Ciepła zima?

 Czy istnieje "ciepła zima"?
Jak "ciepłe lody",   to chyba jakaś nieprawdopodobna hybryda?
A ponieważ końca zimy nie widać, postanowiłam spróbować się do niej przekonać...
Po północy sprawdziłam, czy gorrrące serce św. Walentego rozgrzeje i moje. W ciepłych kapciach i puchatym szlafroczku wystawiłam nos i aparat na balkon - wszystko spało, przykryte ciepłą pierzynką dopiero co położonego śniegu, lampy uliczne grzały kominkowym światłem, z zaciemnionych okien parowała (mam nadzieję) miłość - niby nie było źle.
Wróciłam do ciepłego pokoju, zegar tykał zapalczywie, pomyślałam - "zdąży..."
Jak nie zwolni (a nie powinien, bo przecież zazwyczaj pędzi, jak szalony), to już za 5 tygodnie przyjdzie wiosna...

 

Na wszelki wypadek wróciłam do swojego komputera, gdzie wiernie czekał na mnie mój ulubiony, na pewno ciepły, na pewno cichy, na pewno piękny,  zakątek... Kiedyś to sprawdzę...

A na razie - ech...

Jeszcze 5 tygodni?

Wytrzymam...

Moja, najmojejsza Pracownia Decoupage'u

Tadam!!! - fanfary
Mam przyjemność ogłosić otwarcie swojej Pracowni Decoupage'u (nad nazwą jeszcze myślę), gdzie będę prowadzić swoje kursy i warsztaty.

(wprawdzie kursy i pokazy prowadzę już od kilku lat, ale TU jestem wreszcie "na swoim")

Nosiłam się z tą myślą już od jakiegoś czasu -* 
(jeśli się spieszysz i nie lubisz nudziarstwa, omiń kolejną dygresję i poszukaj w tekście bliźniaczej gwiazdki, aby czytać dalej, ale jeśli masz czas - przeczytaj dygresję)

dygresja
(zastanawiając się nad nazwą "Szkoła Decoupage'u"? a może od razu "Akademia..."? a może po prostu "Dom Decoupage" jak "Dom Pérignon"?
przyznam szczerze, że jak mi uderzyły do głowy bąbelki przyszłego sukcesu i powodzenia, to ta ostatnia nazwa najbardziej mi pasowała;
wszystkie pięknie brzmiące poetyckie magiczne zakątki, chwile, dekupażerie, światy,doliny i krainy są już pozajmowane, ewentualny zaułek brzmi groźnie, zwłaszcza wieczorową porą, więc może po prostu...
ciepło i przytulnie, jak w domu,
a czasem wesoło i szampańsko, jak z Dom Pérignon...
Sama nie wiem... )
A może ktoś z Was ma jakiś pomysł?  
koniec dygresji

*- ale ponieważ z przyczyn obiektywnych moja własna pracownia z tego projektu została wyłączona, musiałam znaleźć sobie inny kącik. I znalazłam. Pokój z "atmosferą", pięknym kilimem na całą ścianę (jak w moim domu z dzieciństwa), starymi obrazami i mebelkami (niestety uroczy stolik z fotelikami musiał ustąpić nowoczesnemu rozkładanemu stołowi, zdolnemu po ew. rozłożeniu zapewnić wygodną pracę 10 osobom).




W przygotowaniach, zaaferowaniu pstryknęłam tylko kilka fotem przed pierwszymi zajęciami i po...
w trakcie nie pomyślałam :(

Zapraszam serdecznie do mojej pracowni - postaram się, aby w sympatycznej atmosferze powstawały piękne rzeczy, a uczestnicy wychodzili w pełni usatysfakcjonowani i pełni wiedzy wszelakiej na temat tajników decoupage'u.
Terminarz kursów  tutaj

...

Wyróżnienie

Spotkała mnie wielka przyjemność, dostałam wyróżnienie od marikodzi, poszłam odebrać i...
wsiąkłam...
Od niedawna jestem w świecie blogów i nawet nie miałam pojęcia, że tyle jest ciekawych, inspirujących i fantastycznych blogów! Moja wirtualna wędrówka trwała i trwała... już niemalże zgubiłam drogę powrotną do siebie!

Nie zdołałam zostawić wielu śladów w postaci komentarzy na tyyyylu blogach! Ale będę wracać po tropach jeszcze nie raz.

Dziękuję za wyróżnienie i pozdrawiam wszystkie blogowiczki, które z takim entuzjazmem dzielą się swoją pasją, pomysłami, wyobraźnią i są inspiracją dla innych!

Decoupage na tkaninie

Czas na kolejny "tutek" - tym razem rzecz niesłychanie prosta i efektowna - decoupage na tkaninie

 

Potrzebne będzie niewiele rzeczy:

1.  tkanina - najlepiej jasna, bo jak to w dekupażu, na jasnym tle motywy serwetkowe prezentują się jak należy

2.  motyw - im cieńszy tym łatwiej się wtopi w materiał, dlatego polecam motywy serwetkowe 

(ryżowe lub obiadowe tzw. trójwarstwowe), papier niepotrzebnie  usztywni materiał, a przy papierze ryżowym mogą przeszkadzać grubsze włókienka

3. specjalny klej do tkanin - zwany czasem "medium do tkanin" 

- ja używam Waterproofing Medium firmy Dali, ale to dlatego, ze pierwszy wpadł mi w ręce i urzekł swoją prostotą w działaniu

- można używać zwykłego kleju do dekupażu, ale może on zbytnio usztywniać tkaninę, no i nie sprawdza się w praniu, motyw szbko się pomarszczy i poodłazi. Jeśli nie planujemy prać, tylko ma to być np. dekoracyjny obrazek, spokojnie można stosować wszystkie "wikolaki"

- UWAGA! specjalny klej (medium) do tkanin pozwala bezpiecznie i bez szkody dla urody
prać w 30 st. C (oczywiście delikatnie wygniatając, a nie trąc mocno i nie wirując) i prasować (najlepiej na lewej stronie)

Mamy? To jedziemy:

1.  Przygotowujemy motyw: wydzieramy lub wycinamy, usuwamy dwie spodnie warstwy w przypadku serwetki trójwarstwowej;

2.  Miejsce przygotowane pod motyw smarujemy cienko klejem;

3.  Na wilgotny klej przykładamy  motyw i ponownie nakładamy miękkim pędzelkiem klej, starannie rozsmarowując i wygładzając ewentualne zmarszczenia serwetki;

4.  Zostawiamy do wyschnięcia na 24 godziny

5.  Po 24 godzinach zaprasowujemy żelazkiem po lewej stronie (żelazko ustawione na dwie kropki lub ciut powyżej)

6.  Po zaprasowaniu możemy tkaninę ozdobić kropeczkami z Perlen Pena (których przeznaczeniem jest ozdabianie materiałów, dlatego położone raz, trzymają się tkaniny do końca jej życia);

UWAGA!!! porada dla leniwych, nie lubiących obrębiania, obszywania koronkami, dziergania, szydełkowania i w ogóle brzydzących się igłą - zamiast tego brzegi tkaniny można zabezpieczyc przed strzępieniem w sposób pokazany na zdjęciu - wystrzępić trochę nitek brzegowych, a granicę z materiałem wzmocnić kropelkami perlen-pena

7.  Punkt najważniejszy - cieszymy oczy prześlicznym motywem tworzącym nierozerwalną całość z materiałem ;)

 

 

OOAK newborn baby

Dzisiaj trochę prywaty - minęło właśnie 6 miesięcy (albo dla okrągłego rachunku pół roku), jak  mała Czarnooka otworzyła swoje oczęta i popatrzyła na świat.
Niedługo po jej narodzinach zaczęłam swoją przygodę z fimo, a szperając po internecie, natknęłam się na słodkie mini-mini-niemowlęta mieszczące się w dłoni  i natychmiast zachciało mi się zrobić  takiego słodkiego bobasa.
Ponieważ nie miałam specjalnej masy Fimo-Puppen, użyłam zwykłego fimo w kolorze, nazwijmy go umownie - cielistoróżowym.
Konstrukcja jest z drutu aluminiowego, owinięta kawałkami gąbki (takiej spod winogron), naciągnięta na to rajstopa, wymodelowana i obszyta nitką dla wzmocnienia.
Na to trykotowa "bielizna", kombinezonik z dziecięcej skarpetki ze streczem, pasmanteryjna koronka wokół czepeczka, nogawek  i  rękawków.
Włoski wyskubane z pierza  z czarnych piórek , usteczka maźnięte lakierem, żeby się świeciły.

I kołysanka podczas pracy, żeby dzieciątko smacznie spało...

Największa trudność z uchwyceniem podobieństwa - bo takie było założenie.

Ulepić słodką buźkę, z wyglądu podobną zupełnie do nikogo, nie jest trudno, ale to poprawianie, dolepianie, zmienianie, retuszowanie, coby było podobne, to przy takim drobiazgu - męczarnia.

No i noworodkowa uroda jest specyficzna, napuchnięte oczka, przekrzywiony nosek, bąbelek od ssania na górnej wardze, nierozprostowane lub oklapnięte uszko...  hi, hi, hi...

Ale dzięki temu OOAK czyli One Of A Kind - jest absolutnie niepowtarzalna i jedyna na  świecie.

Bo przecież Czarnooka - mimo zamkniętych tu oczek - taka właśnie jest ;)

Aha, i malutka  ma 12 cm.

Kwiatowo? zimowo?

Na blogach pełną parą idzie zaklinanie wiosny, więc i ja się przyłączę.

 Proponuję zdekupażowaną bransoletkę, która jest pomostem między zimą (czerwone jagody ostrokrzewu) i wiosną (kwiaty wiśni?)

Kropelki PerlenPena dopełniają całość. W środku lekki połysk złotego werniksu na rozbielonym różu angielskim, całość lakierowana lakierem matowym.

W przygotowaniu kolczyki i wisiorek do kompletu.

A ponieważ w komentarzu do poprzedniego posta dostałam wyzwanie "po powojach - maki"... więc spieszę wykonać:

Na zimowym, świątecznym obrusie, ale już zapowiedź gorących i pachnących dni.

Deseczka pod kalendarz

(kalendarz stary, z 2009 roku, od roku "robi za modela", dla przyzwoitości zakryłam mu rok)

trójwarstwowa serwetka obiadowa, położona w całości metodą "na żelazko".

Błękitek

Z okien mojego mieszkania widzę tzw. "Błękitek", czyli wieżowiec, jeden z nielicznych w okolicy,

nazwany tak zapewne dlatego, że w jego całkowicie przeszklonej powierzchni odbija się (litościwie) niebo.
Ale niby co ma się odbijać, jak w okolicy nic mu nie sięga powyżej kolan?
Najbliższy - szkieletor, przy sąsiednim rondzie, na szczęście jest zbyt daleko, by się odbijać w szybach błękitka.
(I bardzo dobrze, bo przynajmniej nie straszy podwójnie, wystarczy, że od lat odbija się czkawką mieszkańcom naszego królewskiego grodu.)
No cóż, niewiele powstało budowli od czasów Wawelu, którymi można byłoby ucieszyć oko. A i tej budowli zagrażają koszmarki w rodzaju Zeshratonu (przepraszam, klawisze mi się niechcący omskły - Sheratonu), który przycupnął niebezpiecznie blisko wawelskiego wzgórza...
(właściwie tak blisko wody... że jakby się dobrze zaprzeć... to może by się go zepchnęło do wody?...)
ech, marzenia...
Ale nie miałam o architekturze, tylko o błękitku...
a właściwie nawet nie o błękitku-budynku, bo zaczęło się w ogóle od błękitka u Lacrimy
(która była uprzejma pokazać słodko-kosmate cudo w kolorze blue i zdradziecko przeznaczyć go dla chłopca!...)
ten właśnie błękitek spowodował ciąg skojarzeń, przez błękitka za oknem, kolor blue w duszy, tożsamy z zimowym brakiem słońca, po remanenty pracowniane, w trakcie których błękity wyłażą z kątów, aż po mojego błękitka, który czeka w pogotowiu, gdyby z powodu depresji miały popłynąć łzy...
Mowa o chusteczniku...
Chustecznik ów, przepasany atłasową wstążeczką, złoty dołem, skrakowany górą, wzór kwiatowy ma wypukły - co usiłowałam pokazać na zdjęciach
(przy odrobinie cierpliwości przy oglądaniu slajdów można się tego dopatrzeć)

I jeszcze raz wyróżnienie ;)

Ohohoho!
Wysypał się worek z wyróżnieniami ;)))
Tym razem Lacrima zaszczyciła mnie wyróżnieniem "Kreatywnie bez końca"

Jak każde wyróżnienie i to ma zasady :

1. Wybierz dokładnie 10 blogów robótkowych. Wyślij mailem blogowiczkom/blogowiczom wiadomość ze znaczkiem i informacją o swoim wyborze lub zostaw komentarz na ich stronie.

2. W swoim blogu opublikuj notatkę. Umieść w niej znaczek wraz z linkiem do strony tej osoby, która przekazała Ci wyróżnienie. Umieść zasady wyróżniania oraz linki do wybranych blogów (uzasadnienie wyboru mile widziane).

3. Przekazując wyróżnienie zyskujesz promocję własnej strony i pomagasz odkrywać nowe blogi.



 Zaszczycona, dumna i blada przekazuję je dalej do:

cyrylli

Ipsy

Anny Korszewskiej

jednoskrzydłej

Milajo

kamino70

Kamilci

houseofart

swiat-aleksandry

mojkawaleknieba

A u Daruhy, w jej małym świecie
apetyczne cukierasy...

Wyróżnienie

Hu! hu! ha!
Hu! hu! ha!
Idzie zima zła!
Myślałby kto, ze faktycznie... a okazuje się, że nieprawda, że wcale nie zła, bo tu przy największych mrozach
(przy których kotom zamarzają wąsy)
u mnie gorący, rozgrzewający serce i uskrzydlający duszę weekend:

 dostałam wyróżnienie "Kreatywne Koty"od cyrylli , które samozwańczo przeinaczyłam na "Uskrzydlające Koty",

bo takie wyróżnienie zawsze dodaje skrzydeł,
cieszy, że przyjemność (moja z dzielenia się swoimi pasjami) i czytelnika (który chce to czytać i oglądać) jest obopólna
i upewnia, ze warto to robić
;)
Czym prędzej, żeby nie wystygło na mrozie, przekazuję je dalej - do Szajajaby , której twórcza dłubalnia działa inspirująco!

O wyróżnieniu powiedziałam Guciowi, ten to umie się znaleźć - zareagował natychmiast, od razu przemienił się w Gustawa i zasiadł na tronie, przybierając odpowiednią do sytuacji pozę...