Bomb(k)owy prezent

Prezencik dla pary, która w te święta obchodziła 55-tą rocznicę szczęśliwego pożycia małżeńskiego :)))

Błogosławionych Świąt

Bóg widział - począwszy od Adama - że Jego wielkość budziła w człowieku opór, że człowiek czuł się ograniczony w byciu sobą i zagrożony w swojej wolności. Bóg zatem wybrał nową drogę. Stał się Dzieckiem. Stał się zależny i słaby, potrzebujący naszej miłości. Teraz - mówi nam ten Bóg, który stał się Dzieckiem - już nie możecie się Mnie bać, teraz możecie Mnie tylko kochać.

 Wilhelm od św. Teodoryka

po ciepłych, rodzinnych spotkaniach, wieczerzy wigilijnej i kolędowaniu

czas na Pasterkę...

Zielone, słodkie choinki

Siedzicie w kuchni, mielicie mak, moczycie śledzie i grzyby...
Ja też :)
A w tak zwanym międzyczasie wyrosły mi zielone choinki.

 
Wczoraj spadł pierwszy śnieg, pojawiły się pierwsze, nieduże jeszcze,  bałwanki...

Lawina bombek

Planowałam tutorial banieczki z przedziałem, z zimowym pejzażem w środku, zasypaną śniegiem, oprószoną brokatem. Lawina prac przedświątecznych zdmuchnęła ten plan i przywaliła go kilkunastometrową warstwą innych obowiązków. Banieczki powstały, ale za tutorial musi Wam wystarczyć pokaz slajdów, powstałych podczas pracy.

Korzystałam z różnej wielkości bombek z pleksi (od 4 cm do 12 cm), z przekłądką (przedziałem, separatorem) w środku. Masa imitująca sztuczny śnieg dowolna, brokat jasny. W ruch poszły pędzle i szpachelki.

Na wigilijny stół

komplet na stół wigilijny:

• serwetnik w kształcie czajniczka (a właściwie dwóch czajniczków, bo drugi jest niewidoczny, ukryty za serwetkami)
• pudełko mieszczące komplet sześciu obrączek na serwetki
• okrągły świecznik na tea-lighta

będzie pasował do obrusu:

Muzyczna świeca

Zimowe świece

Powstało w tym roku na moich oczach wiele pięknych świec  
(tu ciepłe słowa dla wszystkich moich Pań-Kursantek ;)
niestety, brak aparatu fotograficznego pod ręką nie pozwala mi na pokazanie wszystkich.

A to moja tegoroczna, z ulubionym motywem:

Immacolata

Dzisiejsza uroczystość Niepokalanego Poczęcia NMP przywołała wspomnienie wizyty w muzeach watykańskich. Przeżycie niezapomniane...

 

Cała wizyta w muzeach polegała na tym, żeby razem ze swoją osobą ciągnąć własną szczękę, która żyła swoim życiem w okolicach podłogi. Poobijawszy się po zakamarkach korytarzy, pokręconych schodach i krużgankach, płynąc z głównym nurtem w jedynym słusznym kierunku (kaplicy Sykstyńskiej), znienacka zostałam wrzucona do niewielkiej, ale JAKIEJ!, sali... tu szczękę spokojnie zostawiłam na podłodze i poddałam się słuchaniu oczami długiej, barwnej opowieści płynącej ze ścian...
  

Oto Komnata Niepokalanego Poczęcia (Sala dell'Immacolata)

tu sceny i postaci alegoryczne, epizody ze Starego Testamentu, cała historia niepokalanego poczęcia od dyskusji o Niepokalanym Poczęciu, przez ukoronowanie  aż po fresk przedstawiający uroczyste ogłoszenie dogmatu przez papieża Piusa IX, właśnie 8 grudnia 1854 roku (papież uczynił to w Bazylice św. Piotra w Rzymie w obecności 54 kardynałów i 140 arcybiskupów i biskupów).
A wszystko solennie i ze szczegółami, z wymienieniem wszystkich zainteresowanych, opisane freskami Francesca Podesti.

Dogmat stanowił, co następuje:
Ogłaszamy, orzekamy i określamy, że nauka, która utrzymuje, iż Najświętsza Maryja Panna od pierwszej chwili swego poczęcia - mocą szczególnej łaski i przywileju wszechmocnego Boga, mocą przewidzianych zasług Jezusa Chrystusa, Zbawiciela rodzaju ludzkiego - została zachowana nietknięta od wszelkiej zmazy grzechu pierworodnego, jest prawdą przez Boga objawioną i dlatego wszyscy wierni powinni w nią wytrwale i bez wahania wierzyć.

Pośrodku pomieszczenia stoi olbrzymia gablota  ruchomej biblioteki Niepokalanego Poczęcia. Zebrano tam wiele tłumaczeń papieskiej bulli Ineffabilis Deus (na podstawie której ten dogmat został ustanowiony).

Wrażenie było ogromne, do tego stopnia, że obiecałam sobie, ze 8 grudnia muszę Wam to pokazać, co niniejszym czynię...

A ja tu sobie po cichutku, w zaciszu swojej pracowni, coś kombinuję w pewnym temacie... jak myślicie, co to będzie?

Św. Mikołaj

 Jeśli byliście grzeczni dostaniecie worek prezentów (jak niektórzy na zdjęciu) - proporcjonalnie do zasług

 

A jeśli chcecie jeszcze popracować nad sobą, polecam dobre miejsce na dobre uczynki:

zrob1malykrok

Pamiętacie? Już kiedyś polecałam Wam tę stronę do pomocy dzielnym siostrom z Jarosławia. Benedyktyńską pracą i wytrwałością, przy pomocy tych, którzy odważyli się zrobić ten jeden mały krok, dokonały prawdziwych cudów. Sami zobaczcie! 

św. Mikołaj 2010
św. Mikołaj 2009

Kiermasz... misz-masz... wybierasz... i masz...

Zbliża się ciężki czas dla św. Mikołaja - praca... praca... praca...
fabryka zabawek zapewne pracuje pełną parą, magazyny wypchane po dach, renifery czekają w zaprzęgu, niecierpliwie przebierając nogami...
potem to niewygodne wpychanie przez kominy... wciskanie pod łóżka, albo podkładanie pod poduszkę...
 I wszystko szybko, szybko, żeby zdążyć...
Ech, ciężki żywot dobrego świętego...
Więc żeby mu pomóc organizujemy dekupażowy kiermasz  rzeczy przeróżnych, cudnych i na pewno niepowtarzalnych,  - w niedzielę, 4 grudnia, w godzinach 9.00 - 14.00. Kiermasz odbędzie się tutaj

Krakowiacy! i górale! przyjezdni! i przechodni! przybywajcie! Pomóżcie św. Mikołajowi - wybierzcie, kupcie i podarujcie bliskim ;)))

W zeszłym roku wyglądało to tak:
KIERMASZ RĘKODZIEŁA 2010

a w tym tak:
KIERMASZ RĘKODZIEŁA 2011

Sneedronningen czyli Królowa Śniegu

W dalszym ciągu zimowe klimaty. Tym razem pudło na kapelusze (lub tort) dla pięknej damy, i dodatek w postaci oryginalnej bombki-sopla na choinkę.
Komplet zatytułowany "Królowa Śniegu".
Pudło z tektury, bombka ze styropianu, perłowe masy, farby, brokaty, kryształowe szkiełka, perełki - pełen przepych.

Trudno oddać prawdziwy kolor, bo biel w zależności od oświetlenia jest albo ciepło kremowa, albo błękitno mroźna, i  balans bieli też tu nie pomoże,  więc znów nadmiar zdjęć...

Dalej sypie...

Sypnęło banieczkami...
Tym razem bardziej pracowita technika "malowania brokatowego".
Trudno sfotografować migocący brokat, dlatego zasypuję Was zdjęciami, przez które chciałabym pokazać urok i wdzięk tej techniki:

Sypnęło...

Sypnęło...
ale nie śniegiem, tylko brokatem. Znak, że już sezon zimowy się zaczął.
Na początek mała, cichonocnie kolędowa:

oraz wielka, wręcz słoniowa, składana, z wnętrzem przygotowanym na ewentualne prezenty (wchodzi jak nic kilogram mieszanki wedlowskiej ;)))

 

może nie kolędowo, ale śpiewająco: 

Były raz sobie cztery słonie,
Małe, wesołe, zielone słonie,
Każdy z kokardką na ogonie,
Hej, cztery słonie!

Cztery słonie, zielone słonie
Każdy kokardkę ma na ogonie,
Ten pyzaty, ten smarkaty,
Kochają się jak wariaty!

Biżuteria na choinkę

Święta na dalekim horyzoncie, ale przygotowania już w toku. Zamiast zagniatać ciasto na piernik, żeby zdążyło dojrzeć, podrabiam stare szkło srebrzone...

Wyszły ozdoby w stylu retro, piękna biżuteria dla naszej choinki, o efekcie lustrzano-złoconym, wysadzane ozdobnymi kamieniami.
Medalion z damą:

 

Sopel:

PS

Sposób wykonania demonstrowałam na pokazie w Tuluzie.

Polecam krakowiankom śledzenie nowinek na stronie pokazów we wzmiankowanym sklepie hobbystycznym. Zawsze prezentujemy jakieś nowości, trendy, sposoby i różne różności na zmianę z rozmaitymi rozmaitościami :)))

Filcowe ślimaczki

Prezentuję energetyczne, pełne witamin, dojrzałe owoce jesieni:

Rozweselająco dyndając grzeją uszka, cieszą oczy i dostarczają dziennej dawki wigoru.

Pozdrawiam jesiennie...

Eleusa

Mimikra

Zagapiłam się i zgubiłam... na chwilę odwróciłam wzrok i... nie mogłam znaleźć! Gdzie ja ją położyłam?

 
Powrót (zapewne chwilowy) do klasycznego decoupage, mix ryżowo-serwetkowy.W środku ćwierka ptaszek... Ptaszka trudno było sfotografować, bo się mienił.

Pralinkowe pudełko

Jutro w Tuluzie czeka nas słodkie spotkanie:

 Zapraszam ;)

................................................................................................................................................

Postscriptum:
Na spotkaniu o godz. 11-ej, znanej wszystkim jako godzina najlepsza na "małe conieco" (pisownia kubusiowo-puchatkowa), udało się zrobić w podobnym klimacie zegar tiramisu. Nie ma wprawdzie jeszcze wskazówek, ale już ma kukułkę ;)))

Jesienne róże

Jesienne róże, róże smutne herbaciane
Jesienne róże są jak usta twe kochane...

 

 

PS

W komentarzach poniżej Rudy napisał taki piękny wiersz, że musiałam go umieścić w poście, żeby nie zginął gdzieś w odmętach komentarzy.

Rudy - dziękuję Ci bardzo!

Pomyślała róża: "Chciałabym być liściem,
wyglądać liściasto, a nie tak kwieciście.
Nie posiadać kolców, lśnić zielenią, złotem,
szaleć z panem Wiatrem, nie myśleć co potem..."

Myślał sobie listek:"Tak bym chciał być różą,
mam tak mało wdzięku, a ona ma dużo...
Jedwabiste płatki zawsze zachwyt budzą,
za to ostre kolce natrętów ostudzą"

Gorące pragnienia mogą im się ziścić:
Liście są różami, a różyczki - liśćmi.