Wystawa decoupage'u i rękodzieła

Zapraszam na Wystawę Decoupage'u i Rękodzieła - owoc całorocznej pracy moich zdolnych kursantów. 

Wernisaż z koncertem i "słówkiem" o decoupage jutro, 1 czerwca, w niedzielę, o godz. 19 w Katolickim Domu Katolicki Dom Kultury im ks kard A S Sapiehy, Kraków, ul. Bobrowskiego 6 (Sala Sapieżyńska, I. piętro)

Wystawa będzie czynna do 11 czerwca, od poniedziałku do piątko, w godz. 9 - 14 oraz 16 - 19.

Pantokrator z Chilandari

Ikona Chrystusa Pantokratora, na lipowej desce, pisana w bizantyjskiej technice tempery jajecznej, złocona złotem 23 3/4 karat, wymiary wys. 36 cm.

Pantokrator to z greckiego Wszechwładca, czyli Ten, który panuje nad całym światem, jak czytamy w Apokalipsie: „Król królów i Pan panów” (19, 16). Imię Zbawiciela zostało zapisane zgodnie z bizantyńską konwencją skrótowo za pomocą greckiego tetragramu IC XC - Jesus Chrystus.

Greckie litery w krzyżowym nimbie oznaczają imię Boga  "Jestem Który Jestem" (dotyczą Boskiej natury Chrystusa), palce błogosławiącej dłoni ułożone na podobieństwo greckiego monogramu imienia IC XC - Jezus Chrystus. Druga dłoń trzyma Księgę Życia i Dobrej Nowiny, symbol nauczania Jezusa.

Pożegnanie zimy

Żegnam zimę, bez żalu zostawiam za sobą zimowe popołudnia i wieczory nad ciepłą, puszystą czesanką, pakuję na dno szafy "igłą malowane" szale, swetry i berety.
I Wam radzę to samo :)
A igłę do filcu wykorzystam do wielkanocnych jajek.

W oczekiwaniu

Po spokojnie przeżytych Świętach,  w oczekiwaniu na Nowy Rok, bez specjalnych oczekiwań co do pogody. Trzeba być realistą:  Chcesz zimy? Zrób sobie sam. I taka właśnie, samo-zrobiona, schowana pod kloszem, towarzyszyła nam w święta:)
Miłego zimowania!

Zima? Świeta? - niemożliwe...

Zwiodła mnie pogoda, plusowa temperatura i słońce - ot, pora co najwyżej na czapkę (Poppy) czyli jesiennie. Otóż nieprawda! Już dawno po św. Mikołaju, za tydzień Święta, a za dwa Sylwester (czyli znowu /Nowy/ Rok w plecy).
Już pierniki powinny być upieczone (przepis oraz przypomnienie), roratnie lampiony 1  i 2 w codziennym użyciu.

Minął już fajny  kiermasz świąteczny, o którym zapomniałam Was poinformować, ale zapraszam do galerii zdjęć. Moi kochani kursanci stanęli na wysokości zadania i fantastycznymi pracami zakasowali nawet kiermasz na krakowskim rynku.
Na zaczarowanie zimy, żeby jej obecność była nie tylko kalendarzowa, ale objawiła się skrzącym śniegiem, pokazuję tegoroczną latarenkę zimową.

Wpis "od czapy"

Ostatni wpis dotyczył letniego nakrycia głowy. Czas na cieplejszą czapeczkę. Po kilkunastoletniej przerwie wróciłam do drutów. Przypadkiem. Podczas robienia porządków w starych szpargałach natknęłam się na stare, wysłużone druty. Ich charakterystyczny dźwięk ("drutujące" wiedzą, o co mi chodzi? - chyba, że teraz są tylko plastikowe i drewniane...) przypomniał mi stare, dobre czasy, i czas, wolniej płynący niż dziś, a wybijany rytmicznym stukaniem druta o drut...
Drugi przypadek podsunął mi zdjęcie słodkiej czapeczki Poppy, szperanie za schematem zaowocowało znalezieniem prostego opisu TU.
I oto efekt:

Jeszcze czeka mnie zrobienie kwiatuszka na drutach, ten jest tymczasowy.

Zatrzymać lato decoupage'm

Lato jeszcze trwa...
Dopiero było Matki Boskiej Zielnej:

 a już producenci już pokazują trendy na Boże Narodzenie. Ale nie dajmy się zwariować!
Wprawdzie już dziś na pokazie testowałyśmy nowości (nowe bombki i nowe opalizujące farby), ale nic o tym na razie nie napiszę. Do końca kalendarzowego lata ani słowa!

 

Wciąż jesteśmy w letnich klimatach: ozdabiamy słomkowe kapelusze różami, zawieszamy cytrusowe kolczyki, koszyczki i łubianki dekupażujemy w kwiaty i owoce i tak wyekwipowane wyruszamy na łowy: do lasu na grzyby, na targ po warzywa, do ogródka  po owoce.

A właściwie w takim kapeluszu dlaczego nie na lwy'by? 

PS
Na pokazy zapraszam w (niektóre) soboty do sklepu hobbystycznego w Krakowie, przy ul. Garbarskiej 4.
Informacje o aktualnych pokazach tutaj

Santa Chiara

Dzisiejsze wspomnienie św. Klary przypomniało mi piękne chwile rok temu w jednym z piękniejszych zakątków świata - w Asyżu. Każdy mój pobyt w tym mieście obfituje w niezapomniane przeżycia estetyczne i duchowe.

A także meteorologiczne, bo to miasto ciągle zaskakuje mnie niesamowitymi zjawiskami przyrodniczymi. Podczas pierwszej wizyty przeżyłam tam ciepłą, gwiaździstą noc pod gołym niebem, z księżycem jasnym i ostrym jak żyletka, który ciął mury kontrastowym cieniami, tworząc nastrój grozy. Spacer po uśpionym mieście był  nierealny, jak z bajki . Innym razem zachwyciła mnie mgła ciągnącą się dołem po całej nizinie, i promienie słońca ślizgające się po niej - aparat fotograficzny zupełnie nie umiał sobie z tym poradzić, choć mówią, że światło tworzy zdjęcie! Z kolei burza z piorunami nie była zwykłą burzą, tylko jakąś szalejącą apokalipsą z piorunami bijącymi długimi pasmami od nieba aż do podnóża wzgórza, raz po raz, bez chwili oddechu. Że już o spokojnym zmierzchu pod intensywnym błękitnym niebem  i niesamowitą grę światła pod goniącymi chmurami nie wspomnę. Przy tym zwykły upalny dzień, i chłodny z mżawką, i ulewa - to już rzeczy typowe... Za każdym razem są to widoki zapierające dech w piersiach,  zastanawiam się, co mnie czeka tym razem. Ale o Asyżu - kiedy indziej, dziś chciałam tylko wspomnieć o św. Klarze...

Loading Flash movie...

Jest to tak piękne miejsce, że zupełnie mnie nie dziwi, że św. Klara, duchowa siostra św, Franciszka,  spędziła tam 42 lata zamkniętego, mniszego życia. Z małego okna dormitorium, gdzie ona i wszystkie jej towarzyszki spały, leżąc pokotem na kamiennej posadzce, i gdzie ona sama oddała ducha, widać prześliczne krużganki wokół ukwieconego dziedzińca, a z urządzonego między murami "ogródka" św. Klary rozciąga się widok na całą dolinę Perugii. Klasztor usytuowany na zboczu wzgórza, wśród gajów oliwnych, z dala od zgiełku świata, sprzyja kontemplacji i życiu monastycznemu.

Madonna del Perpetuo Soccorso

Po naszemu Matka Boska Nieustającej Pomocy. Prawosławni mówią o Niej "Cierpiąca".
Rzymski oryginał spotkacie w kościele Sant'Alfonso di Liguori all'Esquilino, nieopodal bazyliki Santa Maria Maggiore.

To Eleusa Pasyjna, pełna miłosierdzia i czułości, pokoju i ufności, „znak nadziei i pociechy w drodze, którą zdążamy na szczyt Bożej chwały”. A jednocześnie to Hodigitria, tzn. Przewodniczka, wskazująca drogę. A to dlatego, że Dziecię spoczywa na lewym ramieniu Matki i rączkami obejmuje Jej prawą dłoń, a Ona wskazuje na Jezusa. I centrum całej ikony to właśnie te połączone dłonie Matki i Dzieciątka.

Technika: tempera jajowa na desce lipowej, złocona 23 3/4 karatowym złotem.