloru.
Doskonale sprawdzą się wszystkie figurki ceramiczne, ze sztucznego tworzywa, o trwałych kolorach. Można samemu zrobić z modeliny, masy samoutwardzalnej. Kleić można klejem na gorąco, z pistoletu, lub silikonowym, z wygodną końcówką albo jakimś dwuskładnikowym (epoksydowym).

•  Krok drugi

 Do słoiczka wlewamy wodę, wsypujemy brokat i dolewamy 1 - 2 łyżeczki gliceryny.

Uwagi:
Wodę używamy destylowaną lub po prostu przegotowaną (zapewne, żeby nam się jakieś glony nie namnożyły :)) Glicerynę kupujemy w aptece. W zależności od wielkości słoika dolewamy od jednej do kilku łyżeczek gliceryny. Sprawi ona, ze brokat będzie wolniej i ładniej opadał w  roztworze. Z braku brokatu można użyć pokruszone skorupki jaj lub sztuczny, sypki śnieg. Można też wykorzystać stłuczoną bomkę choinkową - dokładnie ją pokruszyć, przewałkowując np. wałkiem do ciasta.

•  Krok trzeci

Delikatnie zakręcamy słoik, obracamy i wstrząsamy

  Uwagi:
Staramy się przy zakręcaniu jak najwięcej wody zostawić w słoiczku, żeby nie zrobiła się duża bańka powietrza pod denkiem. Jeśli trzeba można dosypać więcej brokatu (lub innych używanych paproszków). Można dodać barwnik spożywczy. Przed ostatecznym zakręceniem na stałe brzeg słoiczka można pokryć  silikonem lub innym klejem odpornym na wodę.

Całość można umieścić na jakiejś dekoracyjnej podstawce.

Miłej zabawy :)))

PS
Przypominam, że już ostatni moment na przygotowanie ciasta na świąteczny piernik i odstawienie go na kilka tygodni, aby dojrzało.
Dla zainteresowanych przepis  tutaj

Zimowy sopel

W zamierzchłych czasach, w epoce głęboko przeddekupażowej, o tej porze roku myślałam o ostatnich spadających liściach, słuchałam dzwoniących o szybę kropli deszczu i z niesmakiem myślałam o nachalnie rozkręcającej się komercyjnej machinie świątecznych klimatów, które w listopadzie wydawały mi się pasować jak sztuczna palma do naszego klimatu. Ale wszystko się zmienia. Do sztucznych palm w środku miasta przyzwyczailiśmy się i stada mikołajów na sklepowych półkach obok zniczy też już nie bulwersują.
O liściach nie mam czasu pomyśleć (chyba że do bukietów, patrz tu), na deszczową chandrę też czasu nie mam, bo na tapecie same świąteczne tematy... i jeszcze myślę, czy zdążę???
I wszędzie dookoła, w pracowniach i na blogach, przedświateczna praca wre!
Z opóźnieniem więc, ale zaczynam pokazywać, co u mnie "się uwarzyło".
Na początek  krople, które zachwyciły mnie swoim ślicznym kształtem, zmyliły kolorem (są czekoladowe, a nie granatowo-czarne, jak sądziłam na początku) i zainspirowały do przeobrażenia je w zimowy krajobraz. Teraz kleję kilometry łąk, pól, lasów i wiosek... śnieżę gałązki i dachy, zasypuję dachy, prószę w okna...
Świetna zabawa!

W poczekalni czekają już kolejne pomysły, zupełnie inne klimaty... ale to następnym razem. Do zobaczenia:)

Gasimy już świeczki na choince

Święta, święta i... po świętach.



Uroczystość Ofiarowania (Pana Jezusa) lub Oczyszczenia Najświętszej Maryi Panny (tzw. Matki Boskiej Gromnicznej), obchodzona 2 lutego, jest ostatnim świętem okresu Bożego Narodzenia. Dlatego chowa się tego dnia żłóbki, jeśli nie usunięto ich już po oktawie Trzech Króli, w domach rozbiera się choinki, a w kościołach święci świece.
Święto to obchodzono w Jerozolimie już w drugiej połowie piątego wieku procesją z zapalonymi świecami. Najprawdopodobniej tam je też najpierw wprowadzono, a stamtąd rozpowszechniło się po całym świecie. 

"Ze wszystkich świąt Matki Boskiej najuroczyściej obchodzono święto Matki Boskiej Oczyszczenia, czyli Matki Boskiej Gromnicznej. Uroczystość ta nastraja wiernych poważnie, a obrzędy z nią związane nasuwają myśli o znikomości rzeczy światowych, o godzinie śmierci, na którą zawsze powinniśmy być przygotowani, gdyż nie wiemy "dnia i godziny".
Nazwa "Gromnicznej" pochodzi od zwyczaju święcenia w kościele świec woskowych, zwanych gromnicami, które chronić mają od gromów i wszelkich niebezpieczeństw. Świece te wyrabiano dawniej w domu z własnego wosku pszczelnego, dziś kupuje się gotowe, wykonane fabrycznie. Przed zaniesieniem do kościoła przystrajają często gromnice kwiatami sztucznymi i kokardami; w Lubelskiem owijają lnem i ozdabiają koralami lub paciorkami; w innych znów okolicach okręcają świece długimi kolorowymi stoczkami, tak zwanymi biażejkami. Nazwa "błażejek" pochodzi od dawnego zwyczaju zapalania stoczków w dzień świętego Błażeja, 3 lutego, podczas święcenia gruszek i jabłek, których lud używał jako lekarstwa na ból gardła.
Gromnice, przyniesione do kościoła, poświęca ksiądz przed sumą, odmawiając przy tym specjalne modlitwy, poczem odbywa się procesja z zapalonymi gromnicami, na pamiątkę przyniesienia Dzieciątka Jezus po raz pierwszy do świątyni Jerozolimskiej. Płonące świece trzymają wierni przez czas nabożeństwa, bacząc uważnie, by która nie zgasła, co byłoby złą wróżbą dla tego, który ją trzyma.
Zapaloną gromnicą błogosławi gospodarz, wróciwszy z kościoła, pola swoje, podwórze, zwierzęta, robi kopciem znak krzyża nad drzwiami i oknami domu, aby zabezpieczyć dobytek od gromów, nawałnic i gradów. Dym ze zgaszonej gromnicy stara się lud wchłaniać w siebie jako ochronę przed bólem gardła.
Gromnice poświęcone przechowuje się nad obrazami świętych, posługując się nimi w ważnych i groźnych momentach życia. Z gromnicą zapaloną wychodzi się naprzeciw kapłanowi, niosącemu choremu ostatnią Pociechę, a w chwili śmierci daje się konającemu gromnicę do ręki, by uprosić dla niego wstawiennictwo Matki Boskiej. W czasie burzy i gromów stawiają zapaloną gromnicę w oknie lub przed obrazem Najświętszej Panny, a gdy pożar wybuchnie w pobliżu, wynoszą płonącą gromnicę przed dom, odmawiając litanię i modlitwę o odwrócenie niebezpieczeństwa.
Ponieważ od "Gromnic wilcy stadem dochodzą", uważano z dawien dawna Matkę Boską Gromniczną jako opiekunkę zagród i ludzi, chroniącą przed napaścią wilków. Tego dnia nikt nie odważał się chodzić do lasu z obawy przed rozzuchwalonymi wilkami.
Z pogody, jaka jest w dzień Matki Boskiej Gromnicznej, wnioskują gospodarze, jak długo będzie trwała zima i jakie będą urodzaje. I tak - długie sople lodu, zwisające z dachu, zapowiadają niezwykły urodzaj marchwi; szron zaś pokrywający drzewa, obiecuje obfity plon w sadach. Według wierzeń ludu nawet zwierzęta wysnuwają rzekomo wróżby ze stanu pogody w dzień Matki Boskiej Gromnicznej. Niedźwiedź n. p. burzy swoją budę, jeżeli dnia tego jest duży mróz, a naprawia ją, o ile jest odwilż, bo czuje, że długa będzie jeszcze zima."

(źródło:http://msza.net/i/rb_mbg.html)