Struś w różach lub róże w strusiach

Jako że wiosna nieśmiało ruszyła, ja ruszam jej z odsieczą - dziś kwiatowo na strusiu, trochę wieje i kropi, więc płatki  lekko poruszone trójwymiarowo, a krople rosy drżą na listkach...

 

Deser ze strusia

Po pieczystym - czas na deser:
waniliowo-jeżynowy koktajl, z aromatem kwiatów i owoców leśnych, zbieranych o poranku, z ledwo strząśniętą rosą...

I do tego przepis na leciutkie jak obłoczek ptasie mleczko o smaku owoców leśnych (dietetyczne, bo post):

Bierzemy chudziutkie (jak Kate Moss) mleko w ilości - powiedzmy - przyzwoitej półlitrówki, wkładamy na 2 godzinki do zamrażalnika. Ma się nam zrobić taka zmrożona masa, grudki lodu, takie igiełki szronu

(nie wiem, jak to nazwać)

Galaretkę o smaku owoców leśnych

(bądź inną, ale na dziś obowiązuje kolor jeżynowy)

rozpuszczamy w 1/3 szklanki gorącej wody, dobrze mieszamy do dokładnego rozpuszczenia, studzimy (może być lekko ciepła).

Mleko wlewamy do wysokiego naczynia, miksujemy intensywnie na wysokich obrotach

(jak ktoś ma Zeptera lub Termomixa - jak najbardziej wykorzystać proszę)

wlewając rozpuszczoną galaretkę. Miksujemy do momentu powstania puszystej piany

i teraz najlepiej byłoby naczynie przykryć specjalną przykrywką i wypompować powietrze, ale gdy takiego sprzętu brak po prostu

rozlewamy do pucharków i wkładamy do lodówki, aby galaretka wystygła do końca.

Łakomczuszki mogą udekorować kleksem z bitej śmietany w wersji light (śnieżka czy cuś  w ten deseń), a hardkorowcy prawdziwą bitą śmietaną, zapobiegliwi i gospodarni mogą wyjąć z zamrażalnika uzbierane osobiście i zamrożone latem jeżynki (zwane niekiedy "dziadami")

Pyszny, lekki i bez tego kleksa naprawdę dietetyczny. Podobno. Dla innych.
Bo ja tyję z samego patrzenia. Taka uroda...

Struś a la Faberge

Nie będzie to przepis na świąteczne pieczyste, ale jak najbardziej na wielkanocny stół ;)

Otóż popełniłam jajo strusie, wykorzystując piękne i nowe wzory papieru ryżowego "damy". Zauroczyła mnie zwłaszcza ta brunetka z podpiętymi z tyłu lokami, do złudzenia przypominająca wielką i niespełnioną miłość Grottgera - Wandę Monne.

Słodkie kwiaty z mojego ulubionego "girlandowego" papieru ryżowego, idealnie kryjąca złota metaliczna farba akrylowa na dolną połówkę i reliefy z konturówki złotej drżącą ręką kładzione... wszystko pokryte błyszczącym lakierem.

Ponieważ natychmiast po dokończeniu pracy jajo jako prezent powędrowało w godne ręce pewnego zacnego Józefa-solenizanta, nie zdążyłam ani się nim nacieszyć, ani porządnie sobie sfotografować.

Dlatego przepraszam za dziwaczną deformację - usiłowałam jednoczenie uchwycić wzór na czubku i bok, więc nie widać proporcji, że damy są na środku, a dolna złota połowa równoważy biel górnej. Ale musicie mi wierzyć na słowo...

Rozsmakowałam się w strusich jajach, w kolejce czekają następne...

Fabryka jajek - ciąg dalszy...

Produkcja w toku, fabryka pracuje pełną parą, kończą się materiały, jaja strusie "wyszły", czekam na nową dostawę, świeże serwetki "dowieźli", ale trzeba zamówić lakiery, pracownicy (w liczbie "jeden") zaczynają grozić strajkiem, dyrekcja grozi zwolnieniem...
(chyba opanowuje mnie lekka schiza?!)...
Pracownik z działu reklamy odpowiedzialny za kontakt z mediami źle przeprowadził sesję zdjęciową (co za kadrowanie, dołu za dużo, góra ucięta!) - jego też wywalę na zbity pysk...
W hali produkcyjnej podczas przenoszenia jajka z działu suszarni do magazynu szeregowy pracownik upuścił drogocenne faberge z damami na podłogę!!! i wyobraźcie sobie - nic się nie stało!
(dostał tylko naganę)
A damy, jak na damy przystało, wdzięcznie poodbijały się od dywanu, z lekkim podskokiem i obrotami zatrzymały się po kilku metrach. I nic, żadnego draśnięcia, odprysku, pęknięcia! Kkto by przypuszczał, że wydmuszki gęsie są takie wytrzymałe!

A oto mój zestaw ulubiony - strusie i gęsie z motywem tzw. girlandy w przesłodkie różyczki:

Nie mogę się nasycić motywami różanymi, powojowymi, jeżynowymi. Zostały we mnie jakieś niezaspokojone potrzeby z epoki głębokiego dziewczyńskiego prekambru...
Pamiętam zapach kwiatów "do rzucania" w czasie procesji Bożego Ciała, rozgrzanych upałem powojów i dziewanny na żółtym piasku za domem, przewianych wiatrem  róż (tych pachnących, jadalnych) nad morzem, stokrotek i koniczyny zrywanych do wianka... wszystko z głębokiego dzieciństwa.
I chodzą za mną wszystkie te zapachy, i wszystkie te kwiatki, te zerwane i niezerwane, na równi mnie prześladują, i dorosnąć nie pozwalają!
I - stara baba - wciąż naklejam różyczki, różyczki, różyczki... I końca nie widać!

I w tym roku większość jajeczek ma wzory kwiatowe! A tyle podkładałam pięknych, ornamentowych serwetek z myślą o nich... niestety... jakoś tak powycinały się i ponaklejały te kwiatowe. Ech, ci niezdyscyplinowani pracownicy!
;)

Hurtem

Dzisiaj za jednym zamachem trzy tematy wrzucę:

1. Dokładka na deser ( w temacie "wystawy sklepowe" z poprzedniego postu) dla dużych kobietek absolutnie dorosłe i zupełnie nieminiaturowe światy ( nieminiaturowe także cenowo) z włoskim szykiem  podane, coby paść nasze oczy:

2.  Zarobiona jestem (w temacie "decoupage"), co może usprawiedliwi, że nie pokazuję na razie nic nowego, ale fabryka pisanek pracuje pełną parą.
Pracownia wygląda jakby w panice przeleciało stado drobiu, gubiąc pióra, strzępiąc papier, strzelając na wylot przez jajka - po prostu pobojowisko.
Jedne jaja suszą na sobie farbę, inne świeżo przyklejone motywy, jeszcze inne lakier.
Potem jeszcze trzeba będzie nastroszyć piórka, wstążeczki, pudełeczka... i będzie można spokojnie czekać na święta.
Tyle tylko, że mam wrażenie, że na przyszłoroczne...
bo - jak śpiewała Kunicka (dla młodego pokolenia info: teściowa Anny Marii Jopek) -
"jak ja się wyrobię, jak ja się wyrobię, jak ja się wyrobię..." (* patrz niżej)

3. I ostatnia sprawa - but last not least - spotkało mnie kolejne wyróżnienie, tym razem od Agi  z potrzeby wnętrza

Zasady przekazywania tego wyróżnienia:

1. podziękować osobie, która je podarowała
2. podlinkować ją na swoim blogu
3. podarować 10 osobom
4. wyróżnione osoby podlinkować
5. poinformować je, zamieszczając informację w komentarzach 

I tu trochę wymiękłam... nie dam rady wyszukać 10 osób, bo:

1. ostatnio ograniczyłam beztroskie surfowanie po blogach, 

2. część znanych mi blogowiczek już dostała ode mnie inne  wyróżnienia, 

3. część już dostała to właśnie wyróżnienie od innych, 

4. a część przystąpiła do akcji "Wyróżnienie? nie, dziękuję"

Pozwolę sobie więc zmodyfikować zasady i ograniczę się do 3 osób (oby je przyjęły ;)))

http://lietdeco.blogspot.com/ 

 http://kramikludki.blogspot.com/

http://krainamonle.blogspot.com/ 

*) dla zainteresowanych wspomniana tytułowa piosenka Haliny Kunickiej z płyty "12 godzin z życia kobiety"
(tyle lat, a nic się nie zdezaktualizowało...)

Kobieco...

Ciąg dalszy damskich klimatów, dodatkowo wsparty świętowaniem dzisiejszego dnia ;)

Jakieś witryny sklepowe, buty, torebki, może wizyta u fryzjera?

 

(autentycznie podpatrzona sytuacja, salon fryzjerski, typowa Włoszka z temperamentem objaśniała coś równie temperamentnemu fryzjerowi)

 

  

  

 

Pamiętam dobrze nędzne witryny sklepowe lat osiemdziesiątych, zapach tych sklepów, inny dla spożywczego czy gospodarstwa domowego, inny dla dzianin czy pasmanterii. Wtedy ładnie pachniały tylko księgarnie i sklepy papiernicze. No i może piekarnie.

W spożywczych słodkawy zapach niewiadomoczego snuł się po wszystkich półkach, czasem przykrywała go świeżo mielona kawa (w wielkim młyńsku wielkości  dziecka - bałam się, że mnie wciągnie). Na wierzchu, niedbale przykryty pergaminem, suszył się wielki blok marmolady lub chałwy, po białym serze łaziły muchy...

 

A propos! Zauważyliście, ze teraz jakby mniej much?

Kiedyś musowo wisiały pod lampami lepy, upstrzone poprzyklejanymi owadami. A przy otwartym oknie w lecie zawsze musiały jakieś  wlecieć i krążyły kanciastymi kółkami pod lampami, brzęcząc okropnie...

Szaro, buro i ponuro...

 

Ale nie o tym chciałam... tylko o babskich słabostkach do pięknych ciuszków, butów i butików ;)

Po tamtych czasach, słusznie minionych,  pozostał mi ciągle nienasycony apetyt na oglądanie

ślicznych, choć niepotrzebnych drobiazgów. Ślinię się przy większości witryn sklepowych  i, oprócz pięknych widoków i zabytków, jest to jeden z tematów moich wakacyjnych fotografii. Przywożę stosy zdjęć pięknych zaułków,  widoczków oraz... właśnie cudów i cudaków zza szyb.. Z obłędem w oczach gonię za "resztą wycieczki" resztką sił obfotografowując co lepsze kawałki, żeby potem, w zimne zimowe wieczory napawać się... mniam...

Przekopałam się właśnie przez szklane paciorki Murano, czekoladowe owoce i ryby, piramidy marcepanów w czekoladzie, rękawiczki, kapelusze i sama juz nie wiem co jeszcze.. .żeby  wyszperać te śliczne, miniaturowe pantofelki i torebki. 

Moja ciocia-podróżniczka ze wszystkich swoich wojaży przywoziła małe łyżeczki z widoczkami. Na pamiątkę. Inni przywożą słoniki, dzwoneczki itp. Ja miałam ogromną ochotę na takie pantofelki, ale otrzeźwiła mnie cena... z każdego miasta taka pamiątka... no, chyba nie zajechałabym daleko :(

Miłego przymierzania ;)))

Ile ciszy w białej róży...

Będąc młodą lekarką... tfu... panienką zachwycałam się przecudnej urody obrazem Władysława Czachórskiego "Dama w liliowej sukni".
Wyblakły z patrzenia, i wytarty z modlitewnego głaskania, i naddarty od westchnień zachwytu, a i pożółkły od upływającego czasu wycinek z gazety już dawno rozpłynął się w niebycie wielu przeprowadzek i przepływającego życia.
Ale w jakimś niedorosłym, dziewczyńskim zakątku mojego serca pozostał na zawsze.
I za te piękne chwile, gdy wpatrywałam się w niego nie mogąc się zdecydować, czy chcę być tak piękna , jak dama na obrazku, czy malować tak pięknie, jak ów malarz, za te wszystkie chwile jestem wdzięczna Czachórskiemu.
Dorosłam, nauczono mnie, co to "sztuka", ale czy jestem przez to szczęśliwsza? Częściej się zachwycam? Już nie doznaję takich oczarowań...
Świadomość to kamień - coś w tym jest...

Mojej Pięknej z obrazu dedykuję wiersz Tuwima:

Przypatrując się jej kształtom,

Barwie, płatkom, pączkom, listkom,

Nawet cierniom – myślę: gwałtu!

Jakież to prześliczne wszystko!

Jakież to bez skazy wszystko!

Jaka w niej perfekcja sroga,

Różo, różo, formalistko!

Różo, różo, bój się Boga!

A Wam dedykuję różany wisiorek na kształtną pierś:

 

(decoupage na mozaice żywicznej, crackle (krak) dwuskładnikowy)

Hop do szafy!

Dla dziewczynki dużej i małej...

 

Odlotowo, bibelotowo

Dzień dobroci dla kota minął, nastał dzień dobroci dla siebie.

Wśród  szkatułek na drobiażdżki, drobiażdżków na biżuterię, flakoników na perfumy, koszyczków na muszelki, muszelek na szczoteczki, szczoteczek do loczków  itp. itd...

nie może zabraknąć karafki na musujące i pachnące sole do kąpieli.

 

Bibelot absolutnie niezbędny, urocza durnostojka, ciesząca oko i na oko  niepraktyczna.

Można się bez tego obejść, ale właściwie dlaczego?!

Mam słabość do rzeczy ładnych.
A ten bibelot ślicznie skomponuje się z moimi muszlami na mojej prywatnej plaży w łazience...

(Szklany pojemnik-butelka (?), malowany akrylem, klasyczny, prosty  decoupage)