Spacerkiem przez Kraków

Niby poniedziałek, ale właściwie to tzw. "długi weekend", który rozpoczął się w zeszły piątek i będzie trwał jeszcze tydzień. Mam wrażenie, ze wszyscy gdzieś wyjechali na "majówkę", albo jest taka presja, że trzeba wyjechać. To, że  Kraków nie jest pusty zawdzięczamy w takim razie przyjezdnym?
Ponieważ jednak ja nigdzie się nie wybieram, a nie wszyscy przyjadą do Krakowa, postanowiłam zrobić sobie (i Wam) przyjemność: zapraszam na krótki spacer .

 Lubię czasem przejść się po Krakowie jak turystka, popatrzeć "obcym" okiem. Nie jest to trudne, bo, mieszkając w Krakowie, tak rzadko bywam na rynku, jak bym rzeczywiście była turystką (galop z obłędem w oczach, żeby zdążyć z jakąś sprawą się nie liczy). Dlatego też, kiedy w końcu się wybiorę, to co chwilę mnie coś zaskakuje: a to zachwycą kolejne odnowione kamieniczki, zauroczą kolejne (i niezliczone) kawiarenki pod parasolami, pozdrowią stare, ale - o dziwo - działające  fontanny (na Plantach), przerażą nowe, ale nie działające paskudy (np. przy filharmonii), rozśmieszy nowa, ale dziś nie działająca przy Pałacu Sztuki (taka kamienna "di Trevi" a la cracovia), a to zdezorientują nagle jakieś inne niż dotychczas dorożki.

Ale nie miałam narzekać, bo okoliczności przyrody były naprawdę cudowne.

Kraków o tej porze roku jest najpiękniejszy. Zieleń jest świeża, jeszcze nie zakurzona, pachnie bez, kwitną jabłonie, za moment oszołomią nas zapachem akacje i znowu będą wyglądać na Rynku jak panny młode. Popołudniowe słońce kładło się ciepłym kolorem na kamieniczkach, a długie cienie powoli rozciągały się na trawie. Zakochani całowali się namiętnie, dzieci szalały w alejkach, zmęczeni stali bywalcy plant odpoczywali po upalnym dniu na ławkach. Nawet straż miejska dopasowała się nastrojowo (chodzili uśmiechając się życzliwie i żartując) i kolorystycznie do pejzażu.

 

Nawet straż miejska dopasowała się nastrojowo (chodzili uśmiechając się życzliwie i żartując) i kolorystycznie do pejzażu.

 Tryskająca wodą fontanna (nazwałam ją na swój użytek "krakowską di Trevi") to fantastyczna zabawa dla dzieciaków i ochłoda dla dorosłych. Tym razem odpoczywała.

 O! Dorożkarz! Prawdziwy! I sam! To rzadkość. Ale już dorożka to raczej karoca...

Nawet hejnalista zrobił mi przyjemność i życzliwie zagrał o siódmej godzinie.

Jak wspominałam większość dorożek to teraz królewskie karoce jak z bajki o Kopciuszku (a gdzie te dawne, skromniejsze, drewniane, brązowe?), większość powożona jest nie przez starych dorożkarzy, ale  dziewczęta, przebrane za... no właśnie nie wiadomo za co. Nie bardzo mi to pasuje, ale zapewne (męska) ręka rynku maczała w tym palce.

sami widzicie...

A poza tym

 wielu pracuje...

 aby turystom zrobić przyjemność...

 nie zapominając ani o dzieciach...

ani o dorosłych...

Na koniec dwa charakterystyczne krakowskie ujęcia:

 kościołek św. Wojciecha, w tle kościół Mariacki

oraz kościołek św. Wojciecha, wylot ulicy Grodzkiej z kościołem św. Andrzeja (w głębi)

Na więcej zdjęć zapraszam tutaj

Czarowanie wiosny

Wiosna niby jest, czaruje słonecznym przedpołudniem, żeby postraszyć chłodnym deszczem po południu. Lub odwrotnie. Dzień rozpoczyna się przymglonym, chłodnym porankiem, by zakończyć ciepłym, słonecznym wieczorem i magicznymi kolorami zachodu. Taka chimeryczna, zmienna, kobieca...
Więc żeby ją skusić i zachęcić do pozostania pokazuję kolejny przybornik-pakowaniec (nazwa od tego, że dużo można doń zapakować: okulary, szminka, chusteczka, długopis itp.) w kolorach totalnie wiosennych.
Jest to prezent imieninowy, solenizantka jeszcze go nie widziała, więc może się zdziwić ;)

 

Motyl nie wchodzi w skład pakowańca, ot, przysiadł był, bo zobaczył łąkę. A pakowaniec będzie częścią większej całości, ruchomą, odczepianą np. od plecaczka. Taki jest plan.

I z takim plecaczkiem na wiosenny spacer lub wycieczkę. Tak więc wołam: Wiosno, nie odchodź!

O decoupage na falach eteru

Zostałam zaszczycona zaproszeniem do radia Alfa, aby w programie "Priorytety kobiety" opowiedzieć o swojej pasji, czyli o decoupage'u. Mam nadzieję, że wirus tej pasji dobrze przenosi się na falach radiowych i dzięki temu powiększy się nasze grono  "zainfekowanych".
Zwłaszcza, że choruje się długo, przyjemnie i bez szans na wyleczenie ;)
Gdyby ktoś miał ochotę posłuchać mojego bajdurzenia ww. temacie, to zapraszam do kliknięcia w ikonkę poniżej:
 (nagranie trwa ok. 22 minut)

I nieoceniony Rudy, który napisał na tę okoliczność kolejny wiersz:

Priorytety w życiu kobiety
dla wielu ojców, mężów, kochanków,
wielką zagadką bywają, niestety...
To jest rzecz pewna jak w ruskim banku.

Bo testosteron do świata kobiet
musi mieć dostęp ograniczony
i ten aksjomat znają panowie,
oraz ich matki, kochanki, żony.

Cały świat wokół to inspiracja
dla kobiet z klasą, szykiem i gustem.
To coś innego niż fascynacja
nad każdym pełnym mijanym biustem.

W rękach tych kobiet stare rupiecie
zyskują nowy wygląd i duszę,
zresztą zobaczyć sami możecie
i opowiadać tego nie muszę.

Od inspiracji tu jest aż gęsto,
wszystkie się tłoczą i przepychają,
świeże pomysły goszczą tu często
i często zazdrość we mnie wzbudzają.

I chociaż często z zazdrości pękam,
krzyczę po nocach i świtu czekam,
znowu chcę czytać - o! co za męka! -
blog, który żywą pasją ocieka. 

Kursik w Chabrowym Polu

 Z przyjemnością informuję, że w portalu Chabrowe Pole ukazał się mój mini-kursik dekupaż na tkaninie.
Zasilamy, podlewamy, niech rosną bławatki ;)
Wersja z większymi obrazkami i pokazem slajdów w tym poście na moim blogu.
Zapraszam :)

Filcowy przybornik "pakowaniec"

Wiosna stchórzyła, zostawiła rozkwitłe pączki na pastwę chłodu, wiatru i deszczu.
Musiałam ufilcować ciepły pokrowiec-przybornik na pędzle, telefon, okulary i inne podręczne drobiazgi. Ponieważ jest dość pojemny nazwałam go "pakowaniec"
W kolorze pogody za oknem...

Latest&largest

I ostatnia pisanka, którą pokazuję specjalnie na święta: wielkie jajo, nadziewane małymi czekoladowymi jajeczkami. Dla osoby o geograficznych zainteresowaniach. Na koniec nie mogłam sobie odmówić przyklejenia kilku brylantowych dżetów, które czasem błysną w słońcu.

I tyle w temacie jaj w tym roku :)

 

Surrexit!

Życzę Wam w tę Wielką Noc, by obrzędowe przejście z ciemności do światła zostawiło ślad w Waszym życiu, napełniając je wiarą, nadzieją i miłością.

Muzyka sfer... jajecznych

W tym roku uzbierało się kilka pisanek muzycznych (m.in. dla perkusisty, kilku skrzypaczek, jazzmana itp.), kilka podróżnych, kilka niesfotografowanych...

Ponieważ w tym roku nic mądrego już nie naskrobię na święta odeślę Was do moich zeszłorocznych wpisów:

• przepis na wielkanocnego baranka z ciasta
• opis symboliki "święconki" z koszyczka wielkanocnego

Tutorial - papierowe żonkile

Dla odmiany pokażę wam jak zrobić papierowe żonkile, ślicznie wyglądające na wiosennych kartkach.Sposób nie jest wymyślony przeze mnie, gdzieś w internecie widziałam jak zrobić takie kwiatki, przetestowałam, proces sfotografowałam i zrobiłam pokaz na zajęciach rękodzieła .
Podszkoliłam się botanicznie, jakie są kolory(zdziwilibyście się -  sprawdźcie u wujka Google), ilość i kształt płatków, rodzaj "trąbek" żonkili i narcyzów. W skrócie wszystkie wersje są dopuszczalne (białe, żółte, pomarańczowe i mieszane między sobą w różnych konfiguracjach, jak nie przymierzając w amerykańskich tasiemcach każdy-z-każdym).
Papier kolorowy, jak do drukarek, klej biurowy (np. Magic), nożyczki, coś do ugniatania (dłutko kulkowe lub coś z zaokrągloną końcówką), podkładką może być podkładka pod myszkę.
i do dzieła:

Z bladożółtego lub żółtego papieru wycinamy 6 płatków długości ok. 2 cm i kółeczko o średnicy 1 - 1,5 cm.

 Brzegiem nożyczek lub drutem do dziergania lub bokiem nożyczek na miękkim podłożu (gruby filc, podkładka pod myszkę) rysujemy-wygniatamy podłużne kreski wzdłuż płatków - układają się potem naturalniej

 Kółeczko możemy wystrzępić "zębatymi" nożyczkami, następni  nacinamy je do połowy i kręcąc dłutkiem( łyżeczką lub zaokrąglonym końcem pióra, długopisu itp.) formujemy "tubkę". Podklejamy, żeby się trzymała.

 Na drugim kółeczku dajemy kropę kleju (Magic trzyma świetnie) i przyklejamy płatki. Najwygodniej po trzy, lekko ugniatając na środku, żeby ładnie ułożyły się płatki.

 Po dokładnym wyschnięciu można płatki lekko powykręcać posługując się obserwacją z natury, bo bardzo różnie bywają powyginane płatki

 Na kolejnej kropli kleju mocujemy "tubkę"-trąbkę. Wcześniej można jej podbarwić brzegi.

 Można jeszcze dodać zrolowane na igle (lub narzędziu do quillingu) kępkę pręcików (czy co to tam jest w środku)

Listki wycinamy z zielonego papieru, lekko zwężamy i zaokrąglamy końcówki, paznokciem przeciągamy wzdłuż, żeby się naturalnie ułożyły. jeden listek formujemy w łodyżkę i przyklejamy na nim kwiatka.

Et voilà!